Wat is erger; koud douchen of de gracht?
Bewerkt: januari 2026
Afgelopen zondag zaten we met een cluppie in de Nieuwe Meer.
Het is vaste prik op zondagmorgen: met een cluppie de Nieuwe Meer in (of het ijsbad, toen het nog te warm was) en daarna koffie drinken.
Ik ben er dol op. Mijn dag kan niet beter beginnen dan een dip in ijskoud water en daarna ouwehoeren met wat leuke mensen. Iedereen aan tafel merkt het: kou wordt aangenaam (gek genoeg).
Als ik anderen mensen vertel over mijn plonzen in de gracht, word ik meestal aangekeken met een mengeling van ontzag, medelijden en (vooral) verbazing.
Dat doe ik echt niet hoor, zegt H. – mijn buurman – ; ik ben wél begonnen met koud douchen, maar de gracht is me een brug te ver’.
Dat is interessant, want ik vind dippen in koud water veel makkelijker dan koud douchen
Het water van een koude douche is op dit moment wel een graad of 10 warmer dan natuurwater. Voor sommige is dat aanleiding om de douche aangenamer te ervaren. Anderen vinden het avontuur van dippen uitnodigender dan koud douchen.
Aan de clubhuistafel zijn de meningen verdeeld.
H. is er iedere zondag bij om in het water te springen, maar vindt koud douchen afschuwelijk. Geef hem maar een koude gracht (< 10 graden) in plaats van een koude douche (14 graden).
S. douchet iedere dag koud (af) en heeft er geen moeite mee.
Ik vind een plons in de gracht ook makkelijker dan een koude douche. Samen de gracht in, dat geeft energie, is een avontuur en is zo heftig, dat het aangenaam wordt. Ik loop ook graag een marathon, maar voor de boodschap om de hoek pak ik liever de fiets.
I. vindt het effect van een koude gracht heerlijk en wil dat niet missen: de tintelingen, het rood worden van je huid, de golfbewegingen van kou en warmte door je lichaam.
Hoe doe je dat met koud natuurwater?
Wil je het een keer proberen, maar weet je niet hoe je het aan moet pakken? Op Kouclub.nl vind je locaties waar koucoaches mensen begeleiden. Op de plonskaart, vind je locaties waar liefhebbers van kou samen optrekken om te dippen.
Hier alvast de belangrijkste tip:
Je gaat snel ademen en schrikt je het leplazerus. Het enige dat je hoeft te doen: pauzeer na je uitademing. Als je rustig ademt terwijl in je ijskoud water bent, dan doet je lichaam de rest. Echt waar.
Enne, blijf er niet te lang in: 2 minuten is lang zat.
Wie doet het al?
Enne, wat vind jij erger: de douche of de gracht?
Ik douche eigenlijk alleen maar koud. Heerlijk. En eigenlijk is dat een gedwongen keuze, want er zijn geen mede-plonsers in de buurt en alleen vind ik het te spannend om natuurwater in te gaan. Maar geen problemen met koud douchen. En het voordeel is dat ik zo klaar ben
Waar woon jij Sander?
Helemaal eens!
Een koude plons in ijswater is heerlijk en geeft focus en rust; als je rustig zit vormt zich een ‘warmer’ wordende filmlaag op je huid. Onder de koude douche blijf het (relatief warmere) water maar stromen en koel je volgens mij veel meer af. Besef me ook dat dit vooral gedachten in het moment zelf zijn………
Ik heb een heerlijke duik in de zee genomen van de week. Beter begin je je dag niet. De serene rust op het strand, rustige golven en het opwarmen van je lijf, echt heerlijk. Koud douchen doe ik nooit, daar heb ik zo’n hekel aan 😉
Een plons in een plas ervaar ik als veel gemakkelijker en minder koud/heftig dan de koude douche. De koude douche daarentegen vind ik weer gemakkelijker qua uitvoering (dus praktischer). Gewoon thuis, eronder en klaar. Die plons in de plas is (net) iets meer gedoe. Spullen mee, er naartoe, uitkleden, dippen,aankleden, terug naar huis, dan nog even afspoelen. Dus,iets meer gedoe.
Hoi!
Onder de koude douche stappen blijft verschrikkelijk. Toch doe ik het. Elke dag. Zonder warm ervoor. Ik laat eerst mijn voeten even wennen, dan mijn handen en op een lange uitademing stap ik er onder. Bij elke uitademing ( van 4 a 5 tellen) draai ik een stukje verder tot mjjn rug is als laatste aan de beurt is bij de derde of 4e ademhaling. Tussen 10 en 15 ademhalingen ben ik ‘er door’ en gaat mijn innerlijke kachel aan. Ik zou er dan nog heel lang onder kunnen blijven zonder het koud te krijgen. Ik ging een tijdje tot 30 maar omdat ik ongemerkt toch teveel afkoelde en nog urenlang kon blijven narillen ( Dat begon pas een tjjdje na het douchen ) heb ik het teruggeschroefd naar 15 lange ademhalingen. Dit bevalt me prima. Het belangrijkste is voor mij het dagelijkse ritueel van opfrissen en wakker worden. Ik doe dit al bijna een jaar en merk dat ik minder een koukleum ben dan vroeger. Ik ben eerder bang het te warm te hebben dan te koud. Maar nu de vraag wat mijn voorkeur heeft douchen of dippen.
Dippen doe ik niet zo vaak maar heeft mijn absolute voorkeur. Het liefst in een koud bergmeertje. Het moment van er in gaan is korter en omdat je meteen volledig omringd bent door water is de sensatie groter. Het is dit alles of niks wat het voor mij makkelijker maakt om me er aan over te geven. Het aangaan van de ‘kachel’ is ook duidelijker voelbaar. het gloeien is een erg aangenaam gevoel. Dippen geeft een enorme energie boost en is goed voor mijn humeur.
Hier liever dippen dan douchen. Wellicht sneller een rustigere ademhaling? De douche is BAM, ineens koud. Je kunt dan wel zingen haha. De sereniteit van het dippen in natuurwater nodigt niet uit tot zingen maar tot bezinning, heel fijn! Voordeel (voor mij) van douchen is dat ik het nagenoeg iedere dag kan doen (en dat ook doe. Soms 10 tellen, soms 40), dippen is hier helaas niet mogelijk op wandel/loop afstand maar hopelijk heb ik volgend jaar mijn eigen dipplek in de tuin! Maar voorkeur dus absoluut dippen.
Helaa Koen:)
Ik ga liever dippen in een meer hier id buurt. Koud afdouchen vind ik veel lastiger omdat je daarbij niet in 1x goed nat wordt itt bij een natuurwaterdip. Dat is maar 1x schrikken.
Vraagje: ik was afgelopen week nogal ziek en heb 3 dagen roerloos met migraine in bed gelegen. Ik kon daardoor ook niet onder de koude douche gaan.
Ik ben inmiddels ook op dag 47 met Tem je Brein. Zitten op mijn plankje was niet haalbaar maar ik heb me in de heftige hoofdpijn gericht op de driehoek.
Niet om de pijn weg te krijgen, maar meer als oefening of ik bij de pijn kon blijven en om te observeren hoe die voelde, waar ik die voelde, hoe zag ‘ie er evt. uit.
Of dit echt mediteren was, geen idee maar ik kon me tenminste op de adem driehoek richten en was daardoor toch enigszins uit die hevige pijn.
Ik heb nog niet koud afgedoucht, ik voel me nog te slap.
Is het ook af te raden?
Ik heb het gemist. Wil me graag weer opgefrist voelen.