Critical-power-opkrikdag

Ik voel me een beetje als toen ik in de C1 zat van BFC en de volgende dag tegen Ajax mocht spelen, app ik aan Klaas B.

Om 19:45 krijg ik antwoord: Ik denk dat ik maar naar bed ga.

We hebben op woensdagochtend om 9:00 uur afgesproken bij de startstreep van een rondje Sloterplas. Een gewone plas in Amsterdam op een doodgewone woensdagmorgen. Toch hangt er wat spanning in de lucht.

Jasper Brik komt ook.

En die gaat hard. Hard. Een maand terug liepen we 3:43 min/km en vandaag willen we nog ietsje harder.

Kunnen we dat?

Waarom willen we dat überhaupt?

Het is Critical-Power-opkrikdag

Wie Stryd kent, weet wat dat betekent. Wie Stryd niet kent: het is een vermogensmeter die je op je schoen klikt. De meter is een hele slimme trainer en als je één keer per maand volle bak gaat blijft je Critical Power op peil. Het getal is vergelijkbaar met je omslagpunt als je op hartslag traint. Ik ben fan van het vermogen-apparaat en ik heb er lol in om af en toe volle bak te lopen en te kijken of ik progressie maak.

Dat neem ik op dit moment nogal serieus.

Zo ben ik weer 2,5 kilo afgevallen* (van 63,1 naar 60,6 en de wens is nog wat lager) en loop ik wekelijks een intervaltraining op vermogen.

Dus om even over 9:00 klikken we alledrie onze horloges aan en we wachten tot onze Stryd wordt herkend.

‘Klaar, heren?’

Instemmend geknik.

We zijn los. Na zes kilometer zo hard mogelijk te hebben gelopen zijn er twee blije mannen en een stille. Klaas constateerde dat de vroege ochtend in combinatie met het tempo van Jasper in de eerste kilometer (3:29 min/km) een tikkie te gortig was. Na afloop analyseerde hij kalm en ontspannen, maar die gaan we over drie weken vast gretig terugzien. Jasper en ik waren zeer tevreden: 3:39 min/km over 6 kilometer én allebei onze Critical Power opgekrikt.

Oh Janneke, kun je nog even wat beeld schieten als we de plas inspringen?

Janneke was mee met haar camera. Om wat plaatjes te schieten met wat snelheid erop. En Janneke vindt het altijd leuk om te zien als iemand écht diep gaat, dus ze kon vandaag haar hart ophalen, na alle ‘vogels-kijken-foto’s’ van de afgelopen weken.

‘Tuurlijk,’ zegt Janneke. ‘Voor de website?’

‘Nee, voor RTL Boulevard.’

‘Huh, hoezo RTL Boulevard?’**

‘Die maken een item over run-dip-run en ze hebben nog wat beeld nodig.’

Klaas B. hoef je dat geen twee keer te zeggen. Die trekt meteen zijn shirt uit voor een dippie.

Lekkerrrrrrrr.

Jasper gaat aan het werk, Klaas heeft een belafspraak met een redactie voor een mooi artikel, Janneke gaat door naar een mooie fotoklus en ik schrijf verder aan mijn nieuwe boek. De hele dag voel ik me fit, opgewekt en goedgehumeurd. Zo’n ochtendje met een fysieke inspanning in goed gezelschap en daarna een dip: het blijft verrukkelijk. Aan de ene kant zo simpel, aan de andere kant een wereld van verschil voor mijn gemoed en gedachtes.

Snel weer mannen, dank!

Wat is een activiteit waar jij altijd vrolijk van wordt? Ben benieuwd naar je reactie.

ps

*Natuurlijk heb ik gewoon het programma van Janneke en De Voedingsacademie weer van stal gehaald.

**Voor als je RTL Boulevard normaal ook wel eens overslaat: donderdag 10 december run-dip-run krijgt landelijke erkenning. Nog even wachten en het is een Olympische sport 😉