Depressie: hardlopen helpt
‘De shit eruit, de feel good stofjes erin’
‘Zo simpel werkt het,’ vertelt psychiater en hardloper Bram Bakker. Hardlopen helpt bij een depressie. Maar ook bij andere psychische klachten of problemen.
Hardlopen heeft een positief effect op je brein, stressniveau en emoties.
Laat je hersenen niet zitten‘Bewegen heeft voordelen bij elke psychische klacht. Van angsten, psychose, en agressiviteit tot aan stress, vermoeidheid, slapeloosheid of een verslaving. Door te bewegen, functioneren je hersenen beter. Maar het omgekeerde geldt dus ook: door een te kort aan beweging, krijg je klachten. Laat je hoofd dus niet zitten.

Bram Bakker tijdens de marathon
Ook preventief hardlopen, helpt tegen psychische klachten.
En ben je te druk? Maak juist dan tijd. Als je niet in de ellende wilt verzanden,’ luidt het devies van de psychiater.
Positieve effecten van hardlopen bij depressie
De positieve invloed van hardlopen op het brein, stress en emoties komt door de:
* neurobiologische effecten
* psychologische effecten
Neurobiologische effecten
‘Door hardlopen neemt stress neemt af. En de feel good stofjes nemen toe: zoals endorfine, serotonine en testosteron. Deze biochemische processen zijn ingewikkeld. Maar samen te vatten in: de shit eruit, de feel good stofjes erin.’
Vicieuze cirkels
‘Je doorbreekt daarbij een vicieuze cirkel met hardlopen,’ legt Bram uit. ‘Mijn cliënten die aan een depressie lijden, blijven vaak het liefst in bed. Geen energie. Laat staan voor hardlopen. Terwijl iedereen weet dat je van hardlopen energie krijgt. Door tóch te gaan, doorbreek je die cirkel. Zo eenvoudig is het.’
Psychologische effecten
‘Mensen met psychologische klachten hebben vaak niet-rationele overtuigingen. Negatieve gedachtes en argumenten om vooral niet te gaan hardlopen. Ik motiveer juist deze mensen om het toch te gaan doen. Ze zien dan al snel het tegenovergestelde onder ogen.’
Ik ben beter, dan ik dacht.
Ik kan meer, dan ik dacht.
Hardlopen is leuker, dan ik dacht.
Dit heet corrective emotional experience in de psychologie. Ofwel door ervaring herzien van onjuiste overtuigingen.

Werkt wandelen niet bij een depressie?
‘Bewegen is sowieso goed bij hoofdklachten. Maar tijdens het wandelen bereiken veel mensen niet de fysiologische voordelen. Je ontspant wel, maar je herwint geen energie. De doorbloeding van je brein is dan niet voldoende. Bij hardlopen of andere duursporten wel.’
Wat gebeurt er nog meer in je brein tijdens hardlopen?
Hippocampus groeit bij intensief bewegen
Het hersendeel de hippocampus is noodzakelijk voor informatie opslaan en ophalen. Ook controleert dit gebied het gedrag dat van belang is voor overleving en veranderende omstandigheden.
Psychologen ontdekten dat bij mensen met een depressie, deze processen anders verlopen dan bij mensen zonder depressie. Hardlopen is ook daarom verstandig. De hippocampus groeit bij een intensieve vorm van beweging en functioneert dus beter.
Nog meer voordelen van hardlopen bij een depressie:
Hardlopen helpt resetten bij een depressie
‘Buiten sporten heeft nog een extra voordeel bij een depressie. Je biologische klok is dan vaak ontregeld. Je sleept jezelf uit bed. Soms pas halverwege de dag. En ‘s avonds kom je juist tot leven. Als je dan om tien uur gaat sporten in een sportschool, verandert er niks aan je ritme. Daar komt nog bij dat onderzoek laat zien dat ‘in het groen zijn’ ook een positieve invloed op je gestel heeft.’
De wetenschap
Is er wetenschappelijk onderzoek en bewijs?
