Het lijkt te werken!

“Je moet kijken naar je tempo in de langste training, met de laagste hartslag. Dan weet je of je verbetert.”

Ik had het zelf kunnen bedenken, maar was blij dat Stans van der Poel me hier even op attendeerde. Vijf weken voor D-day, maandag 20 april in Boston, wil ik wel eens weten of mijn trouw aan het schema van Van der Poel ook vruchten afwerpt.

Ik heb inmiddels al twee keer de veertien kilometer gelopen, en meer gaat het niet worden. Twee maanden geleden liep ik niet meer dan elf kilometer, met dezelfde hartslag van gemiddeld 155 slagen per minuut. Mijn gemiddelde kilometertijd toen: 4 minuten en 47 seconden. En nu: 4 minuten en 28 seconden. Bij dezelfde hartslag! 19 seconden per kilometer, da’s ruim 13 minuten op een hele marathon.

Als ik even heel optimistisch ben, en de angst dat het ontbreken van rustige lange duurlopen me gaat opbreken negeer, dan zou ik in plaats van de 3.27 op mijn laatste marathon nu ongeveer 3.14 moeten kunnen gaan lopen…

Marathon met 14K: “Het optimisme wint van de knagende onzekerheid”

En mijn doel is onder de 3.15, en ik heb nog vijf trainingsweken te gaan. Het optimisme wint het ineens van de knagende onzekerheid of deze aanpak me iets gaat opleveren.

Inmiddels train ik ook ‘al’ ruim veertig kilometer per week. Niet veel in verhouding tot wat ik anders doe, maar door de veel hogere intensiteit voel ik mijn benen net als anders in deze fase.

Rustpols

Stans vroeg me ook nog naar mijn rustpols, maar die weet ik eigenlijk niet zo goed. Wel doe ik voor iedere training een ademhalingsoefening om maximaal ontspannen te vertrekken.

En met die voorbereiding zakt mijn hartslag tot maar 45 slagen per minuut. Ik ben dus in vorm! Dat ik moe ben zegt niets, dat was Sifan Hassan pas ook. Vlak voor de finale van de 1500 meter op de Europese Indoorkampioenschappen. Ze won met een enorme overmacht…

Korte training

Ik ga dus lekker stug door, en geniet van de vooruitgang die ik boek. Ook nog terug te vinden in een andere waarneming: de kortste training, met de hoogste hartslag, doe ik al die weken steeds ongeveer even snel. Maar mijn hartslag krijg ik niet in de buurt van de 174 gemiddeld die het schema voorschrijft. Ook dat is een teken van goede vorm, zegt Stans. Momenteel kan ze me alles wijs maken, ik heb het volle vertrouwen. En daar hoort ook toenemende zin in de trip naar de Verenigde Staten bij. Er ligt nu nog sneeuw in Boston, maar over vijf weken is die vast wel gesmolten…

Meer weten over het geheimzinnige schema van 14K?

Bram Bakker (1963) is psychiater, publicist en marathonloper. Hij publiceerde spraakmakende boeken als Blijf Beter, Verademing en Running Therapie , en hij schrijft opiniestukken op de website van de Volkskrant. Bram wordt veelvuldig door uiteenlopende media gevraagd naar zijn mening over vakgerelateerde kwesties in de actualiteit. Waarom? Door zijn brede en integrale kijk op de mens en haar gezondheid én door zijn begrijpelijke taalgebruik over complexe gezondheidsvraagstukken.