Waarom ik het 5kg programma ga volgen (ook al hoef ik niet af te vallen)

Waarom ik het 5kg programma ga volgen (ook al hoef ik niet af te vallen)

Mijn gewicht is prima en mijn buikomvang hoeft ook niet minder.

Toch ga ik na mijn vakantie ook weer starten met het 5kg kwijt programma.

30 dagen zonder tussendoortjes en wat minder koolhydraten.

Tijdens de vakantie at ik toch wat vaker en wat zoeter dan ik gewend ben.

Omdat ik de hele dag buiten was en veel sportte, ben ik niet aangekomen.

Toch ga ik weer opletten.

Want het grootste voordeel in minder eetmomenten en minder koolhydraten is voor mij niet afvallen, maar iets waardevollers

Iedereen kent de grafiek van de bloedsuikerspiegel wel.

Na het eten van zoet, piekt je bloedsuikerspiegel, je maakt insuline aan en daarna krijg je een dip. De suikerdip. Hieronder de bloedsuikercurve uit het boek van William Cortvriendt en Prins van den Bergh.

Deze curve wordt in verband gebracht met overgewicht.

Want na 1,5 tot 2 uur heb je opnieuw honger en zo blijf je eten.

Deze bloedsuikercurve heeft echter niet alleen invloed op je hongergevoel, maar ook op je energie én je stemming

Althans, bij mij.

Het gebeurt me geregeld dat ik een briljant idee heb, waar ik nogal enthousiast over ben. Dan denk ik bijvoorbeeld dat het superleuk zou zijn om op zaterdagochtend een loopgroep te starten en met een groep richting een evenement te trainen. In mijn gedachten zie ik mezelf al lopen door het Amsterdamse Bos met een groepje van 15 enthousiaste lopers. En na afloop koffie bij bij dat leuke barretje waar ze een mooie vuurkorf hebben. Zonder dat ik er met anderen over gesproken heb, kan het echter goed dat ik na anderhalf uur  denk: dat is eigenlijk een heel slecht idee. Zaterdagochtend klooi ik liever met mijn zoon, dan dat ik ook zaterdagochtend alweer vaste afspraken heb staan. En het is vast niet makkelijk om 15 lopers te vinden die allemaal 4:30 per kilometer willen lopen. Of moet ik een trainerscursus volgen om dat in goede banen te leiden? Neuh, het is een slecht idee.

Door met voeding te experimenteren, heb ik gemerkt dat de suikerpiek ook een emotionele piek geeft. En dat de suikerdip ook een emotionele dip behelst. Inclusief positieve en negatieve gedachtes (of ideeën, zoals de loopgroep).

Met de tips om minder eetmomenten te combineren met minder koolhydraten zijn de pieken en dalen weg.

De ervaring leert dat je na een dag of 4 constant op je piek zit, dus je mist niets, want je hebt wel de pieken, maar niet de dalen.

Doe je na je vakantie ook mee?

 

Deel dit artikel
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Nieuwsbrief
Wil je wekelijks het nieuwste blog, aankondiging van webinars, nieuwe interessante boeken en meer in je mailbox? Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief.


Over de auteur

Koen de Jong (1979) loopt hard, fietst graag, ademt rustig en doucht koud. Hij is bedenker van het 100-dagen-sportrustenprogramma en geeft veel presentaties bij bedrijven.

Koen schreef de boeken Verademing (met Bram Bakker), Ik hardloper en De Hardlooprevolutie (met Stans van der Poel), Ik, de wielrenner (met Aart Vierhouten) en Koud kunstje (met Wim Hof). Zijn werk is in meerdere landen vertaald.

Zijn favoriete boek: Momo en de tijdspaarders.

Verder is hij dol op vers gemaaid gras, landkaarten, boekwinkels en ijsvogels.

3 reacties op "Waarom ik het 5kg programma ga volgen (ook al hoef ik niet af te vallen)"

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.