Ademstops: waar komt dat gekke gevoel in je benen vandaan?

In ons nieuwe programma voor hardlopers zit een geniepige oefening: ademstops tijdens het lopen.

De instructie is eenvoudig: je loopt en na een uitademing stop je met ademen. Je ademt niet, tot je op het punt zit dat je denkt ik wil echt ademen en dan doe je nog 5 passen en adem je in door je neus.

Voor lopers is dit een vervelende oefening omdat het oncomfortabel voelt op nieuwe manier. Vermoeidheid. Spierpijn. Verzuurde bovenbenen. Dat kennen we. Maar de behoefte om te ademen is van een andere orde: je hele wezen schreeuwt om te ademen. Ga er maar aan staan om dat uit te stellen.

De oefening is voor lopers van grote waarde. Je traint CO₂-tolerantie op krachtige wijze en dat helpt om je brandstoffen efficiënter in te zetten. Het is nabootsing van hoogtestage, gewoon op zeeniveau.

De vraag die de eerste week het meest voorbij komt is: waar komt dat gekke gevoel in mijn benen vandaan?

Wie begint met ademstops herkent het vermoedelijk. In je bovenbenen voel je een vreemde sensatie die je niet herkent en die moeilijk te vergelijken is met andere fysieke sensaties.

Wat gebeurt er?

We weten dat de ademprikkel niets met zuurstof te maken heeft (longziektes buiten beschouwing gelaten) maar alles met CO₂. Je produceert doorlopend CO₂ als gevolg van fysieke processen in je lichaam. CO₂ is een belangrijk molecuul, onder andere voor wijde bloedvaten en een goede doorbloeding. Te weinig CO₂ zorgt ervoor dat hemoglobine de zuurstof vasthoudt, waardoor cellen minder zuurstof krijgen. Te veel CO₂ verstoort de zuurgraad en leidt tot verzuring.

Tijdens wandelen of hardlopen is er bovengemiddeld veel activiteit in je bovenbenen en dus produceer je daar veel CO₂. Door niet ademen (tijdens een ademstop) kan die CO₂ je lichaam niet uit en dat merk je. Sommige lopers worden licht in hun hoofd. Andere lopers voelen een vreemd gevoel in hun bovenbenen.

Waarom is het goed om dat te trainen?

Een paar bewuste ademstops per dag is uitstekende training. Zoals je spieren sterker worden door te trainen met tempo’s die net oncomfortabel zijn, zo train je comfort met hogere CO₂-waarden door te trainen met ademstops die net oncomfortabel zijn.

Gevolg: je ademt rustiger bij dezelfde snelheid en daardoor spring je zuiniger om met je brandstoffen.

Ideaal voor je rustige duurlopen en ideaal voor je snelle (halve) marathon.

Doe jij ademstops? Hoe voelt dat?

Noot: de foto van dit artikel is uit 2017, tijdens de boekpresentatie van Zuurstofwinst van Patrick McKeown en Marion Meesters. We deden ademstops in een bomvol Vondelpark.