5 redenen om een marathon te lopen (en 6 om het niet te doen)

5 redenen om een marathon te lopen (en 6 om het niet te doen)

Samen met Sportrusten-neven Maarten en Mark liep ik de marathon van Stockholm.

Neef Mark loopt niet mee: een oude blessure van zaalvoetbal speelt hem parten. Hij moedigt aan langs de kant.

Maarten is goed voorbereid; hij heeft gericht getraind op marathonhartslag en hij mikt op een persoonlijk record. Dus hij moet sneller lopen dan 3u36.

Ik ben fit, maar ik heb niet gericht getraind voor de marathon.

Hardlopen. Wielrennen. Mijn eerste yoga-les. Ik deed het wanneer ik er zin in had.

Zonder hartslagmeter en zonder GPS dit keer.

In Stockholm probeer ik met Maarten mee te lopen. Zo lang als het gaat.

Marathon Stockholm: hoe gaat het?

De start is mooi. Ik voel spanning en vrolijke opwinding. Als een jongen van 9 jaar in een winkel vol zakmessen. Maar dan met 17.000 andere enthousiastelingen tegelijkertijd.

De eerste kilometers – tot pak ‘m beet kilometer 7 – wisselen emoties en gedachten in snelle vaart:

enthousiasme, angst (hellup nog 35 kilometer), voldoening, trots, verbazing (loopt daar iemand met lange broek?), gelijkmoedigheid, ergernis (loop toch aan de rechterkant als je zo langzaam loopt) en ontspanning.

Vanaf kilometer 7 neemt mijn lijf het over.

Gedachtes gaan naar het tweede plan, ik kom in een lekker ritme.

Dat duurt meestal tot halverwege. Net als ik denk – dit hou ik úren vol – komt er ergens een pijntje of een spoor van vermoeidheid.

Nee toch? Niet nu al?

Gelukkig: de pijn ebt weg en ik voel me weer fit.

Iemand die nooit een marathon heeft gelopen mist die kennis: je kan prima stuk gaan en rustig doorlopen. Ook als je blijft hardlopen verdwijnt pijn of vermoeidheid.

Na 30 kilometer lijkt de pijn in mijn bovenbenen echter permanent.

Dan komt de onherroepelijke vraag: wáárom doe ik dit?

Het antwoord komt 5 kilometer later.

Maarten loopt bij me weg, ik voel de pijn in mijn bovenbenen én ik ben compleet gelukkig.

Want ik voel de pijn, maar ik identificeer me niet met de pijn.

En dat voelt om de één of andere manier altijd verrukkelijk. Alsof ik beloond word door niet te reageren op de pijn, maar gewoon door te lopen. Mijn lichaam reageert niet door de pijn te verdrijven, maar door me te overdonderen met slimme  geluksstofjes. Lekker.

5 redenen om een marathon te lopen

1. Het goede gevoel dat ik krijg als ik fysiek diep ga is één van de belangrijkste redenen om een marathon te lopen.

Ik heb nóg vier redenen om een marathon te lopen.

2. Doel om naar toe te leven. Het gebeurt iedere week wel een keer. Ik heb een dag gezeten. Achter een computer, tijdens gesprekken, in de auto en in de trein. De hele dag is het er niet van gekomen om een wandelingetje te maken, een stuk te fietsen of een rondje hard te lopen. ’s Avonds moet er nog gekookt, mijn jongste zoon wil voorgelezen (Het kleine huis de prairie) worden én ik moet nog 3 mensen terugbellen. Hardlopen komt er niet meer van. Als ik een marathon heb staan en ik weet dat de datum dichterbij komt, dan kan ik me er altijd toe zetten om toch nog een rondje te lopen. Een doel als stok achter de deur: en dan werkt een marathon voor mij erg goed.

3. De sfeer tijdens een marathon is genieten. Competitie ontbreekt bij deze sport bij de meeste lopers en dat is een groot voordeel: je loopt niet tegen een tegenstander, maar met gelijkgestemden (of gelijkgestemde gekken) voor je eigen doel.

4. Marathonhartslag is goud waard. Ik loop niet voor een toptijd, maar om me goed te voelen. En marathonhartslag is voor mij niet te intensief (ik kan na een training gewoon weer aan de slag) maar ook niet te rustig (ik heb wel een oppepper van een training). Maarehh, schreef ik in de inleiding niet dat ik zonder hartslagmeter had getraind? Klopt, maar na 2 x 100 dagen met een hartslagmeter te hebben getraind, voel ik dat nu wel aan zonder meter.

