Waarom (en hoe) loop je een 60 kilometer?

Waarom (en hoe) loop je een 60 kilometer?

Waarom ga ik in vredesnaam 60K hardlopen?

Hoe bereid ik me voor op een 60K?

Lees je liever het blog? Lees dan verder onder de video.

7 april ga ik tien keer spijt hebben dat ik überhaupt ben begonnen met hardlopen.

Ik ga mezelf vervloeken en ik ga denken aan opgeven. Ik ga zoveel zuur in mijn bovenbenen voelen, dat ik wel kan janken. Ik ga op een punt komen dat ik misselijk ben, maar mezelf dwing om een halve banaan te eten. Ik ga huilen.

7 april loop ik de 60 van Texel.

60 kilometer hardlopen.

Als ik er met mensen over praat, krijg ik twee vragen:

Waarom in vredesnaam?

Hoe bereid je je voor?

Mijn voorbereiding leunt erg op het gedachtegoed van Stans van der Poel en (dus) Sportrusten: train niet teveel kilometers, maar loop veel kilometers op wedstrijdtempo. Ik heb Stans gevraagd wat mijn 60K-hartslag is. Stans kan met mijn PR op de 10 kilometer en mijn omslagpunt, voorspellen welke hartslag ik moet lopen om het 60 kilometer vol te houden.

Met een hartslag tussen 152 en 158 moet het goed komen.

Ik heb geen zin om al mijn trainingen met een hartslagmeter te lopen, dus ik heb een paar keer met een meter getraind en weet nu dat met een tempo van 5:00 minuten per kilometer mijn hartslag goed is. En bij dat tempo kan ik eenvoudig rustig ademen.

Mijn adem is een handig kompas om het juiste tempo te lopen.

Wat is je langste training? vroegen lopers regelmatig

Als langste training hield ik 20K aan, met twee uitschieters.

Eén keer omdat ik de weg kwijt raakte en onbedoeld 29 kilometer liep.

En zondag 17 maart liep ik de schitterende Ooievaarstrail met de Sportrusten-crew. Mark schreef er een mooi verslag van: https://www.sportrusten.nl/ooievaarstrail-ik-kan-wel-sneller-maar-vandaag-kijk-ik-vogels/

Tot 7 april loop ik nog een twee of drie keer per week (niet te lang).

Het wordt zwaar, maar het komt zeker goed.

Ok, maar waarom loop je in vredesnaam 60K?

Anderhalf jaar geleden liep ik met neef Mark de 60 van Rolde. Aanleiding toen was een mail van een marathonloopster.

Van een loopster die in Rotterdam de marathon had gelopen kreeg ik een mailtje waar ik lang over nadacht. Ze verdiende een pluim – vond ze – omdat de marathon voor haar erg zwaar was geweest. Ze had ruim vijf uur over de marathon gedaan, twee uur langer dan ik. Een felicitatie was dus wel op zijn plaats; ze vond vijf uur hardlopen knapper dan drie uur hardlopen. Ze sloot de mail af met een vraag: kun jij eigenlijk wel 5 uur lopen?

Die vraag liet me niet meer los en ik wilde het zelf ook wel weten: kan ik wel 5 uur lopen? Ik moedig immers bosjes mensen aan om een marathon te lopen, ook als ze in aanleg 5 uur of langer over die afstand doen.

Dus om erachter te komen of ik 5 uur achter elkaar kon lopen, liep ik in oktober 2017 de 60 van Rolde. Modder, regen, aardappelvelden. Dat was loodzwaar en ik deed er (samen met neef Mark) dik 7 uur over.

Dat nooit meer, dacht ik even

Maar na een paar dagen begon het al te knagen.

Zoals altijd na een extreem fysieke inspanning, kreeg ik dagen later de beloning. Ik was creatiever, vrolijker, oplossingsgerichter, dankbaar en tevreden. En dat goede gevoel beklijft best lang.

Al jaren prik ik sowieso 2 fysieke uitdagingen per jaar. Niet omwille van de fysieke uitdaging, maar omwille van de geestelijke beloning.

En toen kwam Texel voorbij.

Als fan van de waddeneilanden, Jan Knippenberg, Hans Koeleman, de zee, duinen en vogels is de 60 van Texel een walhalla.

Samen met goede loopvriend Victor Plomp wordt het een mooie dag. De pijn is niet meer dan een voorbode op een hoop pret en creativiteit.

Lees verder. Hier het verslag van neef Mark over de Ooievaarstrail: https://www.sportrusten.nl/ooievaarstrail-ik-kan-wel-sneller-maar-vandaag-kijk-ik-vogels/

Deel dit artikel
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Nieuwsbrief
Wil je wekelijks het nieuwste blog, aankondiging van webinars, nieuwe interessante boeken en meer in je mailbox? Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief.


Over de auteur

Koen de Jong (1979) loopt hard, fietst graag, ademt rustig en doucht koud. Hij is bedenker van het 100-dagen-sportrustenprogramma en geeft veel presentaties bij bedrijven.

Koen schreef de boeken Verademing (met Bram Bakker), Ik hardloper en De Hardlooprevolutie (met Stans van der Poel), Ik, de wielrenner (met Aart Vierhouten) en Koud kunstje (met Wim Hof). Zijn werk is in meerdere landen vertaald.

Zijn favoriete boek: Momo en de tijdspaarders.

Verder is hij dol op vers gemaaid gras, landkaarten, boekwinkels en ijsvogels.

7 reacties op "Waarom (en hoe) loop je een 60 kilometer?"