Is hardlopen met een hartslagmeter nog wel leuk?

Is hardlopen met een hartslagmeter nog wel leuk?

Ik hou er niet van.

Al die toeters en bellen.

Een hartslagmeter om mijn borst. Een horloge om mijn pols.

Dat is niets voor mij. Dat heb ik afgeleerd. Vroeger hield ik alles bij. Ik stelde hartslagzones in op mijn horloge. Maar toen wilde ik profwielrenner worden. Nu niet meer. Nu sport ik liever op gevoel. Genieten van de natuur. Dat is veel leuker.

Mijn sportrusten-neef en collega Koen de Jong snapt dat goed. Ook hij sport graag zonder hartslagmeter. Toch haalt hij me over om een inspanningstest te doen. Ik wil dit najaar namelijk een halve marathon lopen, en daarbij vind ik wat houvast wel prettig. Uit Ik, hardloper haal ik het schema voor de halve marathon. Om ook op de juiste snelheid te trainen is een inspanningstest nuttig.

Ik vind het prettig om te weten of ik in d1, d2 of d3 train. Zeker nu ik in een opbouwende fase zit. Daarbij kan ik met een hartslagmeter meteen zien of de ademhalingsoefeningen goed gaan. Ook zegt Koen dat ik vrij snel weer op gevoel kan gaan lopen omdat ik aanvoel in welke hartslagzone ik train. Dat duurt een week of vijf, zes voorspelt hij.

De inspanningstest

Kortom. Ik doe een inspanningstest bij Koen. Van origine ben ik fietser. Maar sinds ik dagelijks met Koen te maken heb ben ik aangestoken om te gaan hardlopen. Zeker met de geheimzinnige schema’s. Trainen voor een halve marathon met maximaal tien kilometer training. Dat zie ik wel zitten. Fietsen hou ik uren vol, hardlopen niet. Nadat ik mij heb ingeschreven voor de halve marathon stelt Koen voor om de test te doen.

Een test. Dat klinkt als een examen. Een examen waar ik niet goed voor geleerd heb. Op 20 juni ben ik getrouwd. Daarna ging ik met mijn vrouw op huwelijksreis naar Italië. Lekker eten. Lekker drinken. Ik kom twee kilo aan:

Meer eten + minder bewegen = meer gewicht en minder conditie.

Koen zet mij op een fiets waarbij hij het wattage steeds opvoert, net zolang tot ik niet meer verder kan. Tijdens de oplopende belasting meet Koen mijn adempatroon en hartslag. Zo stelt hij vast welke hartslagen passen bij de zones d1, d2, d3 en mijn omslagpunt. Tegelijkertijd meet Koen mijn zuurstofopname per kilogram lichaamsgewicht.

Hartslagzones, rustpols, VO2max/kg

Na de test mag ik even uitfietsen. Koen print de resultaten uit en legt ze op tafel. Stiekem probeer ik de ‘scores’ te zien. Ik heb het gevoel alsof ik weer bij mijn mentor op school in zijn kantoor zit. Het is leerzaam. Hartslagzones. Rustpols. Wattages. VO2max/kg.

Koen geeft aan dat VO2max/kg één van de mooiste gegevens is met oog op training. “Dit is de zuurstofopname per kilogram lichaamsgewicht. De VO2max is de maximale hoeveelheid zuurstof die door een loper wordt verbruikt gedurende een minuut op zeeniveau. Hoe hoger de VO2max, hoe meer aanleg of talent een loper heeft als duursporter. Je kunt aan de hand van de VO2max/kg zien wat iemand op een gegeven moment kan”. Koen gaf mij hierbij onderstaande tabel, waarin de VO2max/kg is uitgezet tegenover de tijd die je naar verwachting kunt lopen op betreffende afstand:

4. VO2max versus looptijden JPEG 2

Hardlopen met een hartslagmeter

Mijn VO2max/kg was 53.63 ml/kg. Mijn halve marathon tijd ligt op dat moment dus rond de 1.45.00’’ oftewel 12 km/uur. Hierop baseer ik mijn ‘lange’ duurlopen. Na drie weken loop ik een tien kilometer maximaal en kijk of ik mijn snelheid op de duurlopen aan moet passen.

Op 11 juli, 100 dagen voor de halve van Amsterdam, begin ik met Sportrusten.

Ik koop een hartslagmeter en nieuwe loopschoenen. Naast de vijf punten die ik eerder al volgde (op gevoel) komen daar voor de halve marathon enkele punten bij. In plaats van drie maal loop ik vier maal per week. Twee wat langere duurlopen van maximaal tien kilometer. Twee kortere loopjes van drie tot zes kilometer. De duurloopjes doe ik dus in het tempo van mijn halve marathon. Dan wen ik daar vast aan. Elke drie weken kijk ik met een tien kilometer loop of het tempo omhoog kan. De korte loopjes doe ik zo snel mogelijk. Zo trek ik suikervoorraden leeg en leert mijn lichaam om deze aan te vullen.

Dat geeft mij hopelijk meer energie naast het lopen. Daarnaast meet ik geregeld mijn rustpols om te kijken of deze omlaag gaat en of ik niet overtraind raak. Is mijn rusthartslag te hoog, dan wacht ik een dag met trainen.

Ik zoek balans tussen meten en voelen.

Kijken of dat de komende maanden gaat lukken.

Ik hou jullie op de hoogte.

Bereid jij je ook voor op een halve marathon?

Doe jij dat op gevoel of op basis cijfers? Ik ben benieuwd!

Maarten de Jong

Deel dit artikel
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

55 reacties op "Is hardlopen met een hartslagmeter nog wel leuk?"

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.