In april ga ik een heel dik PR lopen: 3 dingen die meehelpen

10 april ga ik een dik PR lopen in Rotterdam. Mijn huidige persoonlijke record bij een officiële marathon is 2:59:02. Op 10 april ga ik in Rotterdam onder de 2:40 lopen. Dat is 20 minuten sneller.

20 minuten!

Bovenbuurman Bas vindt dat ik radicaliseer en kijkt mijn trainingen en tijden aan met een blik van leuk-dat-jij-het-zo-leuk-vindt-maar-ik-snap-niet-waar-je-al-die-moeite-voor-doet. 

Trainer Klaas Boomsma vindt het prachtig. Hij is de eerste die op Strava een Kudo geeft en appt dan ook nog even wat aardigs.

Klaas vindt hardlopen sowieso feest, een dik PR is voor hem de kers op de taart. Bas sport voor zijn gezondheid en haakt aan op Sportrusten vanwege vogels kijken, mediteren en run-dip-run

Bas zegt: ‘een marathon lopen onder de 2:40 heeft niks meer met Sportrusten te maken.’

Ik mompel iets in de trant van: ‘Ehh, ik doe wat ik altijd doe: iets nieuws proberen met mijn eigen lijf als onderzoeksobject. Nu is dat een schema van Klaas in combinatie met Stryd.’

Reden voor dit ‘onderzoek’ ontstond vorige zomer.

In augustus vorig jaar liep ik Noord Gestoord. Een knotsgek loopevenement in Amsterdam Noord: 5 kilometer keihard rennen met vuurwerk en snelle lopers.

Ik liep een dik PR. En mijn Stryd gaf aan dat ook mijn tijden op de marathon en de halve marathon een stuk sneller konden. Mijn Critical Power schoot omhoog (een soort omslagpunt uitgedrukt in vermogen) en een marathon onder 2:40 bleek haalbaar. Om genoeg tijd te nemen voor trainingen en om aan het idee te wennen, schoof ik het plan voor de snelle marathon naar april.

Dat nadert nu snel.

Met Team KBoom train ik met een schema van Klaas Boomsma. Daarin zitten ook lange duurlopen en geregeld weken van meer dan 80 kilometer. Na mijn lange lopen op Strava krijg ik regelmatig berichten. Ben je van je geloof gevallen? Waarom doe je nu wel lange duurlopen? Ben je zelf geen aanhanger meer van Sportrusten?

Vaak volgt dan een gesprek met de nodige verwarring. Want voor mijn gevoel staat het 14-kilometerschema niet haaks op lange duurlopen. Natuurlijk: een voorbereiding met het 14-kilometer-schema is anders dan een voorbereiding met lange duurlopen. Maar het is allebei leuk en goed. Als ik op vakantie naar Finland ga, wil dat ook niet zeggen dat ik tegen de Alpen ben. Het is allebei mooi.

Na zeven marathons met het 14-kilometer-schema doe ik het nu anders.

Leerzaam.

Leuk.

En drie van de ‘Sportrusten-onderwerpen’ helpen me enorm bij dit marathontraject en mijn PR straks

3 dingen die de loopvreugde en de loopprestaties beïnvloeden:

1. Mediteren. Op het clubhuis mediteren we vier ochtenden per week een uur. En met regelmaat eindigen we de dag rond 16:30 ook met een meditatie. Het is niets meer of minder dan op een plankje zitten en mijn ademhaling observeren. Het observeren van mijn ademhaling en daarbij oefenen met gelijkmoedigheid en objectief observeren is een bijzondere oefening. Tijdens trainingen op 275 watt blijf ik ook ontspannen als ik moe word of als mijn benen zwaar worden. Zoals ik me tijdens mediteren niet identificeer met mijn gedachten, zo identificeer ik me tijdens het lopen niet met pijntjes en vermoeidheid. En ik laat me niet leiden door het resultaat (een persoonlijk record in Rotterdam) maar ik geniet van de ontdekkingstocht van lopen op vermogen en een gevolg is dat ik sneller loop. Mocht ik geen persoonlijk record lopen in Rotterdam, dan heeft dat geen effect op mijn gemoed, want het doel is: lekker diepgaan met anderen en (proberen om) 275 watt te lopen. Diepgaan lukt altijd. Deze houding ten opzichte van mijn lichaam én ten opzichte van het eindresultaat komt voort uit mediteren. En dat helpt.
2. Naast mediteren helpt ook de run-dip-run. Wekelijks springen we met een groepje De Nieuwe Meer in: een smal meer, vlakbij het clubhuis. Het water was maandenlang onder de 6 graden en mentaal is het altijd pittig om de sprong in het meer te maken. Na afloop is de beloning groot: een gevoel van voldoening, creativiteit en vreugde sijpelt uren door je lijf. Het is een mooie oefening dat fysiek ongemak je een goed gevoel geeft. Na honderd (?) run-dip-runs is het aardig ingesleten dat er vreugde volgt na het fysieke ongemak. Daarmee wordt fysiek ongemak op zichzelf iets om naar uit te kijken. Erg handig als je 42 kilometer gaat rennen.
3. Ook periodiek vasten heeft bijgedragen aan de snelle tijden van de afgelopen weken. Mocht het 10 april niet lukken om een PR te lopen, dan heb ik in ieder geval alvast een PR op de 10 kilometer (33:29) en op de halve marathon (1:18:11) binnen. Grote kans dat mijn gewicht en mijn vermogen om vet als brandstof in te zetten, daaraan bijdragen. Periodiek vasten speelt daarbij een prominente rol, ik eet (meestal) tussen 12:00 en 19:00 en dus eet ik gedurende 17 uur op een dag niet. Daar voelt mijn lichaam zich goed bij en het helpt als loper om op een goed gewicht te komen en vet als brandstof te omarmen.

Met andere woorden: alles valt samen en verschillende schema’s en gewoontes uitproberen loont de moeite en is leuk om te doen

Op naar een record in Rotterdam (2:36:54?).

Of niet.

Hoe dan ook: The hay is in the barn.