Waar ben jij bang voor?
Met Loopwijzer liep ik vorige week in de Vogezen en op dag 2 had ik een angstig moment.
Na een bijzondere week met 8 ademcoaches die een opleiding volgden in de Vogezen, sloot ik met Eline aan bij Nils en Floortje van Loopwijzer voor 3 mooie dagen. Toevallig zaten ze 7 kilometer verderop, dus we konden aanhaken voor een paar mooie trails en ik gaf meteen een sessie over neusademhaling en ademstops.
Op de tweede dag liepen we een schitterende trail van 28 kilometer. Mooie vergezichten, de brem in bloei, schitterende paadjes en groene bossen. We naderen een boerderij en ik zie aan het einde van het pad een houten hek waar we door moeten. Margot en Eline lopen voorop en dartelen in één rechte lijn naar het hek. Ik hou even in.
‘Ben je ook bang voor koeien,’ vraagt Irene.
‘Voor koeien niet,’ zeg ik, ‘maar volgens mij is dat een stier.’
Eline maakt een foto. Niet zozeer van de ‘koeien’ maar van het mooie plaatje. Eén van de twee koeien is geen koe: daar staat een stier met een missie, geen koe die rustig wat staat te grazen.
Voor stieren ben ik bang
Geen idee of teveel strips met stieren heb gelezen in mijn jeugd of dat een uitstapje naar een Plaza de Toros met mijn Spaanse wielerploeg vijfentwintig jaar geleden de angst heeft aangewakkerd. Maar zo’n stier hou ik liever op afstand. Het houten hek is wel erg dichtbij de stier. Zo op het oog heeft hij wel wat anders aan zijn hoofd dan twee hardlopers, maar hij moet niet de indruk krijgen dat we hem lastigvallen.
Achter ons komt Jim; doorgewinterde trailrunner die dit jaar tweede werd bij het NK. Die is nergens bang voor en loopt rustig door. De stier lijkt hem niet op te merken en Irene en ik lopen achter hem aan door het hek.
‘Vond je dat niet eng?’ vroeg ik aan Eline.
‘Helemaal niet, ik liep gewoon achter Margot aan.’
Angst is een vreemde raadgever
Soms is angst goed, eerder in de afdaling met keien voelde het wel logisch om naar de angst te luisteren in plaats van de wens om zo hard mogelijk te rennen op onbekend terrein. Vaker zit angst in de weg. Angst om je baan op te zeggen, angst om liefde hardop uit te spreken, angst om in een ijsbad te stappen. Die angst kun je prima negeren.
Om te oefenen met angst is het mooi om dingen te doen die je eng vindt.
Angst overwinnen zorgt ervoor dat angst minder invloed heeft op je beslissingen. Een mooi voorbeeld was Stijn. Hij kwam voor een ijsbadsessie naar het clubhuis en had drie pogingen nodig om te gaan zitten. De eerste keer dat hij in het ijsbad stapte keek hij met doodsangst in zijn ogen even naar mij en voor ik iets geruststellends kon zeggen stond hij alweer naast het ijsbad. Pijn in zijn voeten, angst voor de intense kracht: het sloeg op zijn oerbrein en zijn ademhaling. De tweede keer zakte hij iets dieper in het water, maar toen de kou voorbij zijn navel kwam, sloeg de paniek weer toe. Pas de derde keer bleef Stijn met aandacht bij zijn ademhaling en kalmeerde hij. Paniek sloeg om in diepe ontspanning en na anderhalve minuut stapte Stijn gloeiend van trots het bad uit.
Twee weken later stuurt hij een mail. Hij was op bezoek bij een vriend die hem vroeg wat er met hem was gebeurd. Hoezo? Normaal moet ik de hond in een andere kamer zetten, nu geef je hem een aai over zijn bol.
Verrek. Stijn is niet meer bang voor honden. Na wat graven in zijn geheugen koppelt hij het aan de overwinning van de angst in het ijsbad.
Een prachtig voorbeeld van angst overwinnen en dan wat vrijer door het leven gaan.
Ode aan de dapperen.
Waar ben jij bang voor?
Over de auteur
Ademhaling is mijn favoriete onderwerp. Hardlopen en kou staan gedeeld tweede. Over deze onderwerpen schreef ik 10 boeken en ik leid ademcoaches en koucoaches op. Mijn favoriete ademhalingsoefening is anapana en run-dip-run is mijn favoriete training.