‘Ja zeker. Wetenschappers zijn er over uit dat hardlopen zinvol is voor het bestrijden van depressies. Maar er is meer onderzoek nodig,’ geeft Bram direct toe. Hoge kosten en weinig belanghebbenden, maken dit lastig. Nog los van de praktische kant van het onderzoek. Deze is vrij ingewikkeld. Want hoe meet je de exacte effecten? Een proefpersoon laten hardlopen met een hersenenscan op het hoofd bevestigd?,’ grapt Bram.
De praktijk
‘Elke cliënt bij Vitaalpunt krijgt óók een fysiotherapeut toegewezen. Wat de psychische klacht ook is.’
Runningtherapie
‘Daarnaast lopen we het hele jaar door met zo’n 3 groepen van 7 à 8 mensen. Runningtherapie. Een keer per week therapeutisch relatief rustige duurlopen. Onder begeleiding van een runningtherapeut. Het is een aanvulling op de reguliere behandeling. De therapeut begeleidt de mensen bij hun training, hij focust niet op psychische klachten. Dus wel: hoe voelt het tempo? niet hoe voel je je?’
Ademhalingsoefeningen voor- en achteraf
Runningtherapie combineren we altijd met ademhalingsoefeningen. Voor- en achteraf. Ook mensen met bijvoorbeeld een burn-out hebben hier ontzettend veel baat bij.’
Ongestraft druk zijn, kan niet
‘Hardlopen is een manier om je aan-uitknop te trainen. Goed voor mensen die de hele dag gas geven. De hele dag ongestraft druk zijn, dat gaat namelijk niet. Je hoofd af en toe tot rust brengen is noodzaak. Met hardlopen zet je die uitknop aan.’
Luchtigere koek? Wat dacht je van de gezonde hardlopers pannenkoeken deze maak je van slechts een ei en een banaan.
Of probeer het duurloop ontbijtrecept voor hardlopers


Werkt niet bij zeer ernstige depressie.
En ook niet als je knie kapot is door een ongeval.
Maar een ieder die zich door deze simpele stelling gerustgesteld voelt, halleluja. De waarheid is helaas harder.
Waar!
helpt zacht lopen ook?
Een combinatie van meditatie/mindfulness met hardlopen lijkt mij effectiever dan alleen hardlopen. Kan Bram daar iets over zeggen?
wion je in Den Haag?
mindfulness in motion hier
What’s special about Den Haag?
Maar teveel Shit er uit willen lopen is dan weer niet zo handig. Au…..knie blessure 🙁
Het lijkt me (na 20 jaar worstelen met depressies) dat hardlopen prima kan werken voor mensen die behalve te weinig beweging geen of nauwelijks andere klachten hebben.
Als het wat complexer wordt (sociale uitsluiting, financiële problemen, echtscheiding, trauma…) is hardlopen alleen niet voldoende.
Het feel-good effect werkt zolang ik mijn baan en huis nog heb, de familie nog regelmatig op bezoek komt, de kinderen in orde zijn, er nog ritme en regelmaat zit en je een sociaal vangnet hebt.
Als dat wegvalt zijn andere therapievormen nodig, die door de tijd kunnen variëren afhankelijk van welke laag je nu aan het afpellen bent.
Het “probleem” met hardlopen is dat het erg individueel is en voor mensen die zich buitengesloten voelen of contact met anderen missen nauwelijks iets oplost op dat vlak.
Als de rest op orde is lijkt hardlopen een geldige optie. Als dat niet zo is versterkt het alleen maar de depressie en het gevoel er helemaal alleen voor te staan.
Het systeem wat Wim Heijmans? uit Eindhoven in 1995 toepaste was joggen in groepjes met gelijkgestemden. Een keer per week rond de middag was in die tijd net te doen voor me maar structureel heeft het niets opgelost. Je moet daarnaast zoeken naar wat je wel kunt en wilt doen met je leven, het lopen geeft dan een klein beetje ruimte om dat te onderzoeken en is als zodanig zinvol, maar zeker geen Haarlemmer olie.
Intensief dansen waarbij je uit je sociale isolement gehaald wordt geeft mij meer voldoening, je krijgt positieve feedback van anderen terwijl je jezelf flink in het zweet werkt en niemand zich daar blijkbaar druk om maakt. Volleybal doet me ook altijd goed, de sociale setting tijdens het sporten is blijkbaar helend voor me.
