Marathon Valencia onder 2u30: gaat het lukken?

Ik heb het bloedserieus genomen, de afgelopen maanden.

Nachten van meer dan 9 uur.

IJsbaden.

Schema van Klaas Boomsma.

Sportmassages van José Vicente.

Gewicht onder de 57,5 kilo.

En nu voorspelt Stryd dat ik zondag in Valencia onder de 2:30 ga lopen.

Normaal zou ik zeggen: goeie grap Stryd, je bekijkt het maar, dat kan nooit

Nu denk ik echter: wauw, dat is spectaculair snel.

De voorspelling van Stryd neem ik niet zomaar voor waar aan, maar ik neem wel zeer serieus. Eerder klopte het ook steeds wat de vermogensmeter voorspelde. Zo ging ik van 2:59:02 (2019) naar 2:50:34 in Den Bosch (2021) naar 2:34:16 (2022) in Rotterdam. 4 december loop ik de marathon van Valencia op 286 watt. Ik hoop op goede temperaturen en een mooi groepje. Topper Imo Muller van Runner’s World liep vorig jaar 2:28 in Valencia en schreef dat het met snelle lopers wel goed zit: een goed groepje vinden is geen probleem.

Op het clubhuis kijkt auteur, Olympiër en verhalenverteller Hans Koeleman het traject met berustend enthousiasme aan. In het begin luisterde hij wantrouwig (met een open blik) naar onze verhalen over vermogen, periodiek vasten en ijsbaden. Met oog op Valencia heeft hij er net zoveel vertrouwen in als Stryd:

4 december om 10:45 weet ik of het gelukt is. De start is om 8:15, twee en een halfuur later weten we het. Ik heb er ongelooflijk veel zin in. Keihard rennen door de straten van Valencia. Mijn doel is simpel: 286 watt in een mooie groep. Niets meer en niets minder.

Als het lukt, heb ik een grijns op mijn gezicht tot 2023, als het niet lukt, heb ik een heerlijk traject gehad.

In de afgelopen 16 weken heb ik veel looplol beleefd. De marathon van Amsterdam met mijn lief in 2:56:04, de ON-squad race met Team KBoom en een nieuw PR op de 5 kilometer, schitterende trails, een heerlijke loop van Amsterdam naar Weesp, een feestelijke 10 kilometer in het Olympisch Stadion en een persoonlijk record op de halve marathon bij de Twiskemolenloop. Dat is allemaal al binnen. Volgens mijn Strava heb ik dit jaar al meer dan 3000 kilometer gelopen.

De kers op de taart wordt de marathon van Valencia onder de 2:30. Of niet.

Ik denk dat het gaat lukken. Dat heeft niets met overmoed te maken of misplaatste arrogantie, maar met mijn ervaring met Stryd en de calculator van Ron van Megen en Hans van Dijk. De halve marathon bij de Twiskemolenloop liep ik in 1:14:22 op 286 watt. Volgens Stryd kan ik dat vermogen een hele marathon volhouden. Op de dag van deze halve marathon woog ik 58,6 en waaide het keihard, straks in Valencia weeg ik een kilo minder en hoop ik in een mooi groepje te lopen, in plaats van in mijn uppie. Een marathon is een magische afstand en er kan onderweg veel gebeuren, maar de vooruitzichten zijn erg gunstig.

Het stemmetje in mijn hoofd dat het niet kan heb ik getemd

Een groot gevaar bij de marathon is het stemmetje in mijn eigen hoofd. Veel lange afstandslopers herkennen het: ergens komt een moment dat er gedachtes opploppen die erg onhandig zijn:

Ik voel nu mijn benen al, dit houd ik nooit nog 25 kilometer vol

Ai, ik mistte de drankpost, nu krijg ik vast kramp

Voel ik een pijntje in mijn zij? Dat zou een ramp zijn

Waarom dacht ik dat ik onder de 2u30 kon lopen, dat is voor topatleten die minstens 150 kilometer per week trainen

Etc. Etc.

Dat soort gedachtes heb ik met wat oefening onschadelijk gemaakt. Per week heb ik minstens evenveel uur gemediteerd als hardgelopen en het ijsbad heeft er nog een schepje bovenop gedaan. Als het lukt om rustig te blijven in een ijsbad, lukt het ook wel om stug door te lopen met een onhandige gedachte bij kilometer 32.

Nog vijf dagen, dan weet ik of het gelukt is.

Ik hoop dat Stryd en Hans gelijk krijgen.

Op naar sub 2u30.

(En daarna het 14-kilometer-schema weer eens doen…)