Wil jij wel een keertje dippen, maar niet alleen?

Wil jij wel een keertje dippen, maar niet alleen?

Heb jij ervaring met dippen in koud natuurwater en wil je andere mensen wel een keertje meenemen om wegwijs te maken? Onderaan dit artikel staat een link waar je jouw postcode en mailadres in kunt voeren. Zo kunnen we nieuwe dippers bij ervaren dippers brengen. Doe je mee?

In de nieuwste Runner’s World staat een artikel over run-dip-run.

Toen ik Run – dip – run op het omslag van Runner’s World zag staan, maakte mijn hart een sprongetje. Alweer aandacht voor de mooie combinatie van rennen en koudetraining.

Het idee van een run – dip – run is simpel. Je gaat rennen zoals je altijd rent en als je (niet te ver van huis) een zee, een gracht of een plas tegenkomt, doe je even je sokken, je schoenen en je shirt uit en je gaat het water in. Je hoeft niet te zwemmen. Twee minuten dippen is lang zat.

Dip jij al en wil je mensen meenemen het water in? Vul hier je postcode en je maildres in.

Het artikel in Runner’s World laat zien hoe het niet moet

Chris Stevenet is in de herfst begonnen met zwemmen in zee en rent in januari enthousiast de zee in. Hij lacht en kraait van plezier. Runner’s World journalist Nick Klaessens staat tot zijn middel in het water en vindt het maar niks. Die wil terug en denkt: dit is niks voor mij.

Het is niet gek dat het op deze manier gaat. Want Nick is een journalist en Chris doet gewoon zijn ding.

Maar het is wel zonde dat Nick nu denkt dat kou niks voor hem is.

Want iedereen die voor de eerste keer de zee, een plas of een gracht in gaat, heeft hetzelfde: je schrikt je de pleuris. Het doet pijn aan je handen en aan je voeten en je ademhaling schiet omhoog en wordt onrustig.

Waarom is kou zo verrukkelijk als het zo afschuwelijk is?

Het moment dat je ín het koude water heel rustig gaat ademen, gebeurt er iets moois. Gedachten zijn weg. Het is onmogelijk om in water van 5 graden Celsius een to-do lijst af te werken. Je denkt aan niks, behalve aan het feit dat je in dat koude water bent. Met een beetje mazzel, zwemt er dan een eend of zwaan langs, zo’n vogel is ineens prachtig en ook diep van binnen wakkert iets moois aan. Iets krachtigs.

Uit het water begin je te gloeien en te glunderen en daar heb je de rest van de dag plezier van.

Maar dat moment komt door de ontspanning ín de kou.

Om tot die ontspanning te komen heb je in het begin wel steun aan iemand die je op het goede moment zegt dat je even rustig moet ademen.

Zo simpel. Zo waardevol.

Dus als jij ervaring hebt met koud water en als jij rustig kunt blijven in de kou: meld je hier aan en neem de volgende keer iemand mee.

Wellicht dat Nick Klaessens het nog een keertje wil proberen dan.

Op naar een mooie maand februari!

Over de auteur

Koen de Jong (1979) loopt hard, fietst graag, ademt rustig en doucht koud. Hij is bedenker van het 100-dagen-sportrustenprogramma en geeft veel presentaties bij bedrijven.

Koen schreef de boeken Verademing (met Bram Bakker), Ik hardloper en De Hardlooprevolutie (met Stans van der Poel), Kopwerk (met Aart Vierhouten) en Koud kunstje (met Wim Hof). Zijn werk is in meerdere landen vertaald.

Zijn favoriete boek: Momo en de tijdspaarders.

Verder is hij dol op vers gemaaid gras, landkaarten, boekwinkels en ijsvogels.


Nieuwsbrief

Wil je wekelijks het nieuwste blog, aankondiging van webinars, meer interessante kost je mailbox? Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief.

*  Website URL


58 Responses to "Wil jij wel een keertje dippen, maar niet alleen?"

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.