Dansvormen die hierop gericht zijn:
– Bio-danza
– Exstatic dance
– Contact improvisatie
– 5 ritmes in wat mindere mate
Kortom: de ene depressie is de andere niet en hardlopen lijkt me prima voor mensen die alleen maar teveel op hun stoel zitten.
Volgens mij kun je beter geen stukjes schrijven over depressie of burn-out. Hoe goed bedoeld ook. Om iemand in die toestand kun je alleen maar een arm slaan en proberen begrip op te brengen ipv goed bedoelde adviezen te spuien. Vitamine L (liefde) is het enige medicijn!
Ik ben een sporter in hart en nieren, mijn hele leven al en nu herstellende van een Burnout. Vorig jaar om deze tijd kreeg amper mijn ene been voor de andere en hoe graag ik ook wilde hardlopen het lukte mij maar nauwelijks . En nee, zeker geen goed gevoel tijdens en na het lopen, in tegendeel zelfs. Het enige wat mij nog iets goed stemde was dat ik eindelijk geen last meer had van de hielspoor die mij al enige tijd in zijn grip had. Eind juni begin juli zakte door dingen van het werk weer terug en werd ik heel angstig, slapen ging nog slechter, durfde niet meer naar buiten, terwijl het bloedheet was, durfde niet naar het strand en hardlopen lukte helemaal niet meer. Ik heb het natuurlijk wel geprobeerd maar ik werd bang onderweg, na 1 k kreeg ik al een paniekaanval maar ik liep toch door, ik dacht ‘ach het is maar 8 k’ (normaal loop ik grotere afstanden, ik doe bijwijze van spreken mijn schoenen niet eens aan voor 8 k). Zelfs de Grachtenloop in Haarlem waar ik ‘maar’ 5 k liep was zoveeeeel zwaarder en vermoeider dan de marathon die ik in november 2013 gelopen heb (11 dagen voor mijn Burnout losbarstte). Maar het ging niet meer, ik wilde wel maar ik kon het niet. Ik snapte er niets van, sport/hardlopen is mijn passie en het ging niet, ik blokkeerde en als sporten niet gaat, is er echt wat aan de hand. Ik heb 6 weken niet gelopen, de wil was er nog steeds maar ik kon het niet opbrengen. Pas in augustus ben ik weer langzaam, samen met iemand gaan lopen, kleine stukjes, met wandelen tussen door en uit eindelijk toen we (werkgever, bedrijfsarts en ik) hadden besloten om te stoppen met mijn werk (in de zorg) en op zoek te gaan naar wat anders ging ik opknappen heen. Ook met lopen ging het weer de goede kant, de nare, enge en angstige gedachtes etc. werden minder en daar door ontspannender gaan lopen. Toen had ik ook het gevoel iets te hebben aan het lopen, toen kwamen de ‘prettige stofjes’ weer en deed het mijn humeur weer goed. Ik ben van mijzelf geen neerslachtig persoon en bij mij is het glas altijd half vol ipv half leeg maar in die heftigste tijd van de Burnout was het glas echt half leeg maar ik voelde en wist dat ik rust nodig had, geestelijk maar ook lichamelijk en hardlopen gaf mij dat toen niet, eerder het tegen over gestelde. Nu, bijna een jaar later loop ik weer als een trein, heb zelfs met op halve marathon in Enschede mijn PR met 10 min verbeterd. Ik ben nu weer zo ontzettend blij dat het lopen nu zo fijn gaat en zonder blessures en ondanks dat het lopen vorig jaar echt niet ging heeft mijn sportleven en instelling mij juist wel weer sneller op de been geholpen en herstel sneller van de Burnout. Ik voel als eerste met hardlopen als ik nu teveel over mijn grens ga of ben geweest maar ook als ik genoeg rust etc. heb gehad, want dan loop ik beter en lekkerder. Wat ik eigenlijk ook wil zeggen; wees als psychiater/psycholoog voorzichtig om mensen te zeggen dat ze ‘moeten’ gaan lopen omdat dat goed voor ze is en gelijk denken/zeggen dat ze het zelf niet goed kunnen beoordelen want er zijn bij die wel degelijk goed aan kunnen geven of het ‘echt’ niet gaat. Maar ben het er wel mee eens dat als je je iets rustiger voelt dat hardlopen zeker heel goed is. Dus soms moet die ergste heftigheid er even af zijn voordat je weer kan lopen. Van mijzelf wist ik ook gewoon dat ik weer zou gaan lopen, het is geen ‘moeten’ voor mij, ik hoef niet gestimuleerd te worden en is was geen grote stap om weer te gaan lopen, eerlijk gezegd keek ik naar het moment uit dat ik het weer kon opbrengen om te gaan lopen. Ik moet wel zeggen dat ik erg nerveus was toen ik weer ging lopen, je weet wel, alsof je je eerste hardloopwedstrijd mee gaat doen. Heel apart was dat en ik snap ook niet waarom want er was helemaal om nerveus te zijn en het nerveus zijn voordat ik ga lopen is er nog steeds, heel bizar….
