Zeilen – Berenloop – Zeilen

‘Koen, wil jij even opschieten?’

‘Ja hoor,’ ik droomde net wat weg met zicht op de Waddenzee maar ik sta meteen aan, ‘wat moet ik doen?’

‘De fokkenschoot opschieten,’ Sien wijst naar een hoop touw en loopt naar het roer.

Ik ga snel naar het touw waar Sien naar wees, maar ik weet nog steeds niet wat ik moet doen. Het enige dat ik weet is dat het haast heeft.

Maria komt naar me toe en ziet dat ik in de aanslag sta bij een berg touw.

‘Wat moet ik doen?’ vraag ik.

‘Je moet opschieten,’ zegt ze.

‘Ja, ik weet dat het snel moet, maar wat moet ik doen?’ vraag ik.

‘Het hoeft niet snel, maar je moet deze lijn opschieten,’ en ze legt uit dat opschieten betekent dat de lijn netjes opgehangen moet worden.

We zijn met een stel aan boord van schip de Ambulant van schipper Jouke van der Meulen op weg naar de Berenloop

Er zijn nogal wat zeilers aan boord en ik waan me regelmatig in een land waar mensen een andere taal spreken.

Opschieten, fokkenschoot, afvallen, bovenwinds punt, fok, fender, zwaard, hogerwal, landvast, marllijn, mik, opkruisen, reven en nog honderd termen waar ik niets van begrijp.

We zijn met dik 20 mensen op weg naar de Berenloop. Victor Plomp had me overgehaald om mee te gaan.

‘Nee joh, ik heb twee weken geleden Amsterdam gelopen en wij kunnen helemaal niet zeilen,’ zei ik nog.

‘Man, jij houdt toch wel van wat avontuur? Kom gewoon mee. Zaterdag zeilen. Zondagochtend lopen en zondagmiddag terugzeilen. We eten en slapen met z’n allen op de boot. Vindt je zoon ook leuk,’ had Victor me overtuigd.

En het was geweldig: zeilen – lopen – zeilen

Aan boord hing een relaxte sfeer met heerlijk eten en goede gesprekken (benedendeks bleek iedereen gewoon Nederlands te praten ;))

Zaterdagochtend zeilden we in vier uur van Harlingen naar Terschelling en op Terschelling ging iedereen zijn eigen gang tot het avondeten. Tijdens het eten ging het over zeilen, het weer, werk, plannen, dromen én hardlopen.

De Berenloop.

De helft van de mensen aan boord ging hardlopen, de andere helft ging aanmoedigen. Het was een gemêleerd gezelschap waarbij sommigen hun ei kwijt konden met zeilen en anderen beter waren met hardloopschoenen aan.

Zondagochtend maakte een mooi cluppie zich op voor de loop.

De Berenloop zelf was feest

Ik liep de hele route met Victor Plomp. We hadden ons voorgenomen om niet te hard te starten. Dus we hielden onze hartslag rustig en we praatten wat bij.

Na drukke dorpen, rustige vergezichten, doorkijkjes naar zee en een schitterend stuk door de duinen zagen we na tien kilometer dat we stiekem best hard gingen en we voelden ons zo goed dat we gingen versnellen.

Op het strand (dik 2 kilometer) hielden we niet in en van het strand af stond een club bekenden ons aan te moedigen.

Victor kreeg vleugels en ik haakte aan

De laatste kilometer liepen we zelfs onder de 4:00 min/km en waren we uiteindelijk dik tevreden met een (voor ons doen) toptijd: 1:30:18.

Iedereen van onze groep haalde de finish en op de terugweg was de stemming opperbest.

Zeilen – lopen – zeilen: wat een verrukkelijke combi.

Dank allen.

In het bijzonder schipper Jouke en scheepsmaat Sien die niet alleen bovendeks (zeg je dat zo?) zorgde voor een veilige overtocht, maar ook heerlijk had gekookt. Dank!

En als cadeautje werden we getrakteerd op schitterende luchten en heerlijke erwtensoep.

Volgend jaar weer.