Sanne van Paassen loopt Heuvellandmarathon: ‘Dit smaakt naar meer’

Sanne van Paassen reed als wielrenster op de weg en in het veld alle grote wedstrijden die er zijn. In 2016 hing ze haar fiets aan de wilgen en nu begeleidt ze mensen naar meer energie om hun dromen te verwezenlijken.

In Vaals liep ze (met het 14K-schema) haar eerste marathon. Ze schreef een mooi verslag.

Afgelopen zondag was het zover

Ik stond aan de start van de Heuvelland Marathon. 42 kilometer, 600 hm en 70% off-road.

Net voor de start kwamen er stemmetjes in mijn hoofd.

“Ga ik dit wel redden?”

“Heb ik wel genoeg getraind?”

“Stel voor dat ik door mijn enkel ga?”

“Was 14km trainen echt wel genoeg?”

“Is het niet lekkerder om in de berm te gaan zitten en te genieten van het zonnetje”

Bizar hoe die stemmetjes in mijn hoofd zijn. Ondanks dat ik al veel sportieve avonturen heb beleefd – en succesvol ben gefinisht – blijven die stemmetjes van twijfel er toch.

Gelukkig weet ik als ervaringsdeskundige en mental coach  hoe ik in mijn ideale prestatietoestand kom.

Dus wist ik deze mindf*cks snel om te zetten, zodat ik vanuit de juiste focus en ontspanning kon starten aan deze gave uitdaging!

De Heuvelland Marathon was mijn eerste grote sportieve uitdaging op het gebied van hardlopen. Als ex-veldrijdster heb ik veel fietsavonturen beleefd en wist ik dat het met mijn conditie wel goed zit. Bovendien had ik getraind volgens de Sportrusten methode. Dat kwam goed uit. Zo kon ik de werkzaamheden met mijn bedrijf goed combineren met het sporten. Slim en efficiënt trainen, vanuit de juiste mindset. Dat was mijn uitdaging. En dan nog succesvol, vanuit plezier finishen. Als Mental Coach geloof ik er echt in dat jij de makkelijkste sportieve winst, mentaal boekt. Daar past Sportrusten wat mij betreft helemaal bij!

Waarom ben ik eigenlijk een marathon gaan lopen?

Een halfjaar geleden organiseerde ik een Verhoog Je Energieniveau challenge, waarbij ik de deelnemers vroeg om hun Bucket & F*ck-it list op te schrijven.

Omdat ik geloof dat wanneer jij je comfortzone vergroot, jij echt een energieBOOST krijgt. Uiteraard ging ik dit ook zelf ook doen.

Een marathon stond al langer op mijn wensenlijst. Ik geloof er in, dat wanneer je iets wilt, je vandaag nog de eerste kleine stap moet gaan zetten om dit te realiseren. Dus ben ik het gewoon gaan doen. Ik schreef me in voor de Heuvelland Marathon en ben ervoor gaan trainen.

Sinds dat ik met mijn sportcarrière ben gestopt heb ik alle metertjes over bord gegooid.

Ik heb ervaren hoe belangrijk het is om naar je gevoel te luisteren en was ook wel een beetje klaar om mezelf steeds weer te overtreffen tijdens de trainingen.

Sporten staat voor mij voor ontspannen, genieten en avontuur

Dat is ook de reden dat ik op gevoel, zonder hartslagmeter, naar de marathon heb getraind volgens de Sportrusten methode* Ik vond het wel spannend om max 14km te lopen. Maar aangezien ik geloof dat je mentale voorbereiding net zo belangrijk is dan je fysieke voorbereiding en het feit dat het enorm belangrijk is dat je goed uitgerust bent voor een sportieve uitdaging, ging ik deze uitdaging graag aan.

Mijn favoriete training was echt de vogelkijktraining. Daar genoot ik zo van en ik laadde mijn batterij dan echt op. En de trainingen op marathon snelheid. Tja, die heb ik op gevoel gedaan. Maar niet precies zoals volgens het schema moest. Je kan wel zeggen dat ik met deze training heb gesjoemeld.

