Lopen in je zones: zo wordt het wel heel makkelijk

Lopen in je zones: zo wordt het wel heel makkelijk

Mijn telefoon trilt.

Ik heb een melding van Stryd.

Linksboven op mijn beeldscherm staat S. Bijna alle meldingen van apps heb ik uitgeschakeld. Maar Stryd mag me berichten sturen. 9 februari loop ik de Two Rivers Marathon in Zaltbommel. Met een schema van Paul Oude Vrielink. Paul geeft de trainingstijd en de zones aan. En Stryd levert de vermogens bij de zones.

Ik klik op het icoontje van Stryd.

Your Critical Power increased to 270 Watt

Goed nieuws.

Critical Power is het vermogen bij mijn ADV (de inspanning die ik een uur vol kan houden). Ook wel omslagpunt of anaerobe drempel. Stryd analyseert mijn trainingen en past de Critical Power automatisch aan. In het begin was ik wat argwanend. Ik heb immers alleen een footpod op mijn schoen: hoe kan dat ding weten óf ik vooruit ga en wat mijn Critical Power is. In het begin deed ik nog een test van Hans van Dijk en Ron van Megen.

Maar nu laat ik Stryd automatisch mijn Critical Power berekenen. Dus na iedere training gaat Stryd voor me rekenen.

Meestal hoor ik niets. Na een duurloop of een 10K in mijn zone II blijft het stil.

Maar toen ik 5 kilometer écht mijn best deed, kreeg ik na een kwartier de melding: Your Critical Power increased to 270 Watt.

Het is ideaal: zo’n ‘trainer’ die iedere training meekijkt en zones direct aanpast

Grote voordeel: ik hoef zelf geen ingewikkelde berekeningen te maken of dure inspanningstesten te doen. Ik kan lekker lopen en mijn zones worden vanzelf bijgehouden. Het enige dat ik hoef te doen is kijken welk vermogen de zone heeft waar ik die dag op ga trainen. Zone II? 215-242 Watt. Zone III? 242-269. Dat kan na een goede trainingsweek alweer hoger liggen, maar dat corrigeert mijn Stryd vanzelf.

20 jaar geleden wilde ik profwielrenner worden. Toen had ik zo’n meter ook graag willen hebben. Na trainingskampen in warme oorden werden we getest om te zien of we vooruit waren gegaan. Bij Adrie van Diemen werd ik volgehangen met zuignapjes en na iedere belastingstap werd mijn bloed geprikt om melkzuur te meten. Ook Stans van der Poel heeft me vaak getest. Zij had een revolutionair apparaat waardoor bloed prikken achterhaald was: ze mat adempatroon, borstkasuitzetting en ademfrequentie. Interessante kost en altijd weer spannend: ben ik vooruit gegaan? Nadeel van de metingen: het was altijd in een laboratorium. Het idee dat je gewoon volle bak een berg op fietst en dat de metingen daar ter plekke gebeuren, daar kan ik met terugwerkende kracht alsnog vrolijk van worden.

En nu. Als liefhebber die twee keer per jaar een marathon loopt en zonder trainer het Vondelpark in gaat, heb ik alle data bij de hand.

Zonder dat het hogere wiskunde wordt.

Zonder dat ik ingewikkelde boeken hoef uit te pluizen over trainingsleer.

Critical Power. Zones. Meer heb ik niet nodig.

Nu mijn Critical Power weer hoger is geworden, is ook mijn marathonwattage weer omhoog. Over anderhalve week loop ik de marathon. Ik ga die lopen op Vermogen, niet op hartslag. Dat wordt een hele nieuwe ervaring.

Wordt vervolgd.

NOOT: dit blog schreef Koen voor ProRun.

Over de auteur

Koen de Jong (1979) loopt hard, fietst graag, ademt rustig en doucht koud. Hij is bedenker van het 100-dagen-sportrustenprogramma en geeft veel presentaties bij bedrijven.

Koen schreef de boeken Verademing (met Bram Bakker), Ik hardloper en De Hardlooprevolutie (met Stans van der Poel), Kopwerk (met Aart Vierhouten) en Koud kunstje (met Wim Hof). Zijn werk is in meerdere landen vertaald.

Zijn favoriete boek: Momo en de tijdspaarders.

Verder is hij dol op vers gemaaid gras, landkaarten, boekwinkels en ijsvogels.


Nieuwsbrief

Wil je wekelijks het nieuwste blog, aankondiging van webinars, meer interessante kost je mailbox? Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief.

*  Website URL


2 Responses to "Lopen in je zones: zo wordt het wel heel makkelijk"

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.