Mooi gezegd Daan!
Heel mooi uitgelegd . Ik weet gelukkig niet wat het is . Heb wel eens het gevoel dat ik er tegen aan heb gezeten . Maar ik hoor deze verhalen wel vaker als je een echte burn out heb is het echt even gedaan met je . Goed om te lezen hoe je er uit gekrabbeld ben
Prachtig verwoord en respect voor je.
Thomas Lodewijk
Anna van Rosmalen
Een gezonde levensstijl kan nooit geen kwaad, en daar hoort ook voldoende beweging bij. Tijdens misschien wel de moeilijkste periode in mijn leven ben ik gaan wandelen: vrijwel dagelijks dertig tot veertig kilometer, een enkele keer vijftig. Dat was vorig jaar, en ik ben nu 57. Hardlopen voelde niet als een optie: ik had al twintig jaar vrijwel niet meer aan sport gedaan, en wilde niet het risico lopen geblesseerd te raken. Ik ben dus maar gaan wandelen, eindeloos in de Zuid-Hollandse polders, het “Groene Hart”. Ik ben er begin 2014 zelfs gaan wonen, omdat ik het in de drukte van Amsterdam-centrum niet meer uithield, geplaagd door mijn depressie, mijn verdriet, de pijn en mijn gekte… Een ding is zeker: ik werd er in ieder geval een stuk fitter van en heel mooi slank! Wandelen kon ik ook de hele dag doen (ik had/heb geen werk meer), want thuiszitten wilde ik zo veel als mogelijk voorkomen. Zou alleen maar gaan zitten malen, in afwachting van mijn therapeutische behandeling. Ik stond namelijk in de wachtrij voor een psychotherapeutische behandeling bij het GGZ in Gouda, en die ving eerst in september 2014 aan. Ik heb die wachttijd min of meer wandelend overbrugd, maar het was zeker niet zaligmakend. Wel heeft het me mede overeind gehouden in die periode, maar ik was toch wel erg blij toen mijn therapie een aanvang nam. Vooral mijn therapie heeft me geholpen, het wandelen heeft me bijgestaan. Ik ben wel blijven bewegen: wandelen, fietsen, en wil ook een voorzichtig begin gaan maken met hardlopen. Ik heb tijdens mijn jongere jaren veel aan sport gedaan, ook hardlopen, maar heb nooit kunnen concluderen dat het me over mijn depressies heen hielp. Vanwege mijn diepste depressies kreeg ik niet zelden nauwelijks mijn ene poot voor de andere, en sporten voelde dan echt niet als een optie. Nogmaals: een gezonde levensstijl kan beslist geen kwaad, en voldoende beweging hoort daarbij. Maar laat niemand bij me aankomen met zoiets als “de magie” van het hardlopen, want dat gaat helemaal nergens over! Die “oplossing”, is me echt te eenvoudig en “veel te kort door de bocht”. Maar misschien helpt het bij Bram Bakker wel, dat kan tenslotte. Maar ik ben Bram Bakker niet…
Dank voor je reactie Rene. Hartelijke groet en wellicht zien we elkaar een keer in een Zuid-Hollandse polder.
Het eerder genoemde proefschrift heet
Physical activity and depressive symptoms door Nikolaas Stavrakakis, verkrijgbaar bij Rijksuniversiteit Groningen. Promotie was op maandag 9 maart
Er is deze maand een promotie onderzoek uitgekomen bij de universiteit Groningen door n.stavrokakis (zie ook nu.nl gisteren en eerder). Hieruit blijkt duidelijk dat er geen wetenschappelijk bewijs is dat hardlopen helpt ter preventie van de depressie of behandeling daarvan. Sterker nog, het kan de klachten zelfs verergeren. Het proefschrift is in Groningen op te vragen.
