Run – dip – run: seizoen is geopend!

Jaja. Het weekend waar je al een hele zomer naar uitziet, komt eraan: de start van het run-dip-run seizoen.

Komend weekend gaat de klok terug en dat betekent dat run-dip-run weer van start gaat.

Het is water in de Nieuwe Meer bij Amsterdam is  nu 15,1 graden Celsius, hopelijk zakt dat gestaag door.

Voorheen had ik een hekel aan de herfst en de winter, door de run – dip – run kijk ik ernaar uit.

Wat is een run – dip – run?

Dat is hardlopen naar een meertje of een plas of een gracht of de zee. Dan doe je je schoenen uit, je sokken uit en je hardloopshirt uit en ga je even het water in.

Natuurlijk ga je sneller ademen (eufemisme voor heftig hyperventileren) in dat ijskoude water en schrik je je wezenloos. Maar de kunst is om rustig te ademen terwijl je in het koude water bent.

Na twee minuten ga je er weer uit en ga je hardlopend terug naar huis.

De kop koffie die volgt, is meer dan verrukkelijk.

‘Waarom zou je überhaupt in de kou gaan zitten,’ vroeg Joost P. me eerder

Ik stelde Joost een tegenvraag: ‘Heb jij na een stressvolle dag wel eens dat je op de bank zit en dat het niet lukt om te ontspannen?’

‘Natuurlijk,’ antwoordde Joost: ‘dan blijf ik malen over van alles en nog wat, wie niet?’

‘En een ontspanningsoefening helpt dan niet?’

‘Niet altijd, nee.’

Als je op zo’n moment in koud water gaat zitten, schiet je lijf helemaal in de stress. Je hebt niet alleen een deadline om je druk over te maken, maar je lichaam herkent ijswater als een levensbedreigende situatie. Terecht. Want je kan doodvriezen. Maar als je dan rustig blijft ademen en na twee minuten ga je naar binnen om met een kop thee op te warmen, kom je in diepe ontspanning. Het lijkt erop alsof het gepieker van vóór het ijswak er niet meer toe doet na deze ervaring.

En dat gevoel is heerlijk.

Er zijn meer fysiologische voordelen van kou. Daar heb ik genoeg over opgeschreven in eerdere blogs en het boek Koud kunstje.

Dat boek moet je echt lezen. Niet omdat je zo nodig mijn boek moet lezen, want ik weet ook wel dat je nog een stapel ongelezen boeken naast je bed hebt liggen van schrijvers die veel mooier schrijven. Maar de boodschap van Wim Hof over kou is echt bijzonder.

En behalve de fysiologische voordelen van kou is zo’n run – dip – run een leuke (maar zware) afwisseling van je looprondjes.

Hardlopen wordt een heus mini-avontuur

Heb jij ervaring met koud douchen en wil je meer met kou? Dan wordt dit een mooie winter.

GOED NIEUWS: wil je dippen in natuurwater, maar doe je dat liever niet alleen? Kijk hier op de plonskaart en binnen een minuut heb je iemand gevonden bij jouw in de buurt om mee te dippen. Wil je onder serieuze begeleiding dippen met een enthousiaste koucoach? Kijk dan op kouclub.nl voor een plek bij jou in de buurt.

Op een mooie winter!

LET OP: de eerste keer dat je te water gaat moet je niet in je uppie gaan maar met iemand met wat ervaring met kou. Er is een aantal rode vlaggen, die zie je in deze korte video. En als je na afloop bleke vingers houdt of spierwitte voeten, dan kan het zijn dat je Raynaud hebt en dat je een arts moet raadplegen. Eén keer kan dan sowieso geen kwaad, maar met herhaling moet je dan oppassen.

TIP: je kunt een run-dip-run op 2 manieren aanpakken.

  • Je neemt in een klein rugzakje een handdoekje mee en je droogt jezelf af na de dip. Ook al heb je dan een natte broek, je bovenlijf en je voeten zijn weer droog en je kunt gerust weer vijf tot tien kilometer rennen.
  • Je loopt hard en aan het eind van je rondje ga je het water in. Zonder je af te drogen loop je dan in minder dan 2 kilometer naar huis om op te warmen en een kop koffie te drinken.

Over de auteur

Ademhaling is mijn favoriete onderwerp. Hardlopen en kou staan gedeeld tweede. Over deze onderwerpen schreef ik 10 boeken en ik leid ademcoaches en koucoaches op. Mijn favoriete ademhalingsoefening is anapana en run-dip-run is mijn favoriete training.

Koen de Jong