Doe jij het al? Run – dip – run

Doe jij het al? Run – dip – run

Het is gelukkig weer winter.

Wind. Regen. Kou.

Ik ben dol op hardlopen en ik ben ook dol op kou (sinds ik Wim Hof ken).

Gisteren liep ik een rondje hard.

8 kilometer. Op zich niets nieuws. Maar omdat het 2 graden was en het eindelijk een beetje koud was, deed ik een run – dip – run.

Wat is een run – dip – run?

Dat is hardlopen naar een meertje of een plas of een sloot of de zee. Dan doe je je schoenen uit, je sokken uit en je hardloopshirt uit en ga je even het water in.

Natuurlijk ga je sneller ademen in dat ijskoude water en schrik je je wezenloos. Maar de kunst is om rustig te ademen terwijl je in het koude water bent.

Na twee minuten ga je er weer uit en ga je hardlopend terug naar huis.

De kop thee en de warme douche zijn meer dan verrukkelijk.

‘Waarom zou je überhaupt in de kou gaan zitten,’ vroeg Joost P. me van de week

Ik vroeg Joost: ‘Heb jij na een stressvolle dag wel eens dat je op de bank zit en dat het niet lukt om te ontspannen?’

‘Natuurlijk,’ antwoordde Joost: ‘dan blijf ik malen over vanalles en nog wat.’

‘En een ontspanningsoefening helpt dan niet?’

‘Niet altijd, nee.’

Als je op zo’n moment in een ijswak (of koud water) gaat zitten, schiet je lijf helemaal in de stress. Je hebt niet alleen een deadline om je druk over te maken, maar je lichaam herkent ijswater als een levensbedreigende situatie. Terecht. Want je kan doodvriezen. Maar als je dan rustig blijft ademen en na twee minuten ga je naar binnen om met een kop thee op te warmen, kom je in diepe ontspanning. Het lijkt erop alsof het gepieker van vóór het ijswak er niet meer toe doet na deze ervaring.

En dat gevoel is heerlijk.

Er zijn meer fysiologische voordelen van kou. Daar heb ik genoeg over opgeschreven in eerdere blogs en het boek Koud kunstje. Dat boek moet je echt lezen. Niet omdat ik zo goed kan schrijven, want ik weet ook wel dat je nog een stapel ongelezen boeken naast je bed hebt liggen van schrijvers die veel mooier schrijven.

Maar Wim Hof en zijn boodschap zijn echt bijzonder.

En behalve de fysiologische voordelen van kou is zo’n run – dip – run een leuke (maar zware) afwisseling van je looprondjes.

Hardlopen wordt een heus mini-avontuur

Heb jij ervaring met koud douchen en wil je meer met kou? Dan wordt dit een mooie winter.

In Finland heb ik een epische run-dip-dip gedaan, dankzijn Marco Rink en Rick Koekoek:

LET OP: de eerste keer dat je te water gaat moet je niet in je uppie gaan maar met iemand met wat ervaring met kou. En als je na afloop bleke vingers houdt of spierwitte voeten, dan kan het zijn dat je Raynaud hebt en dat je een arts moet raadplegen. Eén keer kan dan sowieso geen kwaad, maar met herhaling moet je dan oppassen.

TIP: je kunt een run-dip-run op 2 manieren aanpakken.

  • Je neemt in een klein rugzakje een handdoekje mee en je droogt jezelf af na de dip. Ook al heb je dan een natte broek, je bovenlijf en je voeten zijn weer droog en je kunt gerust weer vijf tot tien kilometer rennen.
  • Je loopt hard en aan het eind van je rondje ga je het water in. Zonder je af te drogen loop je dan in minder dan 2 kilometer naar huis om op te warmen en een kop koffie te drinken.

Nieuwsbrief
Wil je wekelijks het nieuwste blog, aankondiging van webinars, nieuwe interessante boeken en meer in je mailbox? Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief.


Over de auteur

Koen de Jong (1979) loopt hard, fietst graag, ademt rustig en doucht koud. Hij is bedenker van het 100-dagen-sportrustenprogramma en geeft veel presentaties bij bedrijven.

Koen schreef de boeken Verademing (met Bram Bakker), Ik hardloper en De Hardlooprevolutie (met Stans van der Poel), Kopwerk (met Aart Vierhouten) en Koud kunstje (met Wim Hof). Zijn werk is in meerdere landen vertaald.

Zijn favoriete boek: Momo en de tijdspaarders.

Verder is hij dol op vers gemaaid gras, landkaarten, boekwinkels en ijsvogels.

337 reacties op "Doe jij het al? Run – dip – run"

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.