Waarom honden en hardlopen niet samen gaan?
Zes jaar ben ik: “Mam, ik wil een hond”.
Ik hou van honden. Mijn vader niet. Dus die hond komt er nooit.
Nu ben ik drieëndertig en heb ik een hekel aan honden.
Vooral tijdens het lopen.
Van liefhebber naar angsthaas
Tijdens mijn studententijd heb ik een bijbaan: postbode. Elke zaterdag breng ik post rond in het dorp. Zonder zorgen loop ik tuinpaden op. Ik vul brievenbussen met brieven en kaarten. Totdat ik het verkeerde pad op loop. Althans dat vindt de hond die mij te grazen neemt. Een scherpe beet in mijn bovenbeen (hij was groot). “Auw” roep ik. “Dat doet ie anders nooit” roept de eigenaar.
Dat gebeurt vaker. Ligt het aan mijn hoofd? Ligt het aan mijn posttenue? Of is het gewoon territoriumdrift? Ik weet het niet. In elk geval: sinds die tijd is mijn liefde voor honden ernstig bekoeld. Ok. Zit ik in een stoel en de hond die naast mij zit wil een aai. Dan geef ik die. Heb ik eenmaal mijn hardloopschoenen aan, dan komt die angst terug. Een Jack Russell of een Labrador, dat maakt mij niet uit. Ik ga ze graag uit de weg.
Honden en hardlopen: voor mij een moeilijke combinatie
Voor mij is het een moeilijke combinatie: honden en hardlopen. Zeker als ik een rondje ‘volle bak’ ga. Alles wijkt dan voor mijn snelheid. Honden houden daar geen rekening mee. Hondeneigenaren al helemaal niet. Ze lopen over de hele breedte van de weg, net als ik in een lekker ritme zit. Of er komt een hond achter mij aanhollen, net wanneer ik mijn ademhaling goed onder controle heb. “Hij doet niks hoor”! Krijg ik dan weer toegeschreeuwd. Ik trap daar natuurlijk niet meer in. Ik raak geïrriteerd en mijn loopplezier leidt eronder. Eigen schuld natuurlijk. Ik weet ook wel dat ‘geen hond’ mij kwaad wil doen. Maar op dat moment is er geen ruimte voor relativering. Ik ‘moet’ volle bak, dus alles en iedereen ‘moet’ wijken. Ook honden.
Wat doe je eraan?
In de loop der jaren heb ik twee oplossingen gevonden. Allereerst loop ik graag op de hei. Daar mogen ze niet loslopen. Heerlijk. Verder loop ik nooit door als een hond mij achterna zit. Ik temporiseer of ik stop. De hond blijft dan staan, snuffelt en loopt weer verder.
Als laatste hoop ik natuurlijk op wat hulp van de hondeneigenaren ;-).
Heb jij ervaring met honden en hardlopen?
Ik hoor graag hoe jij dat doet?
Lees ook: 7 redenen om een ademhalingsoefening te doen



Leuk stuk!
Ik heb even gegoogled en het lijkt er op dat de angst 100% reëel is. Als deze 150.000 beten per jaar (400 per dag) kloppen is het eigenlijk absurd dat niet-gemuilkorfde honden zijn toegestaan in de openbare ruimte. https://www.juridischbureauletselschade.nl/wat-wordt-er-gedaan-aan-de-150-000-hondenbeten-per-jaar/
Verder vind ik honden leuk hoor, maar de vrijheid niet gebeten te worden lijkt me meer waard.
Ik loop al vele jaren en probeer nu eindelijk eens een keer de halve marathon onder de twee uur te lopen. Ondanks dat ik al jaren loop zit ik toch met een redelijk stabiel overgewicht van 15 a 20 kg. Maar nu naar de honden. In Nederland liep onze Drent altijd met me mee, ook toen ze blind werd. In Hongarije waar ik nu woon is ze overleden. Haar plaats is ingenomen door twee Pyrenese berghonden die nu 3 jaar oud zijn. Vanaf het moment dat ze als pup meekonden op korte afstanden zijn ze meegegaan. Nu liggen ze s’ochtends op me tw wachten en zijn zeer teleurgesteld als ik niet in mijn hardloop tenue verschijn. Met gemak lopen ze tot 15 km met me mee ( los ) waarbij zij zeker 17 a 18 km afleggen. Voor beiden dus een prima ontspanning. Maar ik houd me aanbevolen voor tips om wat aan die extra kilo’s te doen.
