Voordeel van lange duurlopen: ik kan naar zee
Een goed begin van je reis staat er in oranje letters op mijn kartonnen beker.
Ik neem een slok cappuccino. We staan nog stil op Zandvoort.
Nicht kalt? vraagt een vrouw en ze wijst naar mijn blote benen. Haar man kijkt me aan alsof ik met een krakend zakje chips en een t-shirt van Megadeth op de eerste rij zit in het concertgebouw bij het Nederlands Kamerorkest dat Mozart en Fauré speelt.
Nein, antwoord ik. Verder kom ik niet.
Ik ben moe en mijn Duits lijkt zich ver weg te verstoppen in een middelbare school kwab die niet meer open kan.
Drie uur eerder trok ik de voordeur achter me dicht en begon ik te rennen
Naar het westen.
Naar zee.
Ik stak mijn OV-kaart en mijn bankpas bij me en begon mijn duurtraining.
Voordeel van de lange duurlopen: je komt nog ’s ergens.
Het eerste stukkie in het Westerpark is bekend terrein, maar als snel loop ik op plekken waar ik anders nooit loop.
Ik volg het Brettenpad.
Sloterdijk (oud-vissersdorp).
Spaarnwoude.
Halfweg.
Halfweg ligt halverwege Amsterdam en Haarlem, voor mij is het kwartweg, want ik moet na Haarlem nog een stuk door.
In Haarlem volg ik de bordjes Zandvoort en ik begin mijn benen te voelen. In gedachten wissel ik mijn mantra (lucht, aarde, vuur, water) af met Queen (don’t stop me now). Na Haarlem begint het te schemeren. Mijn voornemen om via de duinen naar zee te gaan, laat ik los.
Ik ben moe.
Ik wil geen extra meters maken.
Ik wil naar zee.
En dan zitten. In de trein.
Eerder dan ik de zee hoor of zie, ruik ik hem al.
De weg loopt over in de boulevard en ik neem een strandafgang.
De zee.
Mijn hart maakt een sprongetje. Hardlopen van Amsterdam naar zee en precies op tijd om de zonsondergang mee te maken.
De woorden van Jan Knippenberg ploppen op:
Lopen is geen sport maar een manier van reizen, waarbij geest en lichaam zich voortdurend verplaatsen. Lopen is daarom Kunst.
Drieteenstrandlopers sprinten voor me uit en ik kan ze onmogelijk bijhouden
Na een paar kilometer strand verschijnt Zandvoort. Hotels en speelautomaten. Strand en zee trekt volk. Natuurliefhebbers, verwacht je. Maar na een uurtje strand, lonken kennelijk ook donkere hallen met piepjes en speelautomaten.
Ik hobbel er met vermoeide bovenbenen langs.
Naar het station.
De trein vertrekt en het Duitse echtpaar praat over Amsterdam.
Ik kijk op Strava.
Geinig.
Mijn benen doen zeer, mijn kuiten trekken, ik voel me moe en ben voldaan
9 februari loopt ik de Two Rivers Marathon. Mijn tijd zal tussen 2u58 en 3u10 liggen.
Dat de marathon in Zaltbommel een mooie, lekkere loop wordt, daar twijfel ik niet aan. Toch is deze duurloop niet goed voor het vertrouwen. 27 kilometer met een tempo van 5:40 /km. Dat is voor mij rustig (omdat ik een marathon wil lopen met 4:15 /km) maar het voelt helemaal niet alsof ik mij gespaard heb.
Ik ben moe.
Ik heb pijntjes.
Tijdens mijn voorbereidingen met het 14K schema dacht ik altijd dat het voor veel lopers wel vertrouwen zou geven om de duurlopen te doen. Fysiek is het niet nodig, mentaal is wel goed.
Nu ik zelf lange duurlopen doe merk ik dat juist voor het vertrouwen de duurlopen bij mij averechts werken. Als ik al kapot ga op 27K bij een tempo van 5:40 /km, hoe kan ik dan 42K lopen in 4:15 /km?
De twijfel schud ik van me af. Ik weet al wat ik kan.
We minderen vaart. Station Haarlem.
Mijn volgende lange duurloop is pas over twee weken. 30 kilometer. Ik wrijf over mijn bovenbenen en fantaseer over een trail op de Veluwe.
Amsterdam? vraagt de Duitse vrouw.
Nein, noch nicht, antwoord ik, noch drei Bahnhofs, und dann gibt es Amsterdam Centraal.
Het Duitse echtpaar kijkt naar het perron alsof ze nog niet geloven dat we echt niet in Amsterdam zijn.
Is lopen de ultieme vorm van reizen? Of is reizen met de trein nog fijner?
Er komen nieuwe mensen de coupé in. Een man gaat tegenover me zitten.
Hij kijkt me even aan en vraagt: Ben jij niet die man van Sportrusten?
Jawel.
Ik heb met het 14-kilometer-schema Valencia gelopen, zegt hij tevreden en hij begint een lang verhaal over afvallen, hardlopen, nieuwe vrienden en mooie avonturen.
Doe mij de trein maar, denk ik.
Ná een mooie loop.
Op naar 9 februari.
Over de auteur
Ademhaling is mijn favoriete onderwerp. Hardlopen en kou staan gedeeld tweede. Over deze onderwerpen schreef ik 10 boeken en ik leid ademcoaches en koucoaches op. Mijn favoriete ademhalingsoefening is anapana en run-dip-run is mijn favoriete training.
