Stress op werk: wie moet er wat aan doen?

Stress op werk: wie moet er wat aan doen?

‘Dus jij vindt ook dat werknemers zelf aan hun stresslevel moeten werken?’ vraagt CFO (die gaat over het geld).

Eigenlijk is het geen vraag.

CFO doet alsof hij een samenvatting maakt van wat ik eerder vertelde.

Bij mij gaan wat alarmbellen af

Of ik vind dat werknemers zélf verantwoordelijk zijn voor hun stresslevel?

Ik dacht dat CFO me uitnodigde omdat hij zijn collega’s met stress wilde helpen. Het ging niet over verantwoordelijkheid, het ging over stress en hoe we elkaar konden helpen ontspannen.

Dus ik praatte enthousiast over ademhalingsoefeningen in relatie tot stress en piekeren.

En ik hield een pleidooi voor kou: óók goed tegen een overvol hoofd. Wellicht kunnen we ook iets doen met hardlopen, opperde ik. Is er geen loopevenement bij jullie hoofdkantoor in de buurt? En voeding? Daar doen we ook veel mee.

Ik liet ons filmpje zien vanaf mijn telefoon

En ik voegde toe dat het voor argwanende types mogelijk is om hartslagmeters van stal te halen: meten is weten.

‘En komen jullie dan één keer langs?’ vroeg CFO. ‘Want we hebben gemerkt dat één inspiratiesessie wel leuk is, maar dat medewerkers er dan niets mee doen.’

‘We hebben 3 mooie programma’s met online video’s, mails en persoonlijk contact. En we kunnen een paar keer langskomen voor inspiratiesessies,’ vertelde ik enthousiast.

Daarna praatten we over het hoge ziekteverzuim en de hoge werkdruk. Burn-out. Hart- en vaatziekten. Ik had te doen met alle medewerkers die veel zitten, veel deadlines hebben, lange dagen maken: logisch dat mensen vastlopen met gezondheid, gezin, werk en zingeving.

Van grote bedrijven heb ik geen verstand

Hoe je binnen een bedrijf een klimaat creëert, waarbij hard werken én grappen én deadlines én ontspanning in harmonie samen gaan: geen benul.

Dus ik hield me bij mijn leest: ademhaling. Ik vertelde dat mensen met hun ademhaling als kompas veel kunnen leren over hun stress.

En dat het probleemherkennend vermogen bij stress groter wordt dan het probleemoplossend vermogen

Collega’s die problemen oplossen zijn fijner dan collega’s overal een probleem in zien.

Dus zei ik: als het ons lukt om mensen bij de koffieautomaat grappen te laten maken én ervaringen te laten delen over ademhaling en sporten, dan doen we het goed.

Goed voor de mensen.

Goed voor hun gezinnen.

Goed voor het bedrijf.

En toen kwam CFO met zijn opmerking:

‘Dus jij vindt ook dat werknemers zelf aan hun stresslevel moeten werken?’ 

Ik ben even stil.

‘Zo zou ik dat niet willen stellen,’ mompel ik.

‘Maar je vertelt toch dat mensen met ademhalingsoefeningen en sport, hun stresslevel kunnen verlagen?’

Stresslevel: wat een vreselijk woord is dat eigenlijk

‘Ehmm, zittend stressen en teveel eten trekt een wissel op de gezondheid en weerbaarheid van mensen,’ zeg ik, ‘daar kunnen wij wat mee doen. Maar wie verantwoordelijk is voor stress, weet ik niet. Ik denk niet zo dualistisch. Wie heeft schuld als iemand ziek is? Wie is verantwoordelijk voor een prettige werksfeer? Dat maakt mij niet zoveel uit.

Als we samen  kijken wat we kunnen doen om mensen wat te te leren en te inspireren om ademhalingsoefeningen te doen en te sporten, is het goed. Maar we kunnen toch niet zeggen dat we medewerkers een ademhalingsoefeningen leren en dat er dan dus niets hoeft te gebeuren aan de werkdruk?’

‘Ja, maar als wij die programma’s betalen voor onze medewerkers, moeten we dat natuurlijk wel terugverdienen. Dat is logisch. We kunnen moeilijk die programma’s betalen én mensen minder facturabele uren laten maken.’ CFO pakt zijn telefoon en kijkt op zijn scherm. ‘Ik moet ook weer verder. Stuur jij een offerte?’

‘Ehhh, ja dat is goed,’ zeg ik.

Op kantoor had ik eigenlijk weinig zin meer om een offerte te maken

We hebben prachtige programma’s, lezingen en workshops over ademhaling, stress, voeding, hardlopen, energie en creativiteit.

Maar het voelt toch niet lekker als die programma’s enkel ingezet worden om mensen met stress facturabel te houden. Ook als CFO gun je je mensen toch (vooral) een fijn thuis, een kalm brein, een gezond hart en een energieke geest?

CFO wacht nog steeds op zijn offerte.

Ergens heb ik geen zin om CFO een alibi te geven om verder niks te doen voor zijn mensen. Anderzijds gun ik zijn mensen ook ons Tem je brein programma. Ademhaling ís interessante kost.

Mijn stresslevel mag er niet onder lijden.

Ik ga eerst maar even een rondje lopen.

In de baas zijn tijd 😉

Over de auteur

Koen de Jong (1979) loopt hard, fietst graag, ademt rustig en doucht koud. Hij is bedenker van het 100-dagen-sportrustenprogramma en geeft veel presentaties bij bedrijven.

Koen schreef de boeken Verademing (met Bram Bakker), Ik hardloper en De Hardlooprevolutie (met Stans van der Poel), Kopwerk (met Aart Vierhouten) en Koud kunstje (met Wim Hof). Zijn werk is in meerdere landen vertaald.

Zijn favoriete boek: Momo en de tijdspaarders.

Verder is hij dol op vers gemaaid gras, landkaarten, boekwinkels en ijsvogels.


Nieuwsbrief

Wil je wekelijks het nieuwste blog, aankondiging van webinars, meer interessante kost je mailbox? Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief.

*  Website URL


2 Responses to "Stress op werk: wie moet er wat aan doen?"

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.