Dag Davids, het onderzoek van Stavrokakis lijkt toch wat te rammelen. Het gaat om kinderen tussen 11 en 16, of lezen wij verkeerd? Als hardlopen niets doet, dan kun je natuurlijk stoppen, maar er zijn ook genoeg voorbeelden van mensen die profijt hadden van hardlopen. Wij wachten vol ongeduld het onderzoek van Motar: http://www.motar.nl/ Wordt vervolgd.
Hardlopen help bij #depressie.
http://t.co/ZAHQmHePto
weet iemand wat de contra indicaties zijn voor runningtherapie ? Ik wil het gaan doen maar wil geen toename depressieve klachten …..
Britt, als hier geen reacties komen, dan vragen we het even voor je na. Groet, Koen
Hartstikke leuk vond ik het, dat hardlopen. Zo leuk dat ik zelf al snel buiten de sessie 3x per week hardliep. Het was goed voor mijn lichaam maar helaas slecht voor de depressie. Die verergerde met de week. Inmiddels gestopt met de running therapie en haal opgelucht adem. Langzaamaan word ik weer stabieler, voor mij geen runningtherapie meer
Herkenbaar verhaal. Bij mij was het nog ernstiger. Na 6 weken running therapie kwam ik voor de eerste keer in mijn leven in een psychotische depressie. Onmiddellijk gestopt met running therapie op advies van nieuwe psychiater
Ik ben 37 jaar en ben na een overspannen periode aan running therapie begonnen. Ik liep 4 x per week hard. Heb het een half jaar volgehouden maar heb toen moeten stoppen op advies van de psychiater. Door het hardlopen kwam ik van een lichte overspanning in een ernstige depressie terecht waarvoor ik uiteindelijk aan de medicatie moest . Sluit mij aan bij vorige schrijfster. Beslist niet voor iedereen goed dus !!! Lijkt me goed als op dit soort sites voor de volledigheid ook de gevaren cq contra indicaties genoemd worden
Ik ben elke keer weer geschokt door de eenzijdige berichtgeving dat sporten helpt voor elke psychische klacht. Na jaren tobben met depressie, slapeloosheid (meer dan 5 jaar 3 uur slaap per nacht) en diabetes heb ik in mei 2013 het actieve sportleven dat ik in mijn jeugd had (ben nu 55) weer opgepakt. Was altijd al sportief maar nu uitgebouwd tot 3 x hardlopen per week en 3 x spinnen in de sportschool. En daarnaast eet ik heel gezond. Een behoorlijk druk programma naast een fulltime baan. Ik ben 40 kilo afgevallen en weeg nu te weinig. Mijn depressieve klachten zijn steeds erger geworden door het sporten. Geen endorfinen te bespeuren. De diabetes is ook verslechterd. Waar ik vroeger nog wel eens van een ssri kon opknappen werken deze ook niet meer. Uiteindelijk nu bij een psychiater en hopen dat ik het kan redden zonder opname. Ik zou iedereen willen adviseren: zomaar geloven dat je door runningtherapie opknapt NIET DOEN, onverantwoord !!
Mijn bouwjaar is 1983. Vanaf mn 16de tot op heden heb ik depressies of zit ik er tegen aan. Ik heb al de nodige therapie gehad en mn leven aangepast en gebruik dan ook af en aan een Antidepressiva.
1 jaar en 1 maand geleden ben ik begonnen met hardlopen. Al die jaren ervoor en nu ook nog doe ik aan fitness. Mijn langste afstand is 15km. En als motivatie of voor de gezelligheid en goed doel natuurlijk doe ik soms aan een evenement mee.
Een Antidepressiva heeft zo zn voor en nadelen. Om de nadelen zoals oa vermoeidheid wat naar beneden te brengen sport ik. Is hardlopen/sporten de oplossing voor een depressie of een alternatief voor medicatie? Dat denk ik niet. misschien voor sommigen maar voor mij niet in ieder geval. Draagt het bij aan je goed/beter voelen? Voor mij wel. En dat geldt voor ik meer mensen, ook voor mensen zonder psychische klachten.