Koen de Jong
Ademcoach opleiding in de Vogezen
De ademcoachopleiding van Sportrusten verhuist dit jaar twee keer naar de Vogezen om daar een hele bijzondere week te ervaren. De kennis van de 6-daagse opleiding, op een plek in het groen van de Vogezen.
De eerste editie vorig jaar was een groot succes, en dit jaar belooft het opnieuw een bijzondere week te worden.
De voorjaarsgroep zit vol. Ga je mee in oktober?
Vogelskijken lekker ontspannen lopen en ook nog Duitse les. Wat wil je nog meer. Succes Koen met je schema, ik ben benieuwd.
Dank Jac, 9 februari weten we hoe het is bevallen. Dank voor je reactie! Tschüß.
Veel plezier alvast op de Veluwe (mooiste hardloopplekjes van NL ;-))
Dat zal wel lukken Jannet. Loop je zelf vaak op de Veluwe?
Ik loop t liefst in het bos als ik hardloop, da’s vooral rondom Arnhem. Altijd mooi, weer of geen weer 🙂 succes met de 2rivers!
Klinkt goed. Dank!
Nieuwe route vraagt ook energie. Mijn hartslag gaat al omhoog als ik extra alert ben bij het oversteken, zeker bij een zebra over een drukke weg. Ook alert zijn bij het zoeken van de juiste weg vraagt mentale energie. Bij het vasthouden van het tempo een verhoging van 10 tot 15 slagen per minuut, en dat zakt daarna wel binnen een minuut terug naar de oude waarde. Bij verschillende inspanningsniveaus wel ongeveer hetzelfde effect. Als ik even wat rustiger ga lopen om goed om me heen te kijken gaat mijn hartslag niet omhoog, maar dat kost dus wel tijd.
Als je het verschil wilt weten zou je een nieuwe route kunnen met “zoeken” kunnen lopen, en dan daarna diezelfde route nog een paar keer lopen. Meten en ontdekken wat het effect is van nieuw en zoeken.
Koen, als je van Amsterdam naar zee loopt kom je vaak in een wat winderig gebied terecht. Hoe dichter bij zee hoe meer wind. Ik woon in Den Haag, en loop ook richting zee. Bijna altijd wind.
Denk ook aan Egmond. Je schrijft niets over de wind. Jouw hogere tijd zou zo maar ook nog door de wind kunnen komen.
Ha Idze,
Dank voor je uitgebreide reactie. Je hebt natuurlijk helemaal gelijk dat wind, nieuwe route, strand en zoeken de tijd /km flink beïnvloeden. Maar volgens mijn Stryd (met winddetectie) liep ik echt wel gewoon rustig. Qua vermogen, maar ook qua hartslag. Desondanks werden mijn benen zwaar en voelde het pittig. Ter vergelijk ga ik zeker nog een lange duurloop doen uit de wind en op bekend terrein. Kijken wat dat doet.
Wordt vervolgd.
Koen
Leuk om je ervaringen met een traditioneel marathonschema te volgen. Grappig genoeg liep ik gisteren ook naar zee (maar vanuit Leiden, en ook weer lopend terug – 24 km in totaal), loop ik ook die marathon, en heb ik diezelfde muts! 😀
Succes alvast met je nog langere duurloop, en met de marathon straks natuurlijk!
Leuk. Leuk. Tot 9 februari!
Leuk om je ‘ traditionele’ voorbereiding te volgen. Ben fan van SR, twee marathons met een PR gelopen. ( na twee met van die ellenlange duurlopen). Dus erg benieuwd hoe het je de komende weken vergaat!
Loop zelf de duo van de TwoRivers, dus ga je op het wisselpunt voorbij zien komen.
Succes de komende weken
Leuk om te lezen dat je met SR een PR liep en tot 9 februari! Wel even zwaaien op het wisselpunt 🙂
Hoi Koen,
Ik sprak je nog op de looptrainersdag over mijn lange duurlopen ipv sportrusten ter voorbereiding op de marathon van Valencia. Ik wilde hiermee ondervinden of ik nu wel zonder kramp kon uitlopen. Dat is gelukt, maar na 32 km kwamen de signalen dat als ik het tempo vast hield, ik door kramp stil kwam te staan. Daarom ben ik rustiger gaan lopen en ben ik in 4 uur en 22 minuten gefinisht. Hiermee mijn doel om onder de 4 uur te lopen niet gehaald, maar wel zeer tevreden. Het is nu duidelijk dat het voor mij als sprinter niet uitmaakt of ik train volgens sportrusten of met lange duurlopen. Beide vormen zijn te doen en dat zal ik ook blijven uitdragen aan de lopers, die ik training geef. Heb een mooi jaar!
Dank voor je reactie Frank. Mooi dat je uiteindelijk dik tevreden was over Valencia: hulde! Wel balen dat de kramp nog steeds op blijft spelen. Toch maar blijven sprinten dan. Groet!
Hoi Coen,
goed verhaal weer. Ik loop over 2 weken niet de 30 maar de 18. Waarom? ik weet dat ik met het 14K schema de eindstreep ga halen (al eerder afgevinkt) en dat ik in de juiste conditie ben. Daarbij is mijn lijf echt niet blij met een loop van 30K, koste me een week trainen, precies in de periode dat mijn schema naar de max gaat.
Dat zijn mijn redenen: jij hebt die van jou die voor jou kloppen: goodluck komende weken en hopelijk tot over 2 & 5 weken!
Dank voor je bericht Hubrien. Geniet je 18 kilometer over 2 weken! Waar zien wij elkaar (mogelijk) over 2 weken?