Hardlopen op het donkerste plekkie van Nederland

Hardlopen op het donkerste plekkie van Nederland

We zitten met acht mannen en drie vrouwen in een huisje op Terschelling.

‘We kunnen na 3,5 uur lopen ook nog de zee in,’ glunder ik.

Het lijkt me een perfecte afsluiting van het nachtelijke avontuur dat Hans Koeleman heeft bedacht: 4 uur hardlopen op Terschelling.

Bij volle maan

Niet iedereen lijkt enthousiast over mijn plan en dan wordt er geklopt. Er komt een vrouw het vakantiehuisje binnen.

‘Dag, ik ben Elisabeth,’ stelt ze zich voor; ‘huisarts op Terschelling.’

Even verdenk ik Hans er van dat hij de huisarts heeft uitgenodigd om de zeedip uit mijn hoofd te praten, maar de huisarts meldt zich omdat ze zelf graag mee wil lopen met de nachtrun.

‘Elisabeth is via Melis, eigenaar van dit park, bij ons terecht gekomen,’ zegt Hans.

Het is 15:30 in de middag en over twaalf uur gaan we met dit avontuurlijke cluppie het strand op.

Voor een loop van vier uur.

We lopen samen, maar we zoeken onszelf.

Of in ieder geval zoeken we het vuurtje in onszelf. Hans Koeleman zorgt voor de verhalen en wakkert het vuur in ons aan, de inspanning in combinatie met de nacht doet de rest.

‘Waarom breng je ons naar Terschelling?’ vraag ik aan Hans.

Hans begint te stralen: ‘Dit is de enige plek in Nederland waar je kunt lopen met het predikaat Dark Sky. Hier is  het echt pikkedonker, zonder lichtvervuiling. Dus het is alleen, de maan, de sterren en wij. Daarom heet dit Dark Sky Running Camp.’

Ik voel me anderhalve dag als een wielrenner in een fietsenspeciaalzaak.

Inlopen op vrijdagmiddag.

Wachten op de maan.

En lopen maar.

De loop is zwaar en prachtig en na afloop hebben twee mensen van de club een afstandsrecord gevestigd: die hadden nooit eerder, langer dan 21,1 kilometer gelopen.

Maar belangrijker dan de records zijn de blije gezichten en de verhalen bij het ontbijt.

24 uur eerder waren we nog vreemden van elkaar, nu hebben we samen een mooi avontuur beleefd. Een avontuur waar we nog vaak aan zullen denken.

En dat ‘gewoon’ in Nederland

Na 3,5 uur lopen vroeg Hans nog wel: ‘Koen, ga jij de zee nog in?’

Maar niemand ging mee, dus het ging niet door.

De nachtloop was al zwaar genoeg, de voldoening compleet.

Volgende keer gaan we de dag vóór de lange loop al dippen.

Ben jij er dan bij?


Nieuwsbrief
Wil je wekelijks het nieuwste blog, aankondiging van webinars, nieuwe interessante boeken en meer in je mailbox? Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief.


Over de auteur

Koen de Jong (1979) loopt hard, fietst graag, ademt rustig en doucht koud. Hij is bedenker van het 100-dagen-sportrustenprogramma en geeft veel presentaties bij bedrijven.

Koen schreef de boeken Verademing (met Bram Bakker), Ik hardloper en De Hardlooprevolutie (met Stans van der Poel), Ik, de wielrenner (met Aart Vierhouten) en Koud kunstje (met Wim Hof). Zijn werk is in meerdere landen vertaald.

Zijn favoriete boek: Momo en de tijdspaarders.

Verder is hij dol op vers gemaaid gras, landkaarten, boekwinkels en ijsvogels.

7 reacties op "Hardlopen op het donkerste plekkie van Nederland"