Hoe plas je tijdens een marathon? (of 10k)

Hoe plas je tijdens een marathon? (of 10k)

Natúúrlijk moet je plassen tijdens een marathon. Wat denk je dan? Meer dan 40 kilometer. Veel drinken. 2 uur ophouden? Dat loopt niet lekker. Onderweg stoppen om in de bosjes te piesen? Kan. Maar tijdens de Groene van Amsterdam, afgelopen voorjaar, wilde ik mijn haas Bram Bakker niet kwijt. Na een kwartier dubben pieste ik in mijn broek. Het regende zo hard dat niemand het merkte.

Een loopevenement is eigenlijk afschuwelijk

Hardlopen is voor mij genieten. Dat zég ik ook altijd, en tegen iedereen: loop voor je plezier. Tijden interesseren me geen biet. Of ik de 10k nou in 52 of 41 minuten loop – het maakt me niets uit.

Tot ik een rugnummer krijg opgespeld.

Je raakt bezeten

Dan moet het opeens wél hard. Als opgejaagd wild ren ik over het parcours. Met een rood aangelopen gezicht en het zweet op mijn voorhoofd. Het zorgeloos genieten is dan even ver te zoeken. Ik begrijp zelf niet waar die plotselinge bezetenheid vandaan komt. Want zodra ik mijn rugnummer weer inlever, is mijn interesse voor de eindtijd ook weer weg.

Je mist alle sights

Bij de halve marathon in Berlijn miste ik het wereldberoemde Checkpoint Charlie. De controlepost, hét symbool voor de scheiding van de beide Duitslanden na WOII en de vrijheid in 1989, liep ik straal voorbij. Ik was afgeleid door een Duitser die vlak voor me liep. Kilometers lang liep ik te dubben of ik hem moest adviseren om te stoppen. Hij hijgde zó erg dat ik hem dolgraag ter plekke een ademhalingsoefening wilde voordoen.

Je slaapt niet

‘Evenementen-stress’ kan ernstige vormen aannemen. Ik ken iemand die de twee nachten voorafgaand aan een race geen oog dicht doet. Terwijl ze toch al zes jaar wedstrijden loopt.

Is dat het allemaal wel waard?

Hardlopen_Koen_de_Jong_Bram_Bakker

Waarom, in vredesnaam, heb ik me dan gisteren dan toch weer ingeschreven voor een marathon? 

Een race is een aansporing om écht drie keer per week te blijven lopen. Als ik veel afspraken heb, lang in de auto zit en ’s avonds na een lezing laat thuis kom wil het hardlopen er wel eens bij inschieten. Mijn conditie blijft toch wel op peil, vertel ik mezelf. En ach, één keertje overslaan. Moet kunnen.

Maar dat gebeurt nóóit in de aanloop naar een marathon. Dan maak ik zelfs tijd vrij om tussen mijn afspraken uit de auto te springen, me om te kleden en ergens een mooi looppad te zoeken om een rondje hard te lopen.

En er is méér.

Een race heeft iets magisch

Al die lopers bij elkaar geven een bijzondere energie. Ik heb gesprekken met andere lopers. Nieuwelingen. Oude rotten. Allemaal bezig met fysieke uitputting, ten behoeve van een blijmoedig brein. Mensen die het snappen. Mensen als ik.

Het doet me denken aan de energie die heerst in voetbalstadions. Als jongetje van 12 ging ik met mijn voetbaltrainer naar Feyenoord. De auto stond altijd een kilometer van het stadion. En hoe dichter bij we kwamen, hoe sneller we gingen lopen. Automatisch. Ook al waren we ruim op tijd. Dat kwam door de opwinding rond het stadion. Dezelfde opgewekte energie die ik ook voel bij loopevenementen.

En ja, dat geeft zó’n kick dat ik er zelfs voor in mijn broek wil piesen.

Als het regent, tenminste .

Start_Groene_van_Amsterdam

Ps. Ik ga me ook op deze marathon weer voorbereiden met dat geheimzinnige schema waarbij ik slechts 14 kilometer train. Ga jij dat ook doen, maar ben je nog wat onzeker? Dan kunnen we ook een samen trainen in Nederhorst den Berg. Da’s goed voor het vertrouwen.

16 reacties op "Hoe plas je tijdens een marathon? (of 10k)"