Heb een verwijzing gemaakt naar dit artikel in verslag van een van m’n hardloopetappes: https://derandvanhetland.wordpress.com/2015/03/07/bang/
Heb nog nooit last gehad van honden tijdens het lopen. Zelf heb ik twee honden die soms ook met mij mee rennen. Hartstikke leuk!
Misschien een tip voor angsthazen: kijk de hond nooit aan, dit daagt uit. Het beste is net te doen of er geen hond is. Succes!
Bedankt voor je tip Annelies!
Ik ben een hondenbezitter. En mijn hond is dodelijk enthousiast. Ze kwam bij me uit portugal, al bijna een half jaar oud en zero opvoeding gehad. Maar energieke mensen herkent ze van ver. Dat is leuk, dat wordt spelen zie ik haar denken. Maar ze mag van mij heel veel dingen niet. Zeker niet ‘spelen’ met hardlopers. Haar enthousiasme laat zich alleen wel moeilijk de kop indrukken. Ik hou haar kort, strak naast de knie. En toch komt daar die neus. Even snuffen, even aandacht vragen. Als het kan even een snelle lik over een bezweet been. Het enige wat nog leuker is dan hardlopers zijn kinderen. Jammer genoeg is mijn hond geen kleintje en vinden kinderen het niet leuk dat ze ze in de armen springt. Ook alle gehaast geplaatste likken maken het geweld niet goed. Zo rap als ik kan komt de lijn eraan te pas en moet ik haar weer meetrekken. Ze doet haar best en thuis oefenen we heel goed in roerloos knuffelen zonder kleffe tong. Nu alleen nog leren om de hardlopers te laten voor wat ze zijn. Moeilijk hoor.
Bedankt Akke, leuk om het eens van de kant van de hondenbezitter te horen, blijven oefenen ;)!
sinds ik een aantal afleveringen van ’the dog whisperer’ heb gezien waarin Cesar Millen het heeft over: calm assertive energie, pas ik dit toe en heb ik nergens last van. Je moet er van overtuigd zijn dat jij de baas bent en de leider van die hond. Als je dat uitstraalt zal hij dat respecteren. Probeer maar eens (het schijnt trouwens ook te werken in gesprekken met lastige mensen;-)).
Haha, ik zal het dan ook eens proberen in gesprek met Koen ;)!
Het beste is volgens mij geen oogcontact en negeren. Werkt redelijk goed voor mij
Bedankt voor je tip!
Leuk verhaal Maarten, ik moest er stiekem een beetje om lachen. 😉 Zelf loop ik bijna ook nooit in een losloopgebied, maar als het gebeurd dan is mijn oplossing gewoon doorrennen en de hond compleet negeren. Als de hond achter me blijft komen lijkt stoppen inderdaad de beste optie, de lol voor de hond is er dan gauw vanaf. Maar ja, ik vind het al vervelend als ik voor een rood stoplicht moet stoppen…
Ik zal het proberen! Dank Mark.
Ik loop ’s avonds tussen 20.00 en 22.00 uur. Vreemd genoeg lopen er dan weinig mensen hun rondje met de hond. Gelukkig maar. Maar áls ik ze tegenkom dan ga ik er met een grote boog omheen. Vooral bij Staffords-/pitbullachtige honden.
Gewoon zelf met een hond gaan rennen,mijn hond is mijn beste loopmaatje.Heb ook nooit last van andere honden 😉
Ik heb geen hond…en die zal er denk ik ook nooit komen :)! Veel loopplezier (met de hond).
Bedankt voor de tip Robert!