Nog 11 nachtjes slapen

26 maart was ik jarig. Ik werd 43.

Normaal vier ik mijn verjaardag nooit. Mijn zus stuurt meestal op 24 maart een bericht om te laten weten hoe laat ze komt. Oh ja, die verjaardag – denk ik dan, en dan app ik mijn ouders en die komen dan ook. Dit jaar stuurde mijn zus al op 13 maart een appje.

Ineens had ik nog 12 dagen.

Dan kon ik net zo goed ook wat ander volk uitnodigen. Na alle corona-stilte had ik wel zin in wat leuke mensen bij mekaar. Dus ik stuur wat appjes. En 26 maart staan we met 25 mooie types te ouwehoeren, soep te eten en een biertje te drinken (of een kopje thee). Een Olympiër, een schrijver (vier schrijvers zelfs), een redacteur, een dichter, een juf, twee Agnel-bedwingers, een danser, een fascia-ontdekker, een ultraloper, een reiziger, een Celtic-fan en nog een zwik leukerds.

‘Leuk, zo’n feestje,’ zegt M.

‘Ja. Ik heb maar mazzel, ik ken echt wel leuke mensen,’ zeg ik.

‘Dat is de wet van de aantrekkingskracht,’ zegt M.

‘Zoals met magneten?’

‘Magneten?’ vraagt M.

‘Ja, dat tegenpolen elkaar aantrekken. Vandaar dat ik leuke mensen ken.’

Behalve de leuke types op mijn verjaardag gebeurde er nog meer moois, waar ik maar  mazzel mee had

Zo verschijnt het boek Lopen op vermogen in april in het Engels: The Power to Run. Hans van Dijk en Ron van Megen zijn het brein achter het boek, ik mocht meeschrijven en we gaan ineens voor lezers overal in de wereld. Ook van Verademing kregen we feestelijk nieuws. Geen vertaling, maar goed nieuws voor Nederlandse lezers met een krappe beurs: het boek verschijnt in het voorjaar bij Rainbow Uitgevers, dat betekent dat het boek flink goedkoper te krijgen is.

Erg leuk.

Met venijnige grappen over ziektes, krijg je ellende terug, met boeken over rennen en rustig ademen, krijg je veel moois terug.

Aantrekkingskracht.

Maar goed, genoeg over afgelopen week. Over 11 nachtjes gaat het gebeuren

Dan is de marathon van Rotterdam.

Mijn eerste keer Rotterdam. Voor marathonlopers klinkt dat gek. Inmiddels loop ik al 8 jaar marathons en soms wel drie per jaar. Dat ik dan – als Nederlander – drie keer Amsterdam heb gelopen maar nog nooit Rotterdam, volgens velen toch de mooiste, is gek.

10 april ga ik lopen in de stad waar Josef Kiprich de held is. Daar verwacht ik een dik PR schreef ik vorige week. Simpelweg omdat het volgens mijn Stryd veel sneller kan dan mijn officiële record van 2:59:02. Wie ben ik dan om met doemdenkerij over corona, temperatuur, kramp, een gemiste wc of een overstekende hond alvast een voorschot te nemen op een mogelijke mislukking. Liever neem ik een voorschot op de waarheid van de seizoenen. Is het niet dit voorjaar, dan maar in het najaar.

Nog elf nachtjes goed slapen (een uurtje langer dan gewoonlijk, voor een goed herstel), gezond eten en af en toe rustig lopen en we mogen 42 kilometer rennen met een startnummer op. Op Instagram zal ik af en toe iets posten (als ik het niet vergeet).

Het doel is simpel: 275 watt lopen.

Als dat lukt komt er een goede tijd uit.

Ben je zelf overigens een beginner en word je in deze periode een tikkie moe van al die lopers die voor marathons trainen? Weet dan: we zijn allemaal beginners geweest. En dat gezwam (of gepraat) over runners high is wat overtrokken. Veel lopers hebben nooit een runners high, maar halen toch veel plezier en voordeel uit lopen.

Maar je bent gewaarschuwd. Als je nu rustig aan begint met lopen is de kans groot dat je over twee jaar ook bezig bent met hoeveel gels je moet meenemen tijdens je marathon. Zo gaat dat.

En het blijkt dan ineens dat je nieuwe vrienden hebt.

Vrienden die ook hardlopen.

Dat is aantrekkingskracht.

Op naar een mooie maand april: marathonmaand.

Over de auteur

Ademhaling is mijn favoriete onderwerp. Hardlopen en kou staan gedeeld tweede. Over deze onderwerpen schreef ik 10 boeken en ik leid ademcoaches en koucoaches op. Mijn favoriete ademhalingsoefening is anapana en run-dip-run is mijn favoriete training.

Koen de Jong