Iris blogt: Goedemorgen, goedemorgen. (dag 38)

Iris blogt: Goedemorgen, goedemorgen. (dag 38)

“Goedemorgen, goedemorgen!” (dag 38)

glimlach parkVorige week zat vol met lange D.I.P.-dagen (Denken In Problemen). Waarschijnlijk een gevolg van het grote contrast met het zonnige Griekenland, geen werk hebben en me afvragen hoe ik de huur ga betalen. Hoe minder ik te doen had, hoe minder er uit mijn handen kwam en hoe meer ik daar van baalde. En hoe minder ik deed, hoe meer tijd ik had om te D.I.P-pen. En hoewel ik zeeën van tijd had, drie keer sporten is me die week dus niet gelukt.

Deze week werd het hoog tijd om weer eens even lekker te D.I.M.-men (Denken In Mogelijkheden). Stap één was de schop onder de kont (wat overigens best lastig uit te voeren is als er niemand in de buurt is). Stap twee was de hardloopschoenen aan en gaan. Ik gluurde door het gordijn en zag enkel mist en saaiheid. Hup, niet denken maar doen. De eerste 10 minuten zijn altijd even doorzetten.

Bij het Erasmuspark besloot ik even te pauzeren om te rekken en strekken. Vervolgens werd ik gepasseerd door een strompelend vrouwtje met een hoofddoekje om. Ze zei: “Goeiemorgen, lekker he?!” Ik vroeg me af wat zij precies zo lekker zou vinden en ik moest lachen om het beeld van het vrouwtje met hardloopkleren aan. Misschien bedoelde ze wel dat het zo lekker was om in de ochtend door het park te wandelen. Ik keek om me heen en zag dat wij niet de enige twee waren. Nog geen minuut later werd ik door de volgende persoon begroet. Dit keer betrof het een man met een pitbull. En het was niet zomaar begroeten, nee het was een grote glimlach met een luidkeels ‘Goeiemorrege!’.

Dat hardlopers elkaar begroeten met een knikje of vingertje was mij al wel bekend. Het heeft iets vertrouwds, het schept een band dat je allebei die ochtend het doorzettingsvermogen hebt gevonden om die hardloopschoenen aan te trekken. Net als schippers elkaar begroeten op het water en tramchauffeurs naar elkaar tingelen. Maar deze ochtend waren het dus niet alleen de hardlopers die me begroetten. Misschien kwam het door mijn Grieks gebruinde kleurtje, of omdat ik een keer niet met de ‘als-ik-niet-naar-jou-kijk, kijk-jij-ook-niet-naar-mij’-houding rondrende, of misschien was het gewoon mijn eigen perceptie en zijn dit soort vriendelijke mensen er gewoon altijd.

Ik rende over een brug en toen twee mannen op een boot van Waternet doorhadden dat ik hen ook had opgemerkt, kreeg ik vier zwaaiende armen in de lucht met een enthousiaste ‘Goeiemorgen meisie, lekker bezig!’. De ene na de andere ‘Goedemorgen!’ werd op straat uitgewisseld. Zonder er bij na te denken nam ik het over en verraste ik ook andere mensen met het wensen van een fijne ochtend. Het kon me niks schelen, ik werd er blij van! Ik rende vrolijk verder langs het water en begroette een vrouw met een kinderwagen. Een jongen met oordoppen heeft me hoogstwaarschijnlijk niet verstaan, maar gaf wel een knikje met een opgetrokken mondhoek. Alle rondrennende hondjes met baasjes die allemaal op elkaar lijken, stonden gezellig te kletsen met elkaar en zeiden me vrolijk gedag. Tot slot nog twee bouwvakkers op straat: “Goeiemorrege wijfie! Dat harde renne is toch helemaal nerregens voor nodig?!”

Ik vind het grappig om te merken dat zoiets simpels eigenlijk mijn hele dag goed kan maken. De rest van de dag heb ik met een glimlach bergen verzet. Ik heb net zoveel gedaan als de hele voorgaande week bij elkaar. Ik zag weer mogelijkheden. Ik had zelfs alweer zin in de volgende training. Nederland is toch eigenlijk ook best wel leuk. Kom maar op met die herfst.

8. Iris blogt

Wie is Iris?

Iris van der Zanden heeft bewegingswetenschappen gestudeerd en ze heeft op hoog niveau geschaatst. Ze schrijft een boek over Chronische Vermoeidheid met Stans van der Poel en ze is dol op (never-ending) to-do-lists, inspirerende mensen, serieuze gezelligheid, duizendgedachtenmomentjes met een doel, het onderzoeken van drijfveren, heel veel lachen en sporten.

Deel dit artikel
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Een reactie op "Iris blogt: Goedemorgen, goedemorgen. (dag 38)"

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.