Ik vind het nog steeds afschuwelijk: bij -2 de gracht in
Bijgewerkt: januari 2024
Vriend Henk van den Bergh stuurde een paar jaar geleden een foto op.
‘Deze moet je boven je bad hangen ;)’ appte hij.
‘Het gaat nu wel beter,’ antwoordde ik, ‘ietsje beter.’
Henk vindt het grappig dat ik nogal veel moeite heb met de kou en hij haalt graag verhalen op, waarbij ik het moeilijk had.
DJ Snelle Jelle vindt het vooral geruststellend, blijkt uit zijn reactie.
De kou heeft een enorme aantrekkingskracht op me, maar ik blijf het ook afschuwelijk vinden.
En moeilijk.
Mijn eerste ijsbad was geen succes, ik ben blij dat ik daarna niet definitief ben afgehaakt
In 2014 had ik mijn ijsbadontmaagding.
Bij Wim Hof deed ik met 25 anderen eerst ademhalingsoefeningen en daarna stond er buiten een ijsbad klaar.
Ik was als derde aan de beurt.
Voor me stonden twee vrouwen te keuvelen. Zij gingen eerst.
De eerste vrouw stapte het ijsbad in en was compleet ontspannen, gevolgd door de tweede, die meteen sereen glimlachte.
Oh, dit is heel makkelijk, dacht ik.
Not.
Ik schrok me wezenloos. Op kou had ik me voorbereid, maar het deed pijn en mijn ademhaling sloeg op hol. Wim liet het even gaan en kwam toen naast me staan. Zijn handen gekruist voor zijn borst.
‘Jij bent toch die man die dat boek over ademhaling geschreven heeft? Wat zit je nou te doen, man?’
Mijn ademhaling was hoog en snel, ik dacht alleen maar: dit doet teveel pijn, dit is niet goed, dit is gevaarlijk. Na twee minuten hyperventileren, kwam ik spierwit en rillend het ijsbad uit. Van de 26 deelnemers van de workshop was ik de enige die zijn ademhaling niet onder controle kreeg.
Pas bij de vierde keer (drie weken later) lukte het me om te ontspannen ín de kou.
Toen ik uren later een golf van tevredenheid voelde op een doodgewone zondagmiddag, was ik verkocht.
Het effect van de kou werkt uren door en brengt veel. Dezelfde voldoening die ik had toen ik als wielrenner 150 kilometer had getraind. Alleen was een dip in de kou met 2 minuten gepiept en werd ik er niet moe van.
Inmiddels doe ik het vier keer per week: een ijsbad of een dip in de gracht.
Het heeft een enorme aantrekkingskracht en het brengt me veel: als schrijver, als vader, als mens. Het houdt demonen buiten de deur en zet de deur wagenwijd open voor dankbaarheid en creativiteit.
En toch vind ik het ook nog steeds afschuwelijk
Maandagmiddag zat ik op het clubhuis te werken. Op de muur staat een schitterende draak met vogels, ter inspiratie voor meditaties en adem- en ijsbadsessies. Buiten was het koud, binnen zette ik een kopje thee. Eline kwam langswaaien, deed haar jas uit, zette haar muts af en blies in haar handen.
‘Kopje thee?’ vroeg ik.
‘Nog niet,’ antwoordde ze.
Ze liep door naar de meditatieruimte. Ik dacht om de draak van Ralf te bekijken, maar ze haalde de deksel van het ijsbad, kleedde zich om en stapte in het bad. Vijf minuten later was ze weer omgekleed en had ze een minuutje touwtje gesprokken.
‘Kopje thee, lekker,’ straalde ze.
