Afvallen, wat werkt beter: periodiek vasten of drie maaltijden?

Een onderzoek van Harvie et al. is om meerdere redenen interessant. Onderzoeksvraag was wat beter werkte om af te vallen: periodiek vasten of de calorieën verspreiden over de hele dag. Dat is interessant. En er is meer goed nieuws: het onderzoek werd gedaan met meer dan 100 vrouwen. Een goed teken omdat jarenlang verreweg het meeste onderzoek werd gedaan bij enkel mannen.

Antwoord op de vraag: het is beide goed. Dus je kunt kiezen wat bij je past.

Samenvatting

In deze gerandomiseerde studie werden 107 vrouwen met overgewicht of obesitas (gemiddelde BMI: 30,6 ± 5,1 kg/m²), die nog niet in de overgang waren, gedurende zes maanden gevolgd.

De onderzoekers vergeleken twee manieren om de calorie-inname met 25% te verminderen:

• Intermitterende energierestrictie (IER): ongeveer 2.266 kJ per dag, twee dagen per week (vergelijkbaar met het 5:2-principe).
• Continue energierestrictie (CER): ongeveer 6.276 kJ per dag, zeven dagen per week.

Tijdens de studie werden onder andere gemeten:

• lichaamsgewicht en lichaamsomvang;
• insulineresistentie (HOMA);
• markers voor oxidatieve stress;
• leptine en adiponectine;
• IGF-1 en de IGF-bindende eiwitten;
• androgenen en prolactine;
• ontstekingsmarkers (zoals hooggevoelig C-reactief proteïne);
• cholesterol en triglyceriden;
• bloeddruk;
• en een marker voor hersengezondheid (BDNF).

Deze metingen werden uitgevoerd bij aanvang van de studie en na 1, 3 en 6 maanden.

Resultaten

Na zes maanden bleken intermitterende energierestrictie (IER) en continue energierestrictie (CER) even effectief voor gewichtsverlies.

• Gemiddeld gewichtsverlies bij IER: 6,4 kg
• Gemiddeld gewichtsverlies bij CER: 5,6 kg

Het verschil tussen beide groepen was niet statistisch significant.

Beide voedingsstrategieën zorgden voor vergelijkbare verbeteringen in verschillende gezondheidsmarkers, waaronder:

• lagere leptinespiegels;
• lagere vrije androgenen;
• minder ontstekingsactiviteit (lager hs-CRP);
• lager totaal- en LDL-cholesterol;
• lagere triglyceriden;
• lagere bloeddruk;
• hogere concentraties van sekshormoonbindend globuline (SHBG);
• hogere concentraties van IGF-bindende eiwitten 1 en 2.

De nuchtere insulinespiegel en de insulineresistentie namen in beide groepen af, maar de verbetering was iets groter bij de groep met intermitterende energierestrictie.

Conclusie

Intermitterende energierestrictie (IER) is even effectief als continue energierestrictie (CER) voor gewichtsverlies en leidt tot vergelijkbare verbeteringen in belangrijke gezondheidsmarkers.

Bovendien lijkt IER iets gunstiger te zijn voor het verbeteren van de insulinegevoeligheid.

De onderzoekers concluderen daarom dat intermitterend vasten een volwaardig alternatief is voor een dagelijks caloriebeperkt dieet om gewicht te verliezen en het risico op chronische aandoeningen, zoals diabetes en hart- en vaatziekten, te verlagen.

Hierbij een link naar het hele artikel.