Nachtlopen: heb jij het al gedaan?
Ik zit op het strand en ik trek mijn rechter hardloopschoen uit.
Met de schoen in mijn rechterhand sla ik twee keer met de hak van mijn schoen op mijn vlakke linkerhand. Dan draai ik mijn schoen om en kijk naar het zand dat uit mijn schoen in een rechte lijn weer op het strand terecht komt.
Ik ben verbaasd dat ik het zand zo goed zie.
Het is 1:00 uur ’s nachts en de maan is nog niet op.
Toch zie ik de zee – tien meter voor me -, het strand en naast me zit neef Mark, die een slok water neemt uit zijn zwarte Salomon waterzak.
Hij oogt fris.
Ik kijk naar links en zie in de verte lichtpuntjes.
Dat is Wijk aan Zee. We zitten vijf minuten stil op het keerpunt van onze eerste nachtloop.
Nachtlopen
Het idee om ’s nachts hard te lopen begon bij het boek van Hans Koeleman: Het blauwe uur.
De zintuigen op scherp en het brein in meditatieve sferen; dat is wat nachtlopen kan brengen.
Halverwege de loop denk ik dat ik niet meer helemaal helder ben
Ik zie bij Mark de vonken eraf spatten.
Letterlijk.
Iedere keer als hij een stap zet schieten er tientallen vonkjes bij zijn voeten weg.
Wat is dat bij je voeten? Dat ziet er echt spectaculair uit. – zeg ik.
Oh, zie jij dat ook? Ik dacht al dat ik gek aan het worden was. – antwoordt Mark.
Een paar meter verder gebeurt bij mij hetzelfde. Bij iedere stap schieten er tientallen (of honderden?) lichtjes weg.
Het blijkt Zeevonk te zijn. Een eencellige algensoort die oplicht als het in beweging komt.
We lopen verder.
Zwijgend.
Ingekapseld tussen de zee en de duinen.
Na dik twee uur lopen vinden we vrij eenvoudig de route tussen de duinen terug naar de auto.
Eigenlijk is het helemaal niet zo donker. –Â zegt neef Mark.
In de auto terug vragen we ons af of Wijk aan Zee en Egmond zoveel licht geven, dat dit deel van het strand nooit donker wordt. Of komt het door het zand? Een maan was er niet en het kan toch ook niet door de Zeevonk komen dat de hele strook van 10 kilometer nergens echt donker is in de nacht.
Hardlopen in de nacht. We gaan het vaker doen. Ook door het bos en over de hei. Kijken of het dan donkerder is.
Want scherpe zintuigen en een brein in meditatieve sferen willen we nog steeds.
Heb jij ervaring met nachtlopen en nog tips? Ik hoor het graag.
Over de auteur
Ademhaling is mijn favoriete onderwerp. Hardlopen en kou staan gedeeld tweede. Over deze onderwerpen schreef ik 10 boeken en ik leid ademcoaches en koucoaches op. Mijn favoriete ademhalingsoefening is anapana en run-dip-run is mijn favoriete training.
Koen de Jong
Ademcoach opleiding in de Vogezen
De ademcoachopleiding van Sportrusten verhuist dit jaar twee keer naar de Vogezen om daar een hele bijzondere week te ervaren. De kennis van de 6-daagse opleiding, op een plek in het groen van de Vogezen.
De eerste editie vorig jaar was een groot succes, en dit jaar belooft het opnieuw een bijzondere week te worden.
De voorjaarsgroep zit vol. Ga je mee in oktober?
Marco van Leeuwen ha ha
Zo is dat! Een marathon lopen in het donker: heb jij dat al gedaan ?
Lijkt mij ook wel wat!
Lijkt mij wel gaaf. Moeten we volgend jaar zekers eens doen.
Ik loop al enige jaren in het donker. Vlak voor het blauwe uur begint. In de nacht kom je de nachtdieren tegen, als het gaat schemeren komen de herten en vossen te voorschijn. Als de zon langzaam boven de kim oprijst geven de bladeren van de bomen een geweldige zuurstofboost aan de natuur en beginnen de vogels te zingen. Zomer en winter. Elk seizoen kent zijn eigen geluiden. Het geeft je looptraining een magische dimensie. Na de training duik je dan bij zonsopgang de rivier in. En daarna kan je de hele wereld weer aan.
En het is een goede training als je de West Coast Challenge weer een keer wilt hollen.
Binnenkort doe ik mee aan de Home-Run. Een 24-uurs sponsorloop voor Ronald McDonaldhuizen. (home-run.nl) Ook de nacht door dus in estafettevorm. Reuze benieuwd hoe dat is!
Veel in de omgeving van Emmen gelopen, zat daar voor werk. Ook ’s nachts door bossen boven Odoorn. Daar is het echt donker – heel anders dan hier in de randstad. Heb een lichtje gekocht voor op mijn hoofd – zag je vervolgens wel ogen oplichten van beesten tussen de bomen, maar verder door de mist zag je nog steeds niet heel ver. Kreeg er inderdaad angstgevoelens van. Was een heerlijke ervaring.
Weer mooi geschreven, Koen! Op naar het volgende avontuur !
Een keer in echt donker over de Veluwe gefietst (combinatie storm en donker is echt eng, was blij het bos uit te zijn). Mijn hele gevoel voor richting was zoek en ik vertouwde volledig op het paarse lijntje op mijn GPS, verder zag ik niks behalve een lichtstraal van mijn lamp. Verder fiets ik een paar keer per jaar een nachtje door, maar zo donker als die ene keer heb ik het niet meegemaakt. Geweldig, de rust, de stilte, de dieren, de vele verschillende vormen van donker. Een uil die overvliegt, dat was heel bijzonder. Maar het mooiste zijn de momenten dat de zon ondergaat en weer opkomt, de natuur tot rust komt en weer te leven komt. Ik hou van de nacht ?
Misschien een keer op de fiets een 400 of 600km randonneurtocht?