Ademhalingsoefeningen & schaamte
Avontuur
Negentien en zeventien zijn we, als Koen en ik (neefjes) drie maanden door de Franse Alpen fietsen. Samen in een tent van berg naar berg, op zoek naar avontuur, met maar één droom: ooit de Tour de France rijden. Het zijn drie mooie maanden, maar voor mij wordt het al snel duidelijk: het leven op de fiets is niet aan mij besteed. Of eigenlijk meer het leven mét de fiets. Het wielrennen vind ik prachtig, maar het ritme van eten, slapen en fietsen geeft mij te weinig voldoening.
Ademhalingsoefening? Ja hoor!
Na ons Franse avontuur gaan Koen en ik onze eigen weg. Koen gaat fietsen en verdiept zich in rustig ademen en ik ga het bedrijfsleven in en ga steeds sneller ademen. Vijftien jaar lang zien wij elkaar sporadisch op familiefeestjes. Ik volg Koen en lees zijn boeken met veel plezier, maar die ademhalingsoefeningen? Daar sta ik sceptisch tegenover. Ik ben toch die nuchtere, beide-benen-op-de-grond-jongen? Dan ga je toch niet mediteren?
Een nieuw avontuur?
Een jaar geleden. Koen vraagt of ik eens langs wil komen op zijn werkplek in Nederhorst den Berg. WERKplek blijkt niet het juiste woord. Koens kantoor is een rustgevend stekje, waar termen als rusten, sporten, ademhaling en ‘vogels kijken’ je om de oren vliegen. Koen vraagt of ik, als bedrijfskundige, hem wil helpen om Sportrusten op de kaart te zetten in Nederland. Ik ben geïntrigeerd en beloof hem erover na te denken.

Vanaf dat moment kan ik nog maar aan één ding denken: de ademhalings-oefeningen waar Koen mij over heeft verteld. Elke dag tien minuten: adem in – adem uit – pauze en je voelt je een beter mens. Zou het zo eenvoudig zijn? Ik ga deze oefening proberen, want voor ik besluit of ik mijn kantoorbaan in wil ruilen voor een nieuwe uitdaging bij Sportrusten, moet ik het toch eerst zelf ervaren. Vlak voor belangrijke vergaderingen of presentaties doe ik de simpele oefening. Niemand mag het zien, want ja, leg dat maar eens uit: “Wat ben jij nou aan het doen?” “Een ademhalingsoefening, want ik ben zo gespannen.” Daar scoor je geen punten mee. Maar ik moet toegeven: eigenlijk voelt het meteen rustgevend en ga ik meer ontspannen de vergaderingen in. Ik bezoek verschillende lezingen van Koen en volg zijn advies op om ook eens een ademhalingsoefening te doen in de file of vlak voor het slapen gaan. “Wat moet mijn vriendin wel niet denken als ik naast haar lig te puffen?” kan ik alleen maar denken. Gek: ik merk dat de oefeningen werken, maar ik schaam mij ervoor.
De schaamte voorbij
Enkele maanden later besluiten we om het te gaan proberen: per 1 januari 2014 zal ik Koen gaan helpen om hardlopers slim te laten trainen en rustig te laten ademhalen. Hierbij moet ik ook het volledige 100 dagen Sportrusten programma zelf ervaren. Ik begin vlak voor Kerst, op 23 december. Drie keer per week sporten is een makkie, dat doe ik al jaren. 100 dagen lang combineer ik hardlopen en wielrennen met voetbal (sorry Koen). De dagelijkse ademhalingsoefening is iets lastiger. Ik ben geneigd het te vergeten. Gelukkig heb ik de kalender op de koelkast hangen. Die móét vol! Vanaf week vier gaat het vanzelf. Elke avond doe ik trouw mijn ademhalingsoefening. En mijn vriendin? Die doet gewoon mee. Ook doe ik het op het werk, op de WC, tijdens het hardlopen en soms voor de televisie. Ik ben de schaamte voorbij. Overal waar het kan, wil ik ontspannen, want ik merk dat het invloed heeft op mijn lichaam en geest. Nu is mijn kalender vol en kan ik mij beter concentreren, slaap ik veel beter en ben ik vijf kilo afgevallen. Op naar de volgende 100 dagen!
Ik ben benieuwd; ben jij ook de schaamte voorbij? Waar doe jij dan allemaal je ademhalingsoefeningen?

Al een tijdje lid van sportrusten. doe alle adem oefeningen waar mij het uitkomt.
Nooit moeite gehad om het te doen. Gewoon doen.
Wat een herkenning. Zowel voor wat betreft de schaamte als dat het werkt! Thx voor het delen 🙂
Dank voor je reactie Cora. Enne, goed om te lezen dat ademhalingsoefeningen ook voor jou werken.
Ik ben pas op dag 14 maar vind het (nu nog?) vreselijk om ademhalingsoefeningen te doen, en niet eens vanwege schaamte. Na jouw verhaal hierboven durf ik het bijna niet te zeggen, maar het duurt me veel te lang en ik word er onrustig van (al zijn het maar 10 minuten) Ik ga me haast afvragen of ik iets verkeerd doe .
Ik ben net begonnen en was verbaasd dat mijn hartslag ca. 10 punten zakt tijdens de oefening. Het effect is groter dan je in eerste instantie denkt.
In de bus, op weg naar mijn werk.
Adem in niet te diep en verleng
Meer hoe beter
Heel goed
Is schaam me er zeker niet voor! Sterker nog, ik heb er al meerdere mensen mee besmet ?
Ze werken wel degelijk
Beste neef van koen,
Inderdaad niets om je voor te schamen, maar wonderbaarlijk genoeg ga je dat vaak pas beseffen als je de positieve effecten merkt. Ik doe al jaren aan yoga en dat bevalt prima. Juist ook in combinatie met wielrennen en hardlopen of wat voor sport dan ook. Als iets met beide benen op de grond is, dan is het wel rustig ademen. Lichaamswerk is concreet omdat je iets tastbaars hebt om mee te ‘werken’, namelijk je lijf. Eigenlijk veel concreter dan met je alleen met gedachten spanningen weg proberen te werken. Ademen is leven en rustig ademen is ontspannen leven en dat is iets om te koesteren.
Hartelijke groeten van Coosje Brandwijk
Heel herkenbaar. Zelf zit ik nu op dag 49 en ik merk dat ik steeds meer m’n momenten voor de ademhalingsoefening pak. In de ochtend net uit bed met een kop thee, op het werk, kort na de lunchwandeling, kort voor het slapen gaan, zittend in de luie stoel met alle lampen uit (lekker rustgevend voor de ogen 😉 ).
De energie en het concentratievermogen is bij mij echt flink toegenomen!
(stiekem vind ik het echt kicken als ik nog net in m’n D1-zone 40 km/u kan fietsen)
Doe je goed, neeffie! Ook ik doe regelmatig ademhalingsoefeningen voor het slapen maar dan haal ik de 10 minuten niet☺️
Leuk en herkenbaar stukje neef!
Als ik merk dat ik wat gejaagd ben op het werk, dan neem ik een rustmomentje, gewoon op m’n werkplek. Maar dat is niet dagelijks. Verder vooralsnog alleen in bed voordat ik ga slapen en tijdens het sporten.
Ik doe het stiekem in de metro. Verder op de bank, in de auto en als ik op bed lig. Vooral als ik wat gespannen ben. En het werkt!