Vijf minuten later zat ik ook in het ijsbad. Een zetje van iemand anders, is goud waard. Zeker als het een subtiel zetje is om iets te doen wat oncomfortabel is. Hoe vaker je iets doet dat nogal oncomfortabel is, hoe makkelijker het wordt. En hoe comfortabeler je wordt met discomfort, hoe minder energie het kost. Het voordeel breidt zich al snel uit naar alledaagse dingen: als je zoon niet luistert of je als wilt stoppen met je baan en je twijfelt wat juist is, dan is dat oncomfortabel. Dat oncomfortabele gevoel kan morrelen aan je gemoed en je gedrag. Heb je echter net in de gracht gezeten van 4 graden, dan is een opstandige zoon of een ingewikkelde keuze ineens niet zo oncomfortabel. Vergeleken met de heftige stressrespons van de kou, valt het wel mee.
Tip: spring binnenkort ook in de gracht, je hoeft het niet alleen te doen: zie plonskaart voor iemand bij jou in de buurt.
Op de koude maanden.


De laatste tijd draai ik een filmpje van Wim Hof af terwijl ik ga dippen. (Uit de WHM app.) Dat maakt het een stuk makkelijker. Heerlijk om hem nog eens rustig te horen bevestigen: ‘It IS cold.’ 😂 Soms slaat de twijfel toe en denk ik dat ik nu toch wel ‘tegen de kou zou moeten kunnen’, maar zo werkt het dus niet. Het doet pijn, het is koud, en de kunst blijft om toch kalm en vastbesloten in die ton of dat meer te stappen of je in de gracht (hier: de haven) te laten zakken. En er daarnaast de humor van in te blijven doen. 😅
Pijn en kou wennen maar moeilijk hè, dat is herkenbaar. Ode aan humor en toewijding.
Ik vind de eerlijkheid van je verhaal heerlijk. Ik zie altijd alleen foto’s van lachende mensen in ijswater. Vanmorgen had ik mijn eerste adem en koude training. De koude douche ging (mede door de ‘groepsdruk’) helemaal prima. Maar als ik nu aan de geplande koude douche oefening thuis van morgen denk, waar de motivatie echt uit mezelf moet komen kijk ik daar toch tegen op
Ben je wel gegaan Marloes?
Heerlijk mijn broer en ik gaan ook meerdere keren per week in het koude water ongeacht de temperatuur, jaar in jaar uit, zelfs met code rood en heftige windstoten. We hebben zelfs in de krant gestaan nadat we een groot wak hadden gemaakt vorige jaar en daar lekker in zaten. Wij doen nu altijd de russiche methode, gewoon duiken en zwemmen stuk pittiger dan alleen dippen( zo zijn we ooit wel begonnen in een schone kliko maar dat is al snel te easy en je wilt weer zo’n echte kick) En dan begint het ..rillen en bikkelen, je lichaam kan heel wat meer dan dat wij denken.
Gr Chris en Nathan
Ha Koen,
Ik ben net met zonsondergang nog geweest. In de Lek, de gracht trekt me niet zo.
Sinds ruim een jaar dip ik nu enkele keren per week. Liefst in open water, maar als het te warm is in een koud badje in de tuin. Heb jij soms een tip om het water van het badje schoon te houden?
Ik merkte vrij snel dat mijn prikkelbare darm een stuk rustiger werd door de regelmatige koude dip. Dat werkt nog steeds en is op zich een dijk van een motivatie.
Het is voor mij wel heel belangrijk om voldoende warmgelopen het water in te gaan en erna ook weer lopend voldoende op te warmen.
Intussen heb ik de 70 aangetikt en ik ben enorm dankbaar dat ik nog fit genoeg ben voor hardlopen en dippen.
En ja, het water ingaan voelt nog steeds als in een frituurpan springen.
Hi Koen,
Twee jaar geleden mailde ik je of ik door kon gaan met koud douchen tijdens mijn zwangerschap. Je zou er op terug komen omdat je dit wilde nagaan maar dat ben je vervolgens vergeten. Dat snap ik, je krijgt wel meer vragen op een dag ; )
Ik ben er mee door gegaan. Wat kan er fout gaan aan iets wat op zoveel vlakken zo goed voor je is, was mijn overweging. Uiteraard in combinatie met de ademhalingsoefeningen.