5. Groente, fruit en noten. Ik eet graag gezond. Maar ik ben ook dol op gele M&M’s en een tweede koekje bij de koffie. Normaal weeg ik 58 kilo (tja, ik ben ook niet langer dan 1m68) maar als ik even niet op let ben ik zo 3 of 4 kilo zwaarder. Na een marathon ben ik altijd weer op een aangenaam gewicht, ook als ik niet op mijn eten let.

Wat was je eindtijd?

Nadat ik tegen iemand zeg dat ik mijn eindtijd niet belangrijk vind is de eerste vraag altijd: oh, wat was je tijd? Nou, afgelopen zaterdag in Stockholm 3u37′ – maar dat is dus niet zo belangrijk, want ik liep daar gewoon om lekker diep te gaan. En dát is goed gelukt.

Voor neef Maarten was zijn eindtijd wél belangrijk – hij wilde zijn PR verbeteren – en dat is goed gelukt: hij liep 6 minuten sneller: 3u30’04”. Hulde neef 2!

Ideaal. Want door die 5 seconden heeft hij in ieder geval een goede reden om nóg een marathon te lopen.

Koen en Maarten na de marathon
Zo ziet een P.R. eruit (blije smoel rechts)

6 redenen om géén marathon te lopen

Ik ben fan van marathons lopen.

En ik ben fan van het schema van Stans van der Poel waarbij je maximaal 14 kilometer traint.

Maar ik moet natuurlijk ook weer niet overdrijven.

Alsof mijn enthousiasme voor marathons voor iedereen geldt.

Neuh.

Er zijn genoeg redenen om nooit aan een marathon te beginnen.

  • 10 kilometer is genoeg. Zo’n marathon is overdreven gedoe. Voor veel lopers is 10 kilometer méér dan genoeg. Echt. Méér dan genoeg.
  • Te massaal, te duur. Ik ken lopers genoeg die het bezopen vinden om meer dan € 70,00 te betalen voor een startbewijs. En dan met meer dan 10.000 mensen op zoek naar je startbewijs,  naar de w.c., naar de start, in een startvak. Tja, eigenlijk is het ook bezopen.
  • D2-hartslag is goud waard.  De voordelen van marathonhartslag gelden natuurlijk niet alleen voor de marathon. Lopers die niet trainen voor een marathon kunnen prima aan de slag in hartslagzone D2 voor alle gezondheidseffecten.
  • Om jezelf af en toe fysiek uit te dagen kun je alle kanten op. Ook met yoga, meditatie, koud water, vasten, krachttraining en wandelen kun je jezelf prikkelen. Waarom zou dat in vredesnaam een marathon moeten zijn?
  • Hardlopen is één van de meest blessuregevoelige sporten. Na veldvoetbal is hardlopen al jaren nummer 2 wat betreft aantal blessures. Een goede reden om wat minder te lopen, als je blessuregevoelig bent.
  • Naast roken en zonnebaden is hardlopen één van de oorzaken van rimpels. Iedereen kent wel een loper met een zogenaamd loopgezicht (the runner’s face). Ik ben dol op een rauwe smoel vol rimpels, maar als je liever een gladde huid hebt, dan kun je overwegen om wat minder te lopen.

Ik ben niet vóór of tégen het lopen van marathons in algemene zin.

Maar vogels kijken afwisselen met af en toe flink diep gaan: da’s echt wel verrukkelijk.

Wat doe jij om je goed te voelen?

Deel dit artikel
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Nieuwsbrief
Wil je wekelijks het nieuwste blog, aankondiging van webinars, nieuwe interessante boeken en meer in je mailbox? Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief.


Over de auteur

Koen de Jong (1979) loopt hard, fietst graag, ademt rustig en doucht koud. Hij is bedenker van het 100-dagen-sportrustenprogramma en geeft veel presentaties bij bedrijven.

Koen schreef de boeken Verademing (met Bram Bakker), Ik hardloper en De Hardlooprevolutie (met Stans van der Poel), Ik, de wielrenner (met Aart Vierhouten) en Koud kunstje (met Wim Hof). Zijn werk is in meerdere landen vertaald.

Zijn favoriete boek: Momo en de tijdspaarders.

Verder is hij dol op vers gemaaid gras, landkaarten, boekwinkels en ijsvogels.

74 reacties op "5 redenen om een marathon te lopen (en 6 om het niet te doen)"

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.