Vogels kijken? Nee, vogel lopen

Gister liep ik met neef Mark een marathon.

In Amsterdam.

Langs Centraal Station, het Muziekpakhuis, het Scheepvaartmuseum, de wallen, de Dam, Amsterdam Museum, het Heinekenplein, het Rijksmuseum, het Vondelpark.

Start: mijn huis.

Finish: mijn huis.

Doel: geen vogels kijken, maar een vogel lopen.

Het idee ontstond bij een run – dip – koffie drie weken eerder

T. had de Zwitserse vlag gelopen met Sander Gabel. Onder zijn artiestennaam Runbrandt loopt Sander op Strava de meest schitterende figuren: een slak, een beer, een man met een pet én vogels.

‘Wat een goed idee, ik zou ook wel eens een vogel willen lopen,’ zei ik. ‘Hoe maak je zo’n figuur, dat lijkt me verrekte lastig.’

‘Sander maakt ook figuren voor anderen, je kan hém vragen,’ antwoordde Tim.

Diezelfde middag app ik Sander en de volgende dag liet hij de (schitterende) vogel zien. Na een tweede controle stuurde Sander de definitieve GPX. Mijn hart maakte een sprongetje en ineens had ik een mooi doel: een marathon lopen vanuit huis in de vorm van een vogel.

Ik ben zo fit als een hoentje, dus eigenlijk wil ik zo snel mogelijk naar buiten. Lopen.

‘Mark, heb jij volgend weekend tijd voor een marathon?’ ik zet mijn telefoon op de speaker en zoom tegelijkertijd in op de route op mijn laptop.

‘Zaterdag heb ik tijd, maareehh, hoezo een marathon, alles is toch afgelast?’

Normaal heb ik wel een kwartier nodig om Mark te enthousiasmeren voor een vaag avontuur. Nu niet. Na 20 seconden was ie overtuigd: ‘Ja, dat is leuk. Ik ben erbij!’

Zaterdagochtend 7:30 trokken we deur dicht en sloegen linksaf bij de Bos en Lommerweg. Vanaf nu was mijn Polar onze gids op weg naar een vogel, kriskras door Amsterdam

Na een halfuur lopen kijkt Mark op zijn horloge: ‘6 kilometer, de kop is eraf.’

‘Hopelijk zit zijn kop er nu op,’ zeg ik. ‘We gaan zo aan zijn eerste vleugel beginnen.’

De route volgen gaat erg soepel. Alleen in het Westerpark moesten we over een hek klimmen omdat het Brettenpad was afgesloten en bij het Heinekenplein leek de route ons door een gebouw te navigeren. Omdat we niet bij de Dirk van den Broek naar binnen wilden, liepen we eromheen. Aan de andere kant van het gebouw was óók een ingang van de supermarkt en leek het een passage. We hadden er wél doorheen gekund. Nah ja, één foutje op een afstand van 42 kilometer vernachelt vast onze tekening niet.

We lopen door.

‘Joehoeeeee, dat ziet er goed uit,’ klikklikklik ‘soe-pel-tjessssss willen jullie een dadel?’

Janneke staat met een grote grijns op de Dam en schiet schitterende plaatjes.

Met haar OV-fiets duikt ze geregeld op. Ze had de route gevraagd en ze is dol op hardlopen combineren met verhalen en avonturen. De foto’s zijn schitterend en geven een mooi beeld van Amsterdam en de gevarieerde route.

Tram

Biertje? (Foto: Janneke Poort, geen Ed van der Elsken)

Centraal Station

Vondelpark

Bijna thuis

Na 3u30 zijn we terug en drinken we koffie met trailbonkies van Janneke.

‘Dit was écht leuk,’ zegt Mark en hij geniet na van zijn vogel op Strava.

Ik denk terug aan een gesprek met Bart en Tom van Mud Sweat Trails twee weken terug. In hun schitterende winkel in Zoetermeer dronken we (op afstand) koffie en bespraken we of we iets samen kunnen doen. Veel lopers die Sportrusten volgen houden van samen lopen in het groen, rust en genieten van fysieke inspanning gecombineerd met een avontuur. Het was een leuk gesprek. Bart en Tom zijn ook fan van de Marathon des Sables. Een zesdaagse loop van 254 kilometer in Zuid Marokko. Of ik mee wilde op avontuur. De helft van mij schreeuwde meteen: jaaaaaaaahhhhhh. Woestijn, Marokko, fysieke uitdaging, sterrenhemels, stilte, spectaculair landschap, kameraadschap met lopers uit de hele wereld. De andere helft dacht: neuh, klimaat, laat de woestijn aan de natuur, een heel kamp opbouwen omdat een paar honderd lopers perse daar willen lopen: beter van niet.

Het leukste van alles vind ik namelijk: avonturen beleven op doodgewone dagen, vanuit huis. Het tegenovergestelde van Marathon des Sables (maar Bart en Tom, wellicht verander ik van gedachte ;))

Op naar mooie avonturen en mooie verhalen in goed gezelschap.

Dank Mark!

Dank Janneke!

Dank Sander (Runbrandt)!

Ps. Wil jij de vogel ook lopen? Hier is de GPX.

Ps II. Wil jij 4 keer per jaar mooie avonturen op je deurmat? Abonneer je dan alvast op Mystical Miles. We zijn al halverwege de crowdfunding van dit mooie magazine. Wat als we verdwalen?