Daarnaast was ik met de 14 km training bezig en zat ik zo in mijn flow. Ik liep een mountainbike parcours bij mij in de buurt en heb deze helemaal afgelopen. Gewoon omdat ik aan het genieten was en dat het soepel liep. Dus mijn maximale kilometers waren 18km. Ik heb dus een klein beetje gespijbeld 😉

Aan de start

Die stemmetjes in mijn hoofd net voor de start waren na het startschot meteen verdwenen.

Ik had een mentaal raceplan samengesteld en wist wat ik moest doen om in mijn focus te komen.

Focus op mijn ademhaling, mijn looptechniek en het genieten van de omgeving

Bizar hoe dit voor mij werkt. De eerste 20km zijn voorbij gevlogen. Terwijl dit ook echt het zwaarste gedeelte zou moeten zijn. Echter voor mij werd het na 25 km zwaar. Ik had een plaspauze gehad en ik kwam op een open stuk, waar het echt hard waaide. Ik wilde eigelijk uit de wind lopen, maar miste een loopmaatje. Even voelde ik me een wielrenner die de waaier had gemist….

Vlak daarna kwam spierpijn op in mijn benen. Waarschijnlijk had dit ook iets te maken met verkeerde focus, saaie stukken en vermoeidheid. Als je fysiek vermoeid wordt, is het ook lastiger om mentaal in de juiste focus te blijven. Maar ik had de afspraak met mezelf gemaakt, want ik wist dat dit moment zou komen. Focus verleggen op vogeltjes kijken, genieten en mijn techniek. Gewoon blijven lopen, ademen en genoeg eten. Het einde komt vanzelf inzicht. Ook al mag je nog ruim 15km lopen.

Daar kwam de finish inzicht. Ik hoorde de speaker en wist: “het is nog maar een klein stukje!” Ik wilde er nog een sprintje uit persen. Maar dat lukte slechts 100m, want ik was leeg. Ik liep verder, op mijn tanden bijtend, in mijn sjok tempo richting de finish. Blij. Voldaan. Trots. Dit is de finish van mijn eerste grote hardloopavontuur, waarbij ik echt uit mijn comfortzone ben gekomen.

In een tijd van 4:08. Het smaakt naar meer!

Ook al doen mijn benen pijn. Voel ik me leeg, maar krijg ik toch energie van deze kick!

Wat zou ik de volgende keer anders doen?

Ongeveer na 25 km voelde ik echt een spierpijn in mijn benen. Iedere stap deed echt pijn. Best logisch als je een marathon loopt. Maar als ik een advies aan mezelf mag geven is dat ik een volgende keer zeker heuvels ga trainen. Niet alleen bergop, maar zeker het bergaf lopen! Aangezien mijn lichaam hieraan niet gewend was heb ik volgens mij extra last van mijn spieren gekregen. Weet ik niet zeker, maar hiermee ga ik een volgende keer echt experimenteren.

Om een nog betere tijd neer te zetten ga ik een volgende keer zeker bewust de trainingen op marathon snelheid doen. Aangezien ik op dit moment helemaal op gevoel train, heb ik deze trainingen overgeslagen. Als topsporter heb ik lang genoeg met schema’s getraind, waardoor ik er klaar mee was. Maar merk dat het stiekem toch begint te kriebelen! En juist door zo te trainen, verbeter jezelf en kan je op een hoger tempo de marathon lopen.

What’s next?

Ik ben gek op avonturen. Keer op keer geeft mij dat een kick en een echte energieBOOST. Dit jaar ga ik daarom samen met mijn vriend de Inferno Triathlon doen. Dit is een vrij extreme (al zeg ik het zelf…) triathlon waarbij je 3,2km gaat zwemmen, 90km op de racefiets, 30km op de mountainbike en 25km trailrun. In totaal zitten er 5000hm in met in het loopgedeelte alleen al 1500hm. We finishen letterlijk op de top van een berg.

Dus het afdalen hoef ik dan niet te trainen, maar ga zeker nu wel de trainingen op marathon snelheid samen met mijn hartslagmeter implementeren.

Hieronder de Podcast waarbij Sanne van Paassen een gesprek had met Koen de Jong van Sportrusten.

Meer over Sanne van Paassen: https://www.sannevanpaassen.nl/