Wauw: al 613 plonslocaties

Deze winter kun je op meer dan 600 locaties terecht om het water in te gaan.

Dippen in de winter is (bijna) normaal geworden.

Mijn eerste run-dip-run eindigde met een ingewikkeld gesprek met de politie. Dat is alweer 7 jaar geleden.

Het was een natte, donkere avond in december. Na zes kilometer hardlopen deed ik mijn schoenen, sokken en shirt uit en sprong ik in de gracht vanaf de steiger bij de Admiralengracht. Na een paar minuten klom ik weer uit het water en met koude handen probeerde ik mijn sokken over mijn natte voeten te krijgen. Het duurde wat langer dan normaal, maar het lukte. Een koude oostenwind blies in mijn gezicht en mijn rug rilde. Ik kwam overeind en wilde naar huis voor een kop thee. Toen verscheen de politie. In het boek Koud Kunstje schrijf ik daarover.

‘Wat bent u aan het doen meneer?’ de zware stem klinkt dichtbij. Ik kijk op. Twee politieagenten kijken me wantrouwig aan en wachten op antwoord. Ik leg uit dat ik een boek aan het schrijven ben met Wim Hof, beter bekend als The Iceman, en dat ik zelf ook moet oefenen met kou om erover te kunnen schrijven.

De agenten lijken niet tevreden met deze uitleg en met mijn grachtenzwemmerij.

Of ik alcohol gedronken heb?

Nee.

Andere drugs?

Nee.

Of ik niet weet hoe smerig het water is?

Daar had ik natuurlijk ook wel mijn bedenkingen bij, maar het Amsterdamse grachtenwater is de laatste jaren flink schoner geworden, bij de Amsterdam City Swim deed zelfs Maxima mee. Dus ik ging ervan uit dat het schoon genoeg was. En het voelt ook schoon. Eén agent is nog steeds niet blij en zegt dat het helemaal niet mag; zwemmen in de grachten. Nu kijk ik de agenten verbaasd aan. Mag je niet zwemmen in gracht? Er blijken in de provincie Noord-Holland 124 officiële zwemplekken aangewezen en de Amsterdamse grachten zitten daar niet bij.

‘Oh,’ antwoord ik.

Inmiddels zijn mijn handen ijskoud en de behoefte aan een warm huis groeit en groeit. Met focus op ademhaling in een koude gracht zitten is makkelijker dan nat in de koude wind staan en praten met agenten. ‘Mag ik naar huis?’ vraag ik. Dat mag, maar ik word nog wel nageroepen: ‘Laat je hier niet meer zien!’.

Hoe anders is dat een paar jaar later

Anderhalf jaar geleden, middenin het gelazer met corona, was er in februari een periode met vorst. De Admiralengracht was dicht, het ijs was dik genoeg om op te lopen. Helemaal links hadden we op de steiger een wak gehakt. Zo bleef er genoeg ruimte over voor schaatsers, maar konden wij blijven dippen. In de ochtend was ik met een bijl naar de steiger gegaan en had het wak alvast gemaakt. Daarna verzamelden we bij mij thuis voor een run-dip-run. Tijdens het lopen hadden we voorpret en voorvrees voor wat komen ging: dippen in een wak. Toen we bij ‘onze’ steiger aankwamen en ‘ons’ wak in wilden, moesten we echter nog even geduld hebben. Vijf wachtenden voor ons. Er waren meer mensen die van de ijspret gebruik wilden maken om in bikini of zwembroek de gracht in te gaan voor een lekkere start van de zondag. De politie was niet te zien.

In de zomer is het overigens helemaal een feest. Of de Admiralengracht officieel zwemwater geworden is, weet ik niet, maar op een warme dag ligt de hele steiger (en een groot deel van de kade) vol met handdoeken en luchtbedden. Kinderen springen vanaf de brug en tientallen mensen zwemmen in de gracht op zoek naar verkoeling.

Terug naar de winter, terug naar 613 plonsplekken

Hoe mooi is het dat er 613 plonsplekken zijn waar je deze winter samen met anderen kennis kunt maken met de kou?

Wat is een plonsplek?

Een plek op onze plonskaart is een plek waar mensen met elkaar afspreken om het koude water in te gaan. Het idee ontstond met ons eigen ‘dipcluppie’. Voor iedereen was het groepje een goede reden om écht het water in te gaan. Om in je uppie een rondje te rennen en dan (in het donker) ergens de gracht of een plas in te gaan is grote drempel. Zonder afspraak en gezamenlijkheid is de lokroep van een warm huis en de bank wel erg groot. Maar met een groepje is een run-dip-run een mooi miniavontuur en is het garantie voor verrukkelijk nagloeien en nagenieten. De kracht van kou is een spectaculaire kracht en samen het natuurwater in gaan is én eenvoudig én bijzonder. Wij dachten: als dat voor ons geldt, geldt dat ook voor anderen. Wie het een keer wil proberen, kan beter met iemand gaan die ervaring heeft en wie al ervaring heeft, heeft met anderen een stok achter de deur om te blijven gaan.

Dus we (lees: Mark) maakten een kaart waar mensen zich voor konden aanmelden en waar mensen op konden zoeken.

Nu zijn er 613 plekken.

Verdeeld over Nederland en België.

België – 18
Drenthe – 28
Flevoland – 14
Friesland – 32
Gelderland – 72
Groningen – 14
Limburg – 24
Noord-Brabant – 71
Noord-Holland – 115
Overijssel – 45
Utrecht – 63
Zeeland – 14
Zuid-Holland – 103

Wil je een keer dippen? Kijk op de plonskaart voor een locatie bij je in de buurt.

Wil je liever zelf 30 dagen aan de slag met koud douchen en een boek om je rustig in te lezen? Meld je aan voor het 30 dagen programma.

Enne: heb je al ervaring met dippen? Dan lees ik hieronder graag hoe jij het ervaart.