Eerder begreep ik niet dat mensen hun voldoening haalden uit hardlopen totdat ik het zelf een tijdje ging proberen. En nu probeer ik verschillende methodes uit en stel andere doelen en wat ook bij me past grensverleggen. Elke kleine verandering of “verbetering” is voor mij een overwinning. Eigenlijk elke km die ik maak dus dat zijn er al heel wat ondertussen 😉
De kunst zit hem denk ik in een balans in je leven creëren, jezelf leren kennen en daar ook rekening mee houden. En wat sport of hobby betref uitvinden wat je leuk vind en mogelijk is om te doen. Wat jou ontspanning geeft en of voldoening. Dat is per persoon uiteraard verschillend. Los van dit alles heb ik tussendoor wel eens een sportdipje en er even geen zin of energie meer voor. Maar uiteindelijk vind ik toch weer mn motivatie doordat ik me er beter door voel.
Iedereen succes met ontdekken! Voor mij staat rots vast,
I ♡ Running xXx Joy
Dag Joy, dank je wel, voor deze mooie reactie. Hartelijks, Koen.
Nog 3 weken rust en dan mag de uit-knop weer om! #depressie #hardlopen #endorfine http://t.co/XG5IVl0WDS
Ik loop sinds kort ook via Runningtherapie. Een aanrader! juist als ik in een slechte periode zit. Mensen uit mijn omgeving kunnen me regelmatig brengen en weer ophalen, zodat ik me alleen maar bezig hoef te houden met de runningtherapie zelf. Ook die steun doet me erg goed.
De shit eruit, de feel good stofjes erin’ Zo simpel is het! Meer info #goocheminbalans.nl http://t.co/AfTmPkjPpG
Ik ken helaas uit nabije omgeving ook een ander verhaal met een erg definitief einde en mis dat geluid in de berichtgeving over depressies en hardlopen.
Dag Hester, bedoel je dat je iemand kent bij wie hardlopen niets deed? Of bedoel je dat hardlopen zelfs averechts werkte, en dat door hardlopen de depressie nog heftiger werd? We moeten onze ogen zeker niet sluiten voor de andere kant. Dank voor je reactie, en ik hoor graag van je. Koen.
Dag Koen, doe maar even via een PB.
Depressie: hardlopen helpt http://t.co/WIIemGIv6j
hardlopen, ‘zacht’ lopen, minder incasseren, vooruitgaan, hardlopen kan zo anders dan enkel op wilskracht en volhouden, ik pas steeds meer mindfulness-oefeningen toe, aandacht voor houding, ademhaling, visualisatie, speels en meteen ook slim, mindful jogging / running / walking, gelukkig heb ik de natuur in Den Haag op loopafstand, maar het kan overal, overal kun je het creëren, het hielp ook bij mij!
Dank voor je reactie Sam, mooi om te lezen. Groet, Koen
Depressie: hardlopen helpt http://t.co/zOrGL1zC2s
#Depressie: #hardlopen helpt: ‘De shit eruit, de feel good stofjes erin’ http://t.co/SZFeivxZTq
HET antwoord hierop is te lezen op het artikel “mooi weer”.
Zie http://www.hartelijkehothulk.wordpress.com
Een ECHTE depressie is OP TE LOSSEN maar niet te VERSLAAN.
leuk verhaal, maar wat als hardlopen niet gaat?
Fietsen?
Idd werkt voor mij goed, halfjaar geleden werkeloos geraakt.
Als vervanging voor waardering in werk 5 maal per week sporten!
3 maal 1 1/2 uur hockiën en 2 maal 11,5 km running, frustatie er uit lopen voor alle gesprekken die ik al heb gehad!
Werkt voor mij echt prima
Ik las echt even: hardlopen? Depressie helpt.
Ben net terug van mijn zondag ochtend loopje. En het ging weer lekker. Nu heerlijk aan de dag beginnen.