Ons (derde) zoontje is inmiddels bijna anderhalf jaar oud en is vanaf de geboorte een onwaarschijnlijk lief, makkelijk en vooral heel rustig mannetje. Hij kan ontzettend rustig bij je zitten, kijkt heel kalm de kat uit de boom (en is uiteraard ook veel op onderzoek uit : ))
Maar we horen zo opvallend vaak dat het zo’n kalm, tevreden kind is.
Ik dacht ineens, dat laat ik je toch nog even weten.
Groetjes!
Hey Koen,
Jouw boek over Wim Hof was voor mij de aanleiding om de uitdaging met de kou aante gaan. Daarnaast zag ik een YouTube filmpje van vrouwen in het meer aan het zwemmen ( zonder wet suit) en dacht: dit kan ik ook.
Inmiddels 5 jaar verder na een cursus winterzwemmen en sinds enkele jaren in het gelukkige bezit van een 300 liter wijnvat gevuld met water 😀
Elke ochtend een kickstart direct uit bed met nestwarmte onder de koude douche, emmer opgieting of in de ton.
Gisteren met min 8 in de ton met een watertemperatuur van 0 graden 🥶😀
Vanmorgen ijslaag uit de emmers verwijdert en langzaam over mijn hoofd gekieperd…
Inmiddels bijna 58 lentes 😀en nog geen dag in mijn leven ziek gemeld voor het werk.
Op naar de 105 jaar !
Icegreetz,
Sander
Hoi Koen, bedankt voor de inspiratie en de plonskaart. Na 2 weken geleden contact te hebben gelegd via de plonskaart ben ik vanmorgen voor het eerst met een aantal mensen mee gegaan om te dippen. Ik moet zeggen dat ik het eigenlijk best mee vond vallen. De afgelopen week heb ik mijn mega comfortabele regendouche meerdere malen aan het einde naar standje Siberië gedraaid. Ik was eerder wel bezig geweest om kouder af te douchen maar nu kwam ik er achter dat ik nog veel verder kon draaien. 🙂 Dat leverde de eerste keer wel een flinke reactie op in mijn ademhaling. Dit kreeg ik binnen enkele keren heel aardig onder controle. De laatste keer langer dan een minuut koud douchen en dit begon ergens een soort van lekker te voelen.
Vandaag dus enkele minuten in het buitenwater gezeten in Utrecht. Binnen enkele ademhalingen was ik rustig en kon ik goed voelen wat er gebeurde met mijn lichaam. Uit het water gekomen hebben we nog wat beweeg en ademhaling oefeningen gedaan. Op het moment dat ik mijn schoenen weer aan aan het trekken was begon ik te klappertanden. Dit ben ik een deel van de fietsrit naar huis blijven doen. Dit in combinatie met verkramping in mijn nek van het optrekken van mijn schouders (mijn reactie bij kou). Vol verwachting van zaligmakende gevoelens ben ik thuis eens lekker thee gaan drinken. Ik moet eerlijk zeggen dat ik een prima dag heb gehad maar nou niet speciaal beter dan anders denk ik.
Ik lees dat jij spontaan beslist om tijdens het hardlopen te gaan dippen. Hoe doe je dat praktisch? Heb je altijd een handdoek bij je?
Ik merk dat ik, na koud douchen en na dippen vandaag een soort vage hoofdpijn / bedompt gevoel in mijn hoofd heb. Niets onoverkomelijks maar wel vaag. Heb je dit wel eens vaker gehoord van anderen? Ik lees hier niet echt iets over.
Ik ga de komende tijd rustig door met koud dippen en afdouchen. Gewoon eens kijken wat het me gaat brengen.
