Hoe wordt wachten iets om naar uit te kijken?
Bij mij in de straat zit een bakker.
Zo eentje waar je stokbrood kunt halen die echt net zo lekker is als je stokbrood op een Frans dorpsplein.
Dat weten meer mensen in Bos en Lommer.
Dus met regelmaat staat er een rij. Soms wel een rij van meer dan 10 mensen, de stoep op, naar buiten.
Vooral op zondag.
‘Niet te geloven,’ een man op sneakers van Gucci en met een zwarte trainingsbroek aan, sluit achter me in de rij. Hij blaast hoorbaar uit en pakt zijn telefoon. Als drie mensen voor ons met hun verse brood richting huis zijn, kijkt de man op. ‘Wat duurt dit lang, hebben ze personeelstekort ofzo?’
‘Wil je voor mij?’ vraag ik. In mijn achterhoofd heb ik de goede-daden-maand.
‘Dat hoeft niet, hoor. In de rij staan is vast ook geen hobby van jou.’
‘Ik heb geen haast en ik heb geen hekel aan wachten,’ zeg ik en ik heb het gevoel dat ik er nog iets aan toe moet voegen: ‘Het is droog en de zon schijnt.’
‘Nee, hoeft niet,’ de man pakt zijn telefoon weer en kijkt op het schermpje.
Wat ik niet zeg, is dat ik wachten eigenlijk verrukkelijk vind
Ik denk aan de nieuwe video die Denise Admiraal voor ons maakte. Een korte video over mediteren. Iedereen herkent dat wel: als je twee minuten met je ogen dicht op je ademhaling let, lukt dat al niet. Er plopt een gedachte op die je aandacht opeist en je denkt niet meer aan je ademhaling.
Sinds anderhalf jaar mediteer ik iedere dag, minimaal 20 minuten, vaak een uur, soms langer
Het voelt als een cadeautje om met aandacht in het nu te zijn, in plaats van in het verleden of de toekomst.
Dat klinkt wat Tollerig, maar het is een zegen om een schotje te hebben tussen je gedachtes en je gedrag. Er plopt een gedachte op en dan heb je de keuze: doe ik iets met die gedachte, of doe ik er niets mee? Ideaal als je wat kilo’s wilt afvallen en je aan chocola denkt. Normaal sta ik zonder erg ineens in de keuken een stuk chocola te eten, met oefening kan ik de gedachte beschouwen, zonder op te staan en chocola te pakken. Uiteraard werkt dit niet alleen bij eten, maar bij alles waar een gedachte over opplopt. Bijvoorbeeld ook als je een eigen bedrijf hebt en een plan moet schrijven voor 2022 en je denkt aan mails of Facebook. Voor je het weet stap je in de waan van de dag, in plaats van het overzicht te houden voor het komende jaar of de komende vijf jaar. Overigens is het ook erg krachtig om in het nu te voelen wat je toekomstplannen losmaken in je gevoel. Als het goed is, is het ook nu goed en niet pas over een jaar.
Goed, wat heeft dit met een rij bij de bakker te maken?
Wachten vind ik heerlijk, sinds ik mediteer. Het is een alibi om gewoon te observeren en niks te doen. Normaal voel ik me toch een tikkie bezwaard om midden op de dag met mijn ogen dicht op een meditatieplankje te zitten. Maar in de rij staan voor een broodje rechtvaardigt niksen. In de trein zitten (of op de trein wachten) is helemaal mooi. Dan doe je niks én je bent onderweg ergens heen. Wachten en treinreizen: vijftien jaar geleden had ik er een hekel aan, nu is het een cadeautje.
Dus als je graag mediteert of een ademhalingsoefening doet, maar je merkt dat het er geregeld bij inschiet is wachten een zegen.
6 minuten wachten? 6 minuten mediteren.
Ideaal.
(Lees je toevallig mee, meneer met de Gucci-sneakers?)

Mooi Koen, dank voor je blog. Het was net dat zetje om het mediteren meteen weer op te pakken.
En… wat ik vorige week zondag voor t eerst heb gedaan was dippen in een plas!! Aangemoedigd door je video in je nieuwsbrief.
Ik had vorig jaar al eens contact gezocht met iemand nav jullie plonskaart maar ik stelde het steeds uit.
Vorige week had ik echt zin om mee te gaan, wel spannend maar het was het goede moment zeg maar. En ik ben ook daadwerkelijk gegaan:)
En weet je wat? Ik bedacht opeens de avond ervoor om eens voor t eerst te visualiseren; van kleren uitdoen, in de kou ontspannen en rustig ademend in het water ik te lopen tot ik tot mijn schouders in het water was en een tijdje bleef zitten tot ik er weer kalm uit liep.
Het ging precies als in de visualisatie. Bijzonder!
Ik vond het niet moeilijk, ik schrok me niet te pletter vd kou gelukkig!! Misschien komt dat nog een keer, maar ik vond ik het echt leuk om mee te maken.
En die nawerking de rest van de dag, kikken en voldaan; ik had nog wel lange tijd koud maar dan een soort prettige kou op mijn lichaam.
Morgen ga ik weer! Dit smaakt naar meer:)
Sportieve groet en dank voor je inspiratie, Janine
Wat een mooi bericht Janine. Dit smaakt naar meer klinkt goed. Waar was je het water in gegaan?
In de Baggelhuizerplas in Assen:)
Ennuh gisterochtend zat ik er voor de 2x in op de inmiddels vaste dip-zondag.
Het water voelde veel kouder aan, opvallend! Iedereen had die ervaring.
Gelukkig hielp de rustige uitademing goed maar het was wel schrikken toen we erin gingen.
Nog een vraag:
we zaten er ongemerkt 5 minuten in deze keer.
Is dat niet te lang?
Ik lees meestal over ca 2 minuten.
Groet!
Janine
Ha Janine, twee minuten is uitstekend. Als je ongemerkt 5 minuten erin zit: ook goed. Zolang het maar geen wedstrijdje wordt.
🙏🏼
Overigens lijkt wachten met Franklin van Doesburg me sowieso leuk 😉
Helemaal eens! Vroeger gebruikte ik al mijn wachtmomenten om bekkenbodemoefeningen te doen, heel nuttig als je kleine kinderen hebt, nu ligt de focus op gewoon even Zijn en niets hoeven en rustig ademen… Toen ik uren moest wachten met/ bij mijn opgenomen broer met Covid op de SEH, Covid afdeling en IC heeft het me echt geholpen om rustig en kalm in het moment te blijven. Ook in complete plastic uitrusting en mondkapje dat in je gezicht snijdt helpt het enorm om heel rustig te blijven ademen. En wachten met mooi weer bij de bakker en een beetje rondkijken is heerlijk😊
Ode aan wachten
Ja ha. Als ik op maandagochtend rond half in de trein stap richting Utrecht maak ik dankbaar gebruik van het feit dan ik niets hoef te doen. Vanuit Eindhoven tot Den Bosch sowieso ademhalingsoefeningen en vaak nog wat langer. Ideaal ja dat wachten.