De dippende monnik
Broeder Thiên Trì mailde me met een vraag: of ik tijd had om een keer met hem te spreken, hij had wat vragen over de kou.
Het mailadres kwam niet van gmail.com of hotmail.com maar van plumvillage.com
Plum Village. Het klooster van monnik Thích Nhất Hạnh, bekend van zijn boeken, Oprah en mindfulness.
Broeder Thiên Trì had Koud Kunstje gelezen (in het Duits) en gaat sindsdien bij het klooster het water in. Na de ochtendmeditatie wandelt hij met aandacht naar het meer nabij het klooster, doet zijn pij uit en gaat het meer in.
Hij beoefent gelijkmoedigheid als zijn huid prikt en zijn brein protesteert.
Boven hem een sterrenhemel en af en toe de maan.
Het voelt goed.
Maar toch wil hij even praten, want hij voelt zich verantwoordelijk
Wat gebeurde er?
Er zijn in Plum Village geregeld retraites. En sommige deelnemers aan de retraites wilden weten wat die monnik deed, in dat meer.
Of ze niet een keer mee mochten?
But the retreatans in my monastery got wind of it and some start to come with me, which is amazing and definitely a stronger support for me. But on the other hand I also feel responsible for them. Thats the downfall of a robe, people tend to believe and follow you, even when you don’t know where you are going 😉 I am aware that I am not really trained in this method, my experience is limited and all I can tell them is but a little bit of knowledge I have.
Dus we maken een Zoom afspraak, het wachtwoord van de Zoom meeting is breathe
Ik heb genoeg cardiologen en huisartsen gesproken over kou, om mensen comfortabel 2 minuten mee te nemen voor de koude dip. Niet te lang en focus op ontspanning zijn de sleutelwoorden. Broeder Thien Tri is na een halfuur gerustgesteld en ziet ernaar uit om mensen mee te nemen de kou in.
Zelf heb ik ook een vraag voor de monnik.
Want trainen met kou lijkt me voor een monnik ook een mogelijk gevaar.
Als gelijkmoedigheid het streven is, kan koudetraining je in de weg zitten. Wim Hof is ongelooflijk goed om met zijn focus, fysiek ongemak te pareren. Rennen bij min twintig, onder het ijs doorzwemmen, heel heftig ademen en dan de adem vast zetten. Maar uren stil zitten en dán je brein temmen (of sturen richting liefde, gelijkmoedigheid of dankbaarheid) is een vak apart.
En koudetraining kan ook euforie en je libido aanzetten. Lijkt me voor een monnik niet wenselijk.
Of dat geen probleem is?
De broeder tovert zijn serene grijns tevoorschijn en vertelt dat hij de sensaties op zijn lichaam, met gelijkmoedigheid aanschouwt.
Na de zoom maakte ik me vrolijk. Het idee dat er een monnik in Plum Village met een groepje het koude water in gaat, stemt blijmoedig. In de week na het gesprek denk ik met regelmaat aan de monnik als ik de gracht in ga.
Hij mailt:
Dankbaar voor de ontdekkingen
Daar sluit ik me bij aan.
With a bow, (zoals Thien Tri het zegt)
Koen

Mooi verhaal! Hij gaat dus ook vaak alleen. Ik twijfel daar toch nog wel eens over. Heb het wel eens gedaan overdag, maar als ik nu hardloop rond 06:00 is het nog donker en voelt het toch wat anders.
Als je ervaren bent, is het dan nog onverstandig alleen te gaan? Of moet dit gewoon kunnen?
Kan zeker Jeroen. Zolang je maar niet te lang gaat en de grenzen opzoekt in je uppie. Ik ken aardig wat mensen die alleen gaan.
Wat mooi en bijzonder! Een monnik, en dan in Plum Village nog wel. Mooie combi van meditatie en kou. Zelf ga ik elke week de zee in en herken zojn stukje over friendship with the burning in hands and arms. Dank je voor het delen.
Ja, mooi beeld hè Petra, ik werd er ook vrolijk van.
Wat een verhaal!
En jij maar zeggen dat je het jammer vindt dat je boek over mediteren in stilte niet net zo’n hit is als je boek over kou.
Terwijl je met je koude tips meditatie-experts wat nieuws leert. Prachtig! 👍
Haha 😉
Ahhh wat mooi 😍
With a bow…