Nogmaals dank voor de inspiratie. Ook je podcast is leuk om te luisteren tijdens het hardlopen.
Ha Vincent,
Die verkramping in de nek herken ik, de doffe kop erna ook.
Bij mij helpt het om aan het begin van de dip even op de rug te drijven met nek en oren in het water, tot de kramp eruit getrokken is. Als er geen ruimte voor is helpt zinken tot net onder je neus ook.
succes!
Wat een mooie blog en herkenbare reacties. Leuk om te lezen. Ik ben zelf in januari 2020 begonnen met een 10 weekse Adem en Koude training bij Lijf & Visie onder begeleiding van de mannen van Bridge2cross.nl. Toen kwam Corona en een betere stimulans om een ijsbad te nemen en koud te douchen is er bijna niet.
Nu neem ik al 2,5 jaar 2 keer per week een ijsbad en douche elke dag koud. Het is ook wel verslavend! Tenminste, dat is mijn ervaring. En omdat ik het al zolang doen, heb ik afgelopen zaterdag deel genomen aan de Wim Hof Methode Advanced workshop. Uit je comfort zone gaan, te ervaren dat je meer kan, dan je denkt. Een hele bijzondere speciale ervaring waar ik geen spijt van heb! Het hardlopen en dippen lijkt mij ook wel wat, dus wie weet. En in de toekomst wellicht nog meer workshops van Wim Hof!
Ha Hilda, wat mooi dat je de 10 weekse hebt gedaan. Bij Bart Eigenhuis? Dat is een hele mooie training. Op naar hardlopen en dippen dan maar, is erg mooi.
Wat weer een heerlijk eerlijke blog! En zoals altijd inspirerend.
Zou ik dan toch gaan dippen? Koud (af)douchen heb ik meerdere keren in Sportrustenchallenges geprobeerd maar het moeilijke vind ik dat je niet in 1x overal koud water op je lijf krijgt. Dippen lijkt me ook moeilijk maar dan ben je wel in 1x helemaal ih water ipv rond te draaien onder de douchestraal.
Maar of ik dit jaar de moed bijeen kan rapen om een keer het dippen te ervaren… ik weet inmiddels al van iemand die het hier al meerdere jaren doet met een groep op zondagochtenden. Nu nog lef😁..
Dank Koen voor je al inspiratie en inzichten via Sportrusten. Ik volg je inmiddels alweer een jaar of 8 sinds ik een inspanningstest bij Stans in Nederhorst den Berg heb gedaan en ondanks een burnout met het 14 km marathonschema en ademhalingsoefeningen mocht trainen om energie terug te winnen. Onvergetelijk.
Wat een mooi bericht Janine! Dank voor het delen. Gelijkmoedig voorwaarts.
zoek de fout in “Nog niet overtuigt van de voordelen van kou?” 🙂
Er zijn geen voordelen te bedenken van kou? 😉
even veel of even weinig als van correcte spelling 🙂
t=d in overtuigt, komt van het klapperTTanden
:):):)
Fijn iets terug te lezen over de pijn. En treffend zoals je benoemt dat je in de discomfort moet stappen, als training om met weerstand om te gaan. Ook bij mij staat de pijn op de voorgrond, in mijn kuiten en in mijn armen, en dat komt na 15 sec op. Tot die tijd heb ik 2 -3x adem gehaald, dat is niet niet veel en niet weinig. Ik ben bang om dan door te zetten, want ik heb een milde vorm van Raynaud, maar daar lees ik verder niets over. De huisarts vind mij een gekkie dat ik dit wil, dus daar kom ik ook niet verder mee. Nog tips? Wel of niet doorzetten? Overigens maakt het niet uit of het water 12 of 8 graden is, het duurt altijd 15 – 20 sec.
Ha Sardha, ik vind het moeilijk om advies te geven. Van mensen met Raynaud heb ik verschillende verhalen gehoord. Sommige zijn ermee gestopt omdat het niet goed bleek, anderen zeggen dat de symptomen juist zo goed als verdwenen zijn door koudetraining. Doe wat wijs voelt.