Koen de Jong
Wil je een halve marathon lopen en zoek je een schema?
Goed nieuws. Met het Sportrustenschema kan het wél. Duizenden lopers gingen je voor.
Combineer slim trainen met een goed herstel en finish dit najaar nog een mooie halve marathon. Jij kiest welke medaille je wilt veroveren, wij maken je schema.
Meld je nu aan en je krijgt naast korting ook nog het nieuwe Project Buiten Adem erbij.
He Koen,
Ik ben zelf bang geworden voor inspanning en bang om moe te worden. Iets dat me al 20 jaar in zn greep heeft. Na een lange periode van stress en vermoeidheid is dit er langzaam ingeslopen en het is steeds moeilijker geworden me in te spannen zonder te denken aan de terugslag waarvan ik vermoed dat ie komen gaat. En vaak komt ie ook. Lastig om mee om te gaan omdat ik vroeger veel gesport heb: voetbal en hardlopen. Momenteel probeer ik door wielrennen langzaam mn conditie weer op te bouwen. Ik ben benieuwd 🙂
Ps, heb jij nog tips voor het trainen in hartslagzones? Heeft dit nu uberhaupt zin en hoe bepaal ik mn omslagpunt zonder mij maximaal in te spannen?
Ha Jurriaan, een omslagpunt bepalen zonder je maximaal in te spannen, kan niet. Belangrijke eerste stap lijkt me: je herstel weer goed krijgen. De inspanning is bij stress het probleem niet, dat is je herstel. Hoe gaat je herstel nu?
Dag Koen,
Dank je. Het herstel gaat langzaam beter. Ik fiets 3 per week 45 min heel rustig. Ik ben begonnen met koud douchen en ontbijt niet tot aan 12:00. Het energielevel lijkt langzaam te stijgen. Hopelijk wordt de angst hierdoor steeds iets minder. Maar op welk moment in de opbouw zou het goed zijn een maximaaltest te doen om het omslagpunt te bepalen, zodat ik weer gerichter kan trainen?
Ha Koen,
Ik herken zelfs de weide! Vier jaar geleden passeerde ik diezelfde stier met hetzelfde bange hartje. Want inderdaad, een stier is nu eenmaal geen koe. In het dagelijkse leven werk ik veel met boeren en drukken zij me zelf altijd op ’t hart niet de weide in te gaan als er een stier tussen de kudde staat. En om ook nooit een spurtje aan te zetten tussen de kudde want dat durft ook wel iets in gang te zetten (je zag ongetwijfeld al filmpjes van trailrunners met ‘vrolijke huppelende koeien’ achter zich aan :-D).
Dus ik vertraag meestal en wandel de weide door ipv lopend. Zelf heb ik sinds kort meer schrik van honden bij het hardlopen. Ik zie viervoeters dolgraag maar sinds ik gebeten werd in december ben ik iets meer op m’n hoede, het is er toch wat ingeslopen. Ik meld het vriendelijk aan eigenaars met loslopende honden en vertraag. In de meeste gevallen is er veel begrip en zo had ik alweer meer positieve dan negatieve ervaringen. Jezelf blijven blootstellen aan je angsten lijkt nog steeds de beste manier om ze niet te laten groeien ;-).
Ofwel echt zeker zijn dat je sneller bent dan de stier :-D!
Ha Maaike, dank voor je antwoord en wat bijzonder dat je de weide herkent. Was je vier jaar geleden mee met Loopwijzer of liep je daar zelf? Angst voor honden na een beet, klinkt logisch en vervelend. Op naar veel begrip en weinig angst.
Ps. Ik ben er wel zeker van dat ik niet sneller ben dan de stuur, dus ik doe maar rustig aan 😉
Hey Koen,
We waren er toen op gezinsvakantie en gaan dit jaar terug, heerlijke regio met genoeg uitdaging (we stippelden zelf hikes en trails uit, iemand bij de kinderen, de andere lopen), lekker eten en niet zo gek veraf. De loopwijzer vakanties kwamen pas recent in mijn vizier en ze spreken zeker aan. Heel fijn dat ze telkens ook een speciale gast meenemen. Misschien dus een volgende keer met Loopwijzer de stier gedag zeggen :-D!
Probeer de bull run in Pamplona eens 😊
Die sla ik over…