Ja ik merk helaas dat mijn stemming er niet beter op wordt. Al 3 weken gedwongen rust ivm scheurtje in de hamstring. Ik kan niet wachten tot ik weer mag hardlopen……
Ha. Herkenbaar, gelukkig ben ik lang niet geblesseerd geweest. Sterkte. Groet, Koen
‘Zo simpel werkt het,’ vertelt psychiater en hardloper Bram Bakker. #Hardlopen helpt bij een depressie: http://t.co/XdmFNazVBE
Elke vorm van sport helpt, niet alleen running…
Dank voor de aanvulling. Vraag: werkt kick-boksen, tennis, volleybal, wielrennen of zwemmen allemaal hetzelfde?
Ik heb zelf periodes gehad dat hardlopen mij goed hielp, maar andere periodes juist intensieve vechtsport, wandelen leek voor mij niet echt te werken. Ik heb voor mezelf dus gemerkt dat ik minimaal wel een flinke inspanning nodig om echt effect te hebben van het bewegen, dus flink zweten.
Op dit moment werkt hardlopen niet en wordt ik er wanhopig van en voelt het stressvol, daarentegen werkt vechtsport in combinatie met krachttraining nu wel om me goed te voelen.
Voor mij is het dus continue kijken wat wanneer werkt… misschien is het ook wel maatwerk al zal onderzoek daar verder richting in moeten geven.
Hardlopen werkt voor mij niet goed…
De motivatie is op de lange duur niet op te brengen en gaat meer op wilskracht dan overtuiging.
Intensief dansen werkt wel, het contact met anderen in een ontspannen omgeving doet wonderen. (Denk aan 5 ritmes, soms Bio-danza, contact improvisatie, exstatic dance etc…) Minimaal drie uur, korte sessies geeft niet genoeg resultaat. Ideaal op het strand of in de natuur, maar zelfs in een klein bedompt zaaltje werkt.
Alsof het lymfe systeem elke keer opnieuw grondig getriggerd moet worden om de fysieke rommel op te ruimen.
Runningtherapie is echt een aanrader, lekker rennen ipv malen….
Hardlopen helpt tegen depressies: http://t.co/bSLjhy6oFg
Helder verhaal. http://t.co/drLdwIQSMr
#Runningtherapie al dan niet met #provocatief coachen! Bij #Trochdrave http://t.co/Wby0rPxhvw
Klopt en ik loop nog steeds
Heel veel shit eruit Karlijn Swaans! Kom maar op met die happy stofjes
“@Sportrusten: Hardlopen bij een depressie helpt, zegt @drbrambakker http://t.co/lBikmzjDmB”
Hardlopen bij depressie werkt. Herkenbaar: @loopmaatjes @GezondNieuws @WerkendNLgezond http://t.co/CItlhuyon9
Beter dan wandelen RT @Sportrusten: Hardlopen bij een depressie helpt, zegt @drbrambakker http://t.co/2ZvZrzYi8b
Ja, Geertje Salverda, daar heb je helemaal gelijk in en dan kan Runningtherapie je juist helpen, met GGZ expertise en oplossingsgericht werken kom je dan een heel eind is mijn ervaring. #Trochdrave
Nikie .. dan weten we waar we het voor doen he! Hihi;)
HARDLOPEN TEGEN DEPRESSIVITEIT WERKT. Klopt als een bus. Ik ren nu dik 7 maanden, voel me psychisch en fysiek beter dan ik me ooit heb gevoeld. Ben zelfs teruggegaan naar de helft van mijn dagelijks dosis Setraline (anti-depressivum). Maar sinds enige tijd kamp ik met een enkelblessure waardoor ik niet kan rennen. Gevolg: ik mis niet alleen het hardlopen op zich (3x per week), maar voel me ineens heel erg ‘uit balans’ en glij voor mijn gevoel weer ‘terug naar af’. Probeer te zwemmen en te fietsen, maar dat geeft me niet dezelfde rust in mijn hoofd. Hoe hiermee om te gaan?
Daar is runningtherapie Verona Fortuin voor!!
Helaas is het zo wanneer je in een depressie zit je jezelf er niet kan toe bewegen om te gaan rennen…hoe goed het ook klinkt
Hardloopmaatje zoeken die jou een “schop onder je kont geeft”
Als ik in een depressie raak ondersteunt mijn omgeving mij daarin. En het feit dat ik weet dat het werkt geeft ook stimulans hoe hoe moeilijk het ook is.
Dank voor je reactie Angelique. Groet, Koen