Hoi Sardha, ik doe nu ruim 4,5 jaar koudetraining en heb ook last van Raynaud. Vooral in de tweede winter heb ik dit te fanatiek gedaan. Een keer acht dagen op rij 7-10 minuten in water van gemiddeld 1,5°C. Mijn lichaam was dan uren aan het vechten om weer een beetje comfortabel warm te worden ondanks veel warme kleding (binnen) en hete koffie en thee. De Raynaudverschijnselen werden toen ook erger. Afgelopen winter heb ik nog ruim een maand iedere avond als extra de training met alleen de handen twee minuten in ijswater gedaan, omdat gezegd wordt dat de Raynaudverschijnselen hierdoor zouden verdwijnen. Bij mij werden ze juist weer erger. Nu ga ik nog steeds iedere dag in een ijsbad of ondere de koude (buiten)douche, maar ik waak ervoor dit niet te lang te doen. Gisteren twee minuten in 2°C, vandaag in 4°C (vooral de buitentemperatuur bepaald hoe koud mijn bad is). Morgen waarschijnlijk 2-3 minuten koud douchen. Tegenwoordig ga ik na de koudetraining als ik afgedroogd en aangekleed ben een kwartiertje op de crosstrainer waardoor ik het veel sneller weer aangenaam warm heb. Het verschijnsel van de pijn in de onderarmen heb ik overigens ook altijd nog als ik net in het koude water zit, maar dit trekt wel weg. Als ik jou was zou ik dus wel doorzetten, maar heel geleidelijk opbouwen en niet te extreem gaan doen. Luister zowel naar je gevoel als je verstand. Succes!
Dank voor je uitgebreide reactie Hans, erg leerzaam.
Lieve Hans en Koen,
Ontzettend bedankt voor jullie reacties. Daar heb ik zeker wat aan. Ik durfde niet langer dan 20 sec, maar met het verhaal van Hans durf ik nu wel door te zetten. Ik heb de lat niet te hoog gelegd, deze winter 30 sec in 5° 😀
En die tip over de crosstrainer, dat doe ik ook, wat leuk!
Groeten, Sardha
Hm, ok, ik ga morgenochtend om 9 uur voort eerst aan de dip. Ik ben heeel benieuwd.
Het is zo wreed vroeg dat ik de kou volgens mij niet eens ga voelen.
Laat je morgen even weten hoe het was?
Hallo Koen,
Het was heel gaaf! Blijkbaar ben ik iemand van de glimlach. Normaal begin ik bij het woord ademhaling al te hyperventileren, maar in het water ging het prima.
Na de 1e minuut dacht ik even dat ik het niet ging redden, maar dat ging over en 3 min was snel voorbij. Er stond wel een straffe wind en toen we klaar waren ging het storten, dat was pas echt koud.
Het smaakt naar meer!
Dat klinkt goed Alfred. Gelijkmoedig voorwaarts!
Ha Koen, ik heb vandaag alvast het jaar uitgezwommen, het was mijn 4e dip intussen. Zo langzamerhand begin ik te snappen wat jij er nog steeds afschuwelijk aan vindt. Je springt als het ware vrijwillig in het vagevuur (de kou brandt echt wel) om vervolgens langzaam naar de hemel te gaan. Ik merk ook dat ik niet genoeg heb aan wat springoefeningen van te voren. Echt door en door warm door hardlopen en na de dip weer opwarmen door hardlopen, dat bevalt me het beste.
Er is ook een spectaculaire bijvangst: mijn prikkelbare darm houdt zich dagenlang rustig na een dip!!!!!!
Helaas is er ook een keerzijde. Als ik zwem heb ik wel eens last van netelroos. Na een dip soms ook.
hartelijke groeten en gelukkig 2022!
