Ooievaarstrail: “Ik kan wel sneller, maar vandaag kijk ik vogels”

Een lokale 10K, een halve marathon, een korte cross, een marathon, 60K, lopen in de nacht. Smaken genoeg als je van hardlopen houdt.

Het is de afwisseling waar ik gek op ben.

Gisteren stond de Ooievaarstrail in mijn hardloopagenda. Een trail van 25K in de schitterende omgeving ten zuiden van Tilburg / Goirle, op de grens met België. Waterrijke gebieden wisselen zich af met (modderig) bos en heide. Het ene moment een meters breed pad, het andere moment kijk je noodgedwongen naar elkaars rug. Ik verbaas mij over de verscheidenheid van deze natuurpracht, terwijl ik over een omgevallen boom klauter en even later door een grote modderplas banjer. Een enkeling verliest zijn evenwicht en gaat languit of verliest een schoen in de modder.

Het is wat je noemt een échte trail.

De afwisseling vind ik fijn, maar een trail is tot mijn favorieten gaan behoren.

Lopen in de natuur op een soms uitdagende ondergrond, nauwelijks bezig zijn met een snelle tijd en een p.r. (ondanks het startnummer) en de ontspannen sfeer die er meestal hangt. Elke 5 minuten start er een kleine groep aan de 25K, geen opgewonde types, maar rustig wachtend totdat organisator Bert Eskes van Athletic Point zegt dat we mogen vertrekken. Ik start samen met neef Koen en Koffiehoek-Rob. Koen loopt over drie weken de 60 van Texel en wil een lekker tempo aanhouden. Niet te langzaam, maar zeker ook niet té snel. Ik kan me hier wel in vinden en van start tot finish lopen we samen.

Bij de verzorgingsposten nemen we de tijd. Een bekertje thee, bouillon, een snoepje en een zoute stengel. We praten met bekenden en zien Rob aankomen. Hij geniet in zijn eigen tempo. We doen ons shirt “Ik kan wel sneller, maar vandaag kijk ik vogels” vandaag alle eer aan.

Ooievaarstrail 2019 - Foto door Connie Sinteur

Foto: Connie Sinteur

Als ik samen met Koen over de finish kom duurt het niet lang voordat Rob ook finisht, samen met fotografe Janneke Poort. Janneke liep de 15K en kwam Rob zo’n 5 kilometer voor het einde tegen.

Modder aan de benen en een grijns op ons gezicht.

Het was een mooie dag, door de regen van de afgelopen week, de zon tijdens het lopen, het geweldig mooie parcours en de gestroomlijnde organisatie door Bert Eskes en zijn team. Bedankt!

En de volgende keer?

Een lokale 10K met veel opgewonde mensen en hopelijk een p.r.

Over de auteur

Mark Zuurhout (1981) is neef nummer drie die zich aansloot bij Sportrusten. Eindelijk een neef die écht iets kan: websites bouwen, bijhouden en verbeteren.

En denk maar niet dat hij niet kan sporten omdat hij handig is met computers. Nee, Mark loopt gewoon de marathon van Rotterdam en voetbalde jaren bij BVV.

Is er dan niets mis met Mark? Nou, toch wel. Hij heeft een seizoenskaart voor FC Utrecht. Maar dat wordt hem vergeven zolang hij blijft toveren met de website.