Mediteren: 10 dagen Vipassana

Mediteren: 10 dagen Vipassana

Januari 2006.

Ik neem mezelf voor: ik mediteer nooit meer.

Het is uitputtend, pijnlijk, verwarrend en moeilijk.

Na mijn 10-daagse Vipassana-meditatie had ik wel even genoeg van mediteren.

10 dagen niet praten.

10 dagen niet lezen.

10 dagen niet schrijven.

Maar wél iedere dag om 4:00 uur opstaan en meer dan 10 uur mediteren per dag.

Dat was zwaar.

Ik had me opgegeven voor de Vipassana-cursus vanwege mijn interesse voor ademhaling en meditatie.

Ervaring met mediteren had ik echter helemaal niet.

Op dag 1 vervloekte ik mezelf.

Hoe haal ik het in mijn hoofd om zonder ook maar één uur gemediteerd te hebben, hiernaar toe gaan.

Al na twintig minuten heb ik spijt.

Ik heb pijn aan mijn knie en ga rekenen. Ai. De komende dagen moet ik nog 104 uur en 40 minuten in deze houding zitten.

En al na twintig minuten heb ik pijn aan mijn knie.

De instructie van de meditatieleraar hoor ik wel.

Let op je ademhaling. Blijf gelijkmoedig. Pijn of aangename sensaties zijn onbelangrijk, je moet enkel objectief observeren.

Hij heeft makkelijk praten met zijn objectief observeren – denk ik bij mezelf – want hij heeft vast niet zoveel pijn aan zijn knie als ik.

Ik kan onmogelijk objectief observeren wat er met mijn ademhaling gebeurt, met deze pijn aan mijn knie.

Poeh. Pas tien minuten voorbij.

Nog 104 uur en 30 dertig minuten te gaan.

De hele 10 dagen blijf ik in stilte mediteren.

Soms is het verschrikkelijk.

Soms is het verrukkelijk.

Wat er precies gebeurt als je 10 dagen in stilte mediteert is moeilijk in woorden te vangen.

Maar dat mediteren méér met me had gedaan dan ik vermoedde bleek na een halfjaar.

Want nadat ik me had voorgenomen om niet meer te mediteren was er na een halfjaar toch een hoop veranderd.

Hele praktische dingen.

Ik deed bijvoorbeeld ander werk, ik was voor mezelf begonnen.

En ik was ontspannen als ik voor grote groepen mensen sprak.

Ik sliep beter.

Ik keek geen televisie meer.

Ik was soms zomaar ineens zeer tevreden en blijmoedig, zonder directe aanleiding.

En toen ik probeerde te achterhalen hoe dat was gekomen, kwam ik toch uit bij mediteren.

Want normaal zou ik niet zo snel voor mezelf beginnen. Gestuurd door doemscenario’s en angst (hoe moet dat met mijn inkomen? krijg ik wel klanten? daar heb ik niet genoeg voor gestudeerd?) zou ik het vermoedelijk bij een idee laten en niet echt uitvoeren.

Maar toen ik met een beschouwende blik onderzocht wat er nou eigenlijk mis kon gaan, was de angst voor mislukking veel minder groot dan mijn intuïtieve gevoel: dat moet ik gewoon doen. Een les van mediteren.

Met tot gevolg dat ik met nog meer plezier aan de slag ging met mijn eigen bedrijf.

Opmerkelijk dat mediteren me dat had gebracht.

2de keer Vipassana

En na negen maanden zegt zij die niet genoemd mag worden: zeg Koen, is het niet een goed idee om weer eens naar dat klooster van je te gaan? Het deed je echt wel goed.

Dus eind 2006 ging ik voor de tweede keer: 10 dagen niet lezen, niet schrijven, niet praten maar meer dan 10 uur per dag mediteren.

Sindsdien ben ik zeven keer geweest en ik kan het aanraden.

Er is maar één manier om erachter te komen wat het dan doet: gewoon gaan.

 


Nieuwsbrief
Wil je wekelijks het nieuwste blog, aankondiging van webinars, nieuwe interessante boeken en meer in je mailbox? Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief.


Koen de Jong - SportrustenKoen de Jong (1979) loopt hard, fietst graag en ademt rustig. Hij schreef de boeken VerademingIk, hardloper, en Ik, de wielrenner. Daarnaast bedacht hij 100 dagen sportrusten.

Het is een ramp om hem telefonisch te pakken te krijgen. Als je hem wil spreken maak je de meeste kans op een muurtje in Nederhorst den Berg, Radioweg 3.

Verder is hij dol op koffie, lanterfanten, vers gemaaid gras en landkaarten.

Zijn favoriete boek: Momo en de tijdspaarders.

Deel dit artikel
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

41 reacties op "Mediteren: 10 dagen Vipassana"

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.