Dank voor het delen Alfred! Ben benieuwd of meer mensen ervaring hebben met de netelroos. Gelukkig nieuwjaar!
Waar woon je in België Ingrid, ik woon in de Eifel en zou het fijn vinden om samen met iemand te dippen. Ik kan wel in de sneeuw rollen nu.
Foto’s! 😉
Een bibberselfie maken. 😅
Ja, leuk!
Verse sneeuw is er weer, de foto ook maar ik krijg hem niet geplaatst.
Dag Cornelia,
Ik zie nu pas jouw berichtje, vandaar mijn late reactie …
Ik woon in Gent, dus toch beetje ver he …
En nu moet ik eerlijk bekennen dat ik zelfs niet meer aan koud afdouchen kom …
na een zware griep die zich vooral op mijn gewrichten heeft gezet, lukt het me niet meer …
Wauw, ik moest heel hard lachen om dit artikel! Ik moet er niet aan denken! Ik ben een hevige koukleum en ik ben een overgevoelige miep. Toch droom ik hier stiekum van … stoer hoor!
Ook ben ik het helemaal met Marga eens. Wat lekker eerlijk geschreven!!! Het internet staat zo bomvol gekopieerde adviezen, maar zo’n eerlijk verhaal inspireert pas echt!
Misschien ga ik het toch maar eens doen… of iig met koud douchen beginnen?
Ik zou ook best wel willen dippen. Ik begin denk ik maar met koud douchen.
Snap precies wat je schreef… ik ook
Begin maar met dippen. Gewoon in het diepe springen met iemand die al ervaring heeft. Da’s leerzaam en mooi 😉
Ik zou het gewoon eens proberen. Ik douche al jaren koud af en soms gewoon koud, maar vind dat bij lange na niet zo aangenaam aan het koude water! En inderdaad… soms zie ik er tegenop. En ik weet ook werkelijk nog niet of ik het de hele winter vol ga houden. Maar als iemand me een paar maanden terug had gezegd dat ik op 29 november buiten het water in zou gaan dat ongeveer 9 graden is, zou ik heel hard zijn gaan lachen. En nu ga ik dus ongeveer vier keer per week, omdat het ook mij veel brengt! Minder pijn en een beter humeur, om maar iets te noemen.
Ode aan een goed humeur!
Douchen en dippen is wel echt een andere ervaring. Je kunt beide proberen en kijken wat het minst erg is.
Kitty ik neem je met alle liefde een x mee als je er aan toe bent.
Of als je er niet aan toe bent.
Maar iets zegt me dat dit net iets te veel uit je comfort zone is 🤗
Ik ga elke zaterdag ochtend in de Lek. Kom je op de fiets- tegen de tijd dat je thuis bent begrijp je dan waar Koen het over heeft met die voldoening.
Ha Gerdy, jij denkt zeker dat deze Kitty onze blogjuf is? Maareh: het is een hele andere Kitty 😉
Ahaha Ja idd! Die zie ik dat echt never nooit doen:) dankje 🙈
Ik vind het heel leuk jouw artikelen te lezen …. inspirerend …spijtig dat er niks georganiseerd wordt in België … ( en dat er steeds weer ‘DT’ fouten gemaakt worden :))
Ha Ingrid, laten we van de ‘DT’fouten een leuk spelletje maken. Jij schrijft onder een blog in welke zin de fout staat, bij de vijfde fout, kun je een boek uitkiezen uit de webshop. Ik heb een vermoeden dat vandaag de eerste ‘DT’fout al wordt afgevinkt…
wat een toffe reactie! Uitdaging aangenomen 🙂
prachtig eerlijk stukje! daar kan een mens wat mee!!
Dank Marga, voor je aardige reactie.
Mensen, wat een drukte om DT-en … het gaat om de essentie van het inspirerende verhaal van Koen en geniet gewoon heerlijk mee.