Nog één nachtje slapen: Two Rivers Marathon

Nog één nachtje slapen: Two Rivers Marathon

Morgen mag ik: de Two Rivers Marathon.

Een marathon in Zaltbommel. De start op 250 meter van de plek waar mijn oma is opgegroeid. De organisatie in handen van Ed Kooiman en Marco van Leeuwen. Twee enthousiaste kerels die verhalen vertellen net zo mooi vinden als hardlopen. Die twee zijn fan van de Two Oceans Marathon in Zuid-Afrika. Tijdens een training voor die loop van 56K ontdekte ze bij toeval dat een rondje vanuit Zaltbommel langs de maas en de waal 42 kilometer was. Het idee voor de Two Rivers Marathon was geboren.

Ik heb er zin an.

En hoe is het schema bevallen?

Die vraag kreeg ik afgelopen weken geregeld.

Want komende zondag sta ik aan de start van de marathon na een voorbereiding met een regulier schema. Eerder liep ik 7 marathons en trainde nooit langer dan 14 kilometer.

Nu dus wel.

Met een schema van Paul Oude Vrielink.

Hoe is het bevallen?

Groot voordeel van een schema met lange duurlopen: je kan lekker lang lopen 😉 Afgelopen zaterdag liep ik laatste duurloop. 100 minuten. Dus ik kon een schitterende route lopen van station Zandvoort naar Santpoort-Zuid. 18 kilometer. Mooie plaatjes.

Normaal kom ik mijn favoriete vogels niet tegen tijdens een training in het Vondelpark, maar met dit schema trok ik geregeld naar het strand en de duinen.

Het schema van Paul zit erg prettig in mekaar. Goeie afwisseling van duur, interval, kort, lang, intensief. En weken met véél kilometers worden gebroken door een weekje met wat minder kilometers.

Toch heb ik één week geschrapt. Ik was moe. Ik sliep lang en volgens mijn Polar (rustmetingen) bouwde ik vermoeidheid op. Geen idee of dat vooral kwam door het schema of door de winter, werk of opgeslagen vermoeidheid. Volgens mijn osteopaat hing mijn hart te hoog.

Toen ik haar heel vreemd aankeek legde ze uit: Ja, je hart zweeft niet zomaar in je lijf. Je hart zit vast aan je rib. Bij jou zit er veel spanning op de ‘band’ die je hart op zijn plek houdt, dus hij hangt wat te hoog.

En hoe komt dat dan?

Spanning, verdriet. Het heeft niets met dat hardlopen van jou te maken.

Dus ik nam een weekje rust en heb daarna mijn trainingen weer netjes gevolgd.

Een logisch gevolg van het schema is dat ik op zondagmiddag – na een 25K+ loop – geregeld op de bank wil liggen. Tijdens een potje voetballen met mijn zoon ben ík de eerste die voorstelt om een warme choco te gaan drinken: Nu al, we zijn pas net bezig! Normaal ben ik degene die buitenlucht en klooien met een bal zo lang mogelijk rekt. En mijn wekker van 6:00 uur (om de dag te starten met meditatie) heb ik geregeld uitgezet om vervolgens om 7:45 uur wakker te schrikken en maar nét op tijd ontbijt en schoolspullen klaar te hebben.

Geen idee hoe ik ervoor sta

Gek effect van dit nieuwe schema: ik heb geen benul hoe ik ervoor sta. Met het 14K-schema was ik gewend om veel kilometers te maken op marathonhartslag. Progressie was duidelijk: als ik harder ging lopen op marathonhartslag, dan was het goed.

Nu heb ik mijn kilometers gemaakt. Sommige duurlopen gingen stroef andere gingen heerlijk. Het gros van de kilometers heb ik gemaakt met hartslagen die lager zijn dan ik gewend ben. Of dat zijn vruchten heeft afgeworpen: we gaan het zien.

Morgen ga ik weg op 243 Watt. Volgens mijn Stryd is dat nu het vermogen waarop ik een marathon kan lopen.

Als mijn lijf meedoet en de calculator van Ron van Megen en Hans van Dijk klopt, dan ga ik een mooie zondag tegemoet.

Op naar Zaltbommel!

Deel dit artikel
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Nieuwsbrief
Wil je wekelijks het nieuwste blog, aankondiging van webinars, nieuwe interessante boeken en meer in je mailbox? Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief.


Over de auteur

Koen de Jong (1979) loopt hard, fietst graag, ademt rustig en doucht koud. Hij is bedenker van het 100-dagen-sportrustenprogramma en geeft veel presentaties bij bedrijven.

Koen schreef de boeken Verademing (met Bram Bakker), Ik hardloper en De Hardlooprevolutie (met Stans van der Poel), Kopwerk (met Aart Vierhouten) en Koud kunstje (met Wim Hof). Zijn werk is in meerdere landen vertaald.

Zijn favoriete boek: Momo en de tijdspaarders.

Verder is hij dol op vers gemaaid gras, landkaarten, boekwinkels en ijsvogels.

17 reacties op "Nog één nachtje slapen: Two Rivers Marathon"

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.