Hoeveel koel je af na 8 minuten in een ijsbad?

Een wit pilletje en een glas water. Ik leg de pil op mijn tong en neem een slok.

‘Zit je aan de doping?’ neef M. kijkt op van zijn laptop.

‘Nee, hier zit een sensor in.’

‘Sensor?’

‘Ja, hiermee kan ik mijn temperatuur meten. De temperatuur ín mijn lijf.’

‘Waarom wil je dat weten?’

‘Even kijken hoe snel mijn lichaam afkoelt in het ijsbad.’

De pil is van myTemp en Joost Fonville begeleidt me bij de meting. Vandaag ben ik vooral nieuwsgierig naar wat er gebeurt in een ijsbad. Hoeveel koelt mijn lichaam af als ik 8 minuten in een ijsbad ga zitten; water van een graad of drie?

Joost is vooral geïnteresseerd in myTemp om temperatuurstijging te meten tijdens het hardlopen.  Hij is een bijzondere man. Iemand die ongekend leed om kan zetten in een missie. Hij heeft een website over hardlopen en hyperthermie. In 2014 overleed zijn zoon bij de Dam tot Damloop aan een hitteberoerte, waarbij het lichaam tot boven de 40 graden Celsius stijgt. Het fenomeen is bij hardlopers relatief onbekend. Dat is de reden dat Joost – met myTemp- Thermo Clinics organiseert om de kerntemperatuur te meten en zo de bewustwording van onze inwendige temperatuur huishouding te vergroten.

Als de temperaturen omhoog gaan, zal ik wat meer schrijven over hyperthermie en warmte.

Maar nu stap ik 8 minuten in een ijsbad om te meten hoeveel ik afkoel.

Onder de 35 graden wordt het gevaarlijk, dus daar moet ik boven blijven.

Normaal ga ik een minuut of twee in het ijsbad (of de gracht). Lang zat. Maar voor dit experiment ga ik er 8 minuten in. Langer dan ik gewend ben, ik ben benieuwd hoeveel ik afkoel én hoe snel ik weer warm word als ik daarna ga rennen.

Met myTemp meet ik mijn kerntemperatuur als ik in het bad zit

Na drie minuten heb ik spijt van mijn voornemen om acht minuten in het bad te zitten. Na vijf minuten is het echter weer prima. Het blijft mooi om dat te ervaren: omarm de discomfort en het is minder oncomfortabel. Als wielrenner leerde ik dat twintig jaar geleden in etappekoersen. Er waren dagen dat ik na tien kilometer pijn in mijn benen had en dertig kilometer later demarreerde. Nu is dat als loper niet anders: soms ben ik vroeg in een training moe en na twee versnellingen voel ik me top. Precies dit, ervaar ik ook als ik mediteer. Een uur mediteren is soms kort en soms heel lang. Met regelmaat is er na een minuut of twintig (gok ik, want ik zie niks) wat onrust en ongemak met mijn houding, maar dat verdwijnt ook weer. Kort gezegd: je hoeft niets te doen aan je discomfort, als je het beschouwt, verandert het ook.

Fascinerend.

Met de kou is dat niet anders. Overigens is het met kou wel een aandachtspunt. Als beschouwend ervaren, omslaat in euforie, dan moet je oppassen. Want dan loert onderkoeling en daar wil je weg van blijven.

Maar goed, na 8 minuten is de euforie nog ver weg én ik meet mijn temperatuur in het water.

Een kerntemperatuur van 35 graden is de ondergrens van wat goed is.

Hoeveel ben ik afgekoeld na 8 minuten in het koude water?

Toen de meting startte was de kerntemperatuur in mijn lichaam 36,8 graden Celsius. Na het ijsbad was het 36,4 graden en dat zakte nog even door naar 36,2 graden Celsius. Daarna ging ik hardlopen. Buiten scheen het zonnetje, maar het was wel fris. Mensen op de fiets reden langs in een winterjas en met handschoenen aan. Ik liep in een korte (natte) broek en een shirtje.

Mijn temperatuur tijdens het lopen liep daarna gestaag weer naar warme waardes, tot 37,6 graden Celsius.

Wat zegt dit?

De uitkomsten van de metingen met myTemp hebben mij aangenaam verrast.

Kerntemperatuur zakt niet zo snel – dát wisten we al – omdat de kou van buiten het lichaam langzaam binnendringt. De huid koelt snel af – naar bijvoorbeeld 30 graden Celcius – of lager, terwijl de kern nog maar bijvoorbeeld 2 tiende gedaald is naar 36.6. Als je na het ijsbad niet gaat hardlopen, dan zakt de kerntemperatuur nog wel verder,  onder de 36. Door het lopen warm je van binnenuit weer op en stuw je de kou die je lichaam penetreert weer naar buiten.

Normaal blijf ik bijna nooit langer dan 2 minuten in het koude water. Daarmee heb ik het positieve effect op mijn gemoed en creativiteit te pakken. Dat mijn temperatuur met 8 minuten slechts 0,6 zakte én daarna zo snel weer steeg bij het lopen, geven vertrouwen om vooral met run-dip-run aan de gang te blijven. En om mensen aan te moedigen om dat vooral ook uit te (blijven) proberen. Het is dus geen aanmoediging om de koudetraining te verlengen naar 8 minuten, het is meer een geruststelling dat je kerntemperatuur zo snel niet daalt en dat je snel weer opwarmt als je erna gaat rennen. Afkoelingssnelheid is verschillend van persoon tot persoon. Postuur, begintemperatuur, temperatuur van het bad (of de gracht) e.d. zijn belangrijke factoren, maar bottom line: run-dip-run is een prachtige combi.

Dus mochten mensen je voor gek verklaren dat je de gracht inspringt in de winter en dat het levensgevaarlijk is, kun je in ieder geval – met een grijns – zeggen dat je kerntemperatuur zo snel niet zakt, zolang je maar rustig ademt en erna lekker sport 😉

Pleidooi voor trainen met kou. Ode aan rennen. Ode aan het lijf.

Meer weten over myTemp: hier is hun website.

Meer weten over de Thermo Clinics die Joost organiseert: www.thermoclinics.nl 

Zoals gezegd: een blog over warmte en hardlopen volgt later.

Over de auteur

Ademhaling is mijn favoriete onderwerp. Hardlopen en kou staan gedeeld tweede. Over deze onderwerpen schreef ik 10 boeken en ik leid ademcoaches en koucoaches op. Mijn favoriete ademhalingsoefening is anapana en run-dip-run is mijn favoriete training.

Koen de Jong