Een maand geen alcohol: wat doet dat?

Eind augustus zei E*: ‘van 1 september tot 16 oktober drink ik geen alcohol.’

‘Dan doe ik met je mee,’ zei ik een tikkie impulsief.

16 oktober ga ik E* hazen naar een tijd onder de drie uur op de marathon. Om haar loopdoel kracht bij te zetten, drinkt ze zes weken niet.

Ik ben sowieso geen grote drinker (meer). De ene week drink ik niks, een andere week drink ik zes bier verspreid over twee dagen. Zes weken niet drinken, gebeurt eigenlijk nooit, hoewel ik wel regelmatig gedacht heb, dat het eens goed zou zijn om niet te drinken. Vooral tijdens meditatie merk ik wat alcohol met me doet. In 2008 werd ik me daarvan bewust. Tijdens een meditatiecursus werd ik bij de leraar geroepen. Dat was opmerkelijk. Want tijdens mijn eerste drie 10-daagse cursussen, gebeurde dat niet. De dagindeling was overzichtelijk en de opdracht was simpel: je mediteert 11 uur per dag en tussen de meditaties praat je niet en doe je nauwelijks iets, behalve een wandelingetje in de tuin. Dus toen ik gevraagd werd om me te melden bij de meditatieleraar op dag vijf, was ik verbaasd. Waar gaat dat over, ik heb toch niks geks gedaan?

‘Hoe gaat de meditatie?’ vroeg de leraar, hij keek me met pretoogjes aan.

‘Goed, ik probeer gelijkmoedig te blijven en te observeren. Ik doe mijn best en met vlagen gaat het heel goed,’ antwoordde ik, op mijn hoede.

‘Ik zie dat je nog steeds alcohol drinkt,’ zei de leraar en hij pakte het inschrijfformulier erbij dat ik vijf dagen eerder had ingevuld, voor de cursus begon. Op de vraag of ik de maand voor de cursus drugs had gebruikt of alcohol had gedronken, vulde ik in dat ik (toen) gemiddeld zes bier per week dronk.

‘Ehh, ja. Maar dat is in Amsterdam, niet hier. Ik hou me netjes aan de regels.’

De leraar glimlachte vriendelijk: ‘Wat je na deze cursus doet, moet je natuurlijk zelf weten. Maar ik raad je aan om te stoppen met alcohol. Dat komt je beoefening ten goede.’

Na dit gesprek had ik meteen zin om de poort van het meditatiecentrum uit te lopen en een biertje te bestellen in een Belgisch café in de buurt: waar bemoeit die kerel zich mee? Maar ik liep de poort niet uit, de gong ging en ik hervatte de meditatie. Tijdens de meditatie die volgde dacht ik aan Leffe Blond. Behoefte aan bier wisselde zich af met de behoefte om meer te mediteren en te stoppen met bier drinken.

De avond ná de tiendaagse meditatie dronk ik een biertje in café De kat in de wijngaard 

Na anderhalf bier was het heerlijk. De alcohol zakt in mijn brein en de waan van de dag en bijbehorende verplichtingen zijn ver weg. Op de achtergrond Champions League voetbal en gesprekken van toeristen en Jordanezen. Dit kan toch weinig kwaad, denk ik na vier bier, het is gewoon lekker en ontspannen.

De volgende ochtend ga ik op mijn meditatieplankje zitten. Ik doe mijn ogen dicht en ga met aandacht naar mijn ademhaling. Het lukt me niet om met aandacht bij mijn ademhaling te blijven, mijn hoofd is zwaar en er golft een onbehaaglijk gevoel door mijn maagstreek. Bier drinken is echt geen goed idee.

Door de ochtendmeditaties verloren de avonden met bier vanzelf aan glans. Avonden met drank maakten steeds vaker plaats voor ochtenden met meditatie. En het kwam mijn humeur nogal ten goede.

Ook de geboorte van mijn zoon speelde mee. Ouders die enthousiaster over een gezellig avondje met goede wijn praten dan over hun werk, waren voor mij reden om dat anders te willen doen. Leuk werk waar ik nogal enthousiast over praat is gelukt en ik drink bijna nooit alcohol met mijn leuke zoon erbij.

En toch: helemaal niet drinken kwam er eerder niet van

Is dat omdat het nu eenmaal gewoon wel lekker en gezellig is, of is er toch een hunkering die tweewekelijks om een dosis vraagt?

Nu drink ik vier weken niet en dat blijkt nogal makkelijk. Slechts één keer heb ik echt zin in een biertje. Na de halve marathon van Den Haag plof ik in een café met Mark Z. en E*. De vermoeidheid van een halve marathon in de benen, de vreugde van een persoonlijk record in mijn onderbuik en de endorfine van de snelheid in het brein: tijd voor een Skuumkoppe. Niet dus.

Gesprekken meanderen een andere kant op zonder alcohol, maar komen uiteindelijk ook op een mooi plekkie bij de zee.

De ochtend ná de CPC ben ik blij: ik observeer een gelijkmoedig en kalm brein, in plaats van een licht bonkend hoofd en misselijke darmen.

Tot 16 oktober alcoholvrij, benieuw wat ik daarna ga doen.

Misschien dat ik na 14 jaar toch het advies van mijn meditatieleraar opvolg.

Hoeveel drink jij?

Bekijk resultaat

Aan het laden ... Aan het laden ...

Over de auteur

Ik schreef tien boeken over ademhaling, kou, hardlopen, wielrennen en mediteren.

In 2014 ontmoet ik William Cortvriendt, een arts en schrijver die zegt dat mensen te vaak eten. Na deze ontmoeting experimenteerde ik met vasten, koolhydraatarm eten en hardlopen zonder sportdrank. Het resultaat: meer energie en een grote interesse in voeding. En om daar met volle teugen van te genieten is goed eten een waardevol uitgangspunt. In 2026 verschijnt mijn nieuwe boek: Eten tot je erbij afvalt. Eet smakelijk!

Koen de Jong