Spannend: nieuw boek over mijn favoriete onderwerp

Mijn werk zit erop.

Het is een spannend moment. Ik druk op verzenden en het manuscript van Tem je brein gaat naar de uitgever.

Wordt het boek in september goed ontvangen, dan is dit moment vergelijkbaar met het kopenvan een leuk cadeau voor iemand die nog niet weet dat het cadeau eraan komt. Wordt het boek boek in september niet goed ontvangen, dan is dit moment vergelijkbaar met een wielrenner die aan het vallen is, maar nog geen contact heeft met het harde asfalt.

In september komt Tem je brein uit. Aan het boek kan ik niets meer veranderen. Het is af. Het is naar de uitgever.

Om een boek te schrijven over mijn favoriete onderwerp was een feest.

Tem je brein gaat over (niet) denken

Al jaren fascineert het me mateloos: waar komen onze gedachten vandaan, welk gewicht geven we aan onze gedachten en wie bepaalt wat je denkt?

Zonder oefening is je antwoord vermoedelijk: dat bepaal ik zelf, wie anders bepaalt wat ik denk?

Maar als je twee minuten je ademhaling observeert in de denkbeeldige driehoek die begint boven je bovenlip en het gebied bestrijkt van je neusvleugels tot de ruimte tussen je ogen, merk je dat je zelf weinig te zeggen hebt over de gedachte die opkomt. Wie de oefening doet, merkt dat het niet lukt om met aandacht bij de ademhaling te blijven. De luchtstroom van de ademhaling is voor je brein niet zo interessant. Te saai. Te subtiel. Dus al snel plopt er een gedachte op.

Over eten.

Over iets dat iemand die ochtend tegen je zei.

Over een klusje dat nog gedaan moet worden.

Over iets dat je liever voor jezelf houdt.

Wat de gedachte ook is: het is geen bewust besluit. Het plopt op.

Dan wordt het interessant: neem je de gedachte achteloos over en reageer je erop of beschouw de gedachte van een afstand en heb je dan nog een keuze of je iets met de gedachte doet of niet?

Jaren geleden – in 2005 – maakte ik kennis met de oefening: observeer je ademhaling in de driehoek. Tien dagen lang deed ik tijdens een stilteretraite niets anders dan met mijn ogen dicht zitten en mijn ademhaling observeren. Ik werd knettergek van de niet aflatende stroom van gedachten, ik nam de gedachten serieus, dacht dat ik er iets mee moest doen. Na een paar dagen bleek het leerzaam. Er kwamen momenten van diepe rust en ik leerde veel over mijn gedachten en mijn gedrag.

Bottom line: op het moment dat ik de gedachten objectief kon observeren en er niets mee hoefde te doen, kwamen er inzichten die ik met denken nooit had gehad.

Een lange zoektocht volgde.

Ik las tientallen boeken, deed metingen van mijn hersenactiviteit en ik zat honderden uren in stilte te observeren en dacht: hier zit een interessant boek in.

Direct na de gedachte tintelde mijn ruggengraat en gingen mijn nekharen overeind staan. De gedachte nam ik niet zo serieus (dat heb ik inmiddels wel geleerd ;)) maar als mijn nekharen overeind gaan staan, dan moet ik er wat mee.

Dat bleek ook bij mijn boeken Verademing, De Hardlooprevolutie en Koud Kunstje.

Een boek schrijven gaat altijd hetzelfde

Het is net een marathon lopen. In het begin is het leuk en spannend, dan komt een zwaar middenstuk en bijna bij de finish is het de hel. Eenmaal over de streep is het feestelijk en ben je het loodzware middenstuk vergeten en wil je alweer op naar de volgende.

Tem je brein is een boek waarvan ik hoop dat het iets losmaakt. Dat we dit najaar met tienduizenden mensen op maandagmorgen de week beginnen met in stilte naar de driehoek gaan.

Prikkels van buiten. Meningen. Tegenstellingen. Het is makkelijk om met aandacht naar buiten te gaan.

Het is rustgevend en betekenisvol om je meningen en gedachten te observeren van binnenuit en ze (tijdelijk) aan de kant te kunnen schuiven.

Waar komen je gedachten vandaan?

Waarom denken we zoveel?

Wat kun je doen om het getetter in je hoofd te kalmeren?

En bovenal: wat brengt het je om rust te (her)vinden.

Daarover gaat Tem je brein.

De komende weken zit ik in Frankrijk. Lopen. Fietsen. Mijn brein temmen. En bosbessentaartjes eten.

Na de vakantie ga ik op zoek naar lezers.

Gelijkmoedige vakantie gewenst.

Over de auteur

Ademhaling is mijn favoriete onderwerp. Hardlopen en kou staan gedeeld tweede. Over deze onderwerpen schreef ik 10 boeken en ik leid ademcoaches en koucoaches op. Mijn favoriete ademhalingsoefening is anapana en run-dip-run is mijn favoriete training.

Koen de Jong