Rotterdam Marathon: bizar PR, en wat nu?

Even voorbij dertig kilometer loop ik op een drankpost af.

Mijn bovenbenen beginnen wat zwaar te voelen, maar mijn tempo is nog hoog. Naast me loopt niemand. Vlak voor me loopt niemand. Links staat een rij mensen met oranje jassen en rechts staats een rij met oranje jassen. Ze hebben bekertjes water vast, die ze uitnodigend naar het midden van de weg reiken.

Ertussen ligt een lege weg waar ik doorheen loop.

Eén van de meisjes die met een bekertje staat zegt iets tegen het meisje naast haar.

‘Dit zijn de profs, de amateurs komen straks pas.’

Ik schiet in de lach.

Dit zijn de profs.

Ongemerkt versnel ik een beetje.

Een prof word ik nooit, maar gisteren liep ik in Rotterdam wel een dik PR.

Mijn officiële record op een marathon was 2:59:02”.

Op de Coolsingel klokte ik gisteren mijn nieuwe PR: 2:34:21”.

25 minuten sneller. Yeah. Het bewijs:

Het was een schitterende dag, alles zat mee

Het weer. Het publiek. Team KBoom.

Eigenlijk begon het al op zaterdagmiddag. Klaas B. had voor zijn lopers de startnummers opgehaald op vrijdag en zaterdagmiddag hadden we afgesproken op het clubhuis, in Amsterdam.

Klaas deelde de startnummers uit en de voorpret begon.

Koffie. Bietensap. Bananenbrood. Ouwehoeren.

Na een pasta en een heerlijke nacht, hervatte het voorpretten zich op station Amsterdam Sloterdijk om 7:48. De helft van Team KBoom pakte dezelfde trein.

‘Klaas?’

‘Ja, Koen?’

‘Jij zei gisteren toch: de lucht is zwanger van belofte?’

‘Ja.’

‘Volgens mij zijn de vliezen van de lucht gebroken.’

In de coupé tintelde het van loopvreugde.

Voor de start hadden we mazzel. Klaas had iets geregeld. We konden namelijk vlakbij de start rustig omkleden, koffie drinken, ouwehoeren en nog even naar de WC bij de Vondelgym. Dat was goud.

Het strijdplan was simpel.

275 watt. Ik had met een schema van Klaas Boomsma getraind en de voorspellingen en vermogens aan Stryd overgelaten, een vermogensmeter voor hardlopers.

Dus starten op 275 watt en dan gewoon gaan.

De eerste kilometer ging op een te laag wattage (wave 1 bleek best vol te staan) daarna ging het goed. 275. 275. 274. 271. 274. 275. 275. 278. met wat variatie, maar gemiddeld lagen de wattages goed.

Het was wel een gekke gewaarwording.

Omdat ik vrij achterin wave 1 stond, haalde ik in het begin vooral mensen in. Soms liep ik naar een groepje en keek ik om me heen. Dan zag ik lopers met lange benen en afgetrainde lijven, dure sporthorloges en grote passen. Amai, die lopen hard, dacht ik dan. Het volgende moment realiseerde ik me dat ik naar deze groep toe was gelopen en keek ik op mijn horloge. 265 watt, ai ik moet/kan sneller. En daar ging ik weer.

Zo liep ik wat bekenden (Herman Leeman, David de Goede, Johan Pluim) voorbij die allemaal erg hard liepen.

Bij kilometer 30 zakte mijn wattage wat in

Niet dat ik er helemaal doorheen zat. Dat blijkt ook wel uit de video van de NOS waarbij ik (kilometer 31) nogal enthousiast klap voor de kopgroep (Abdi! kilometer 39).

Maar ik merkte dat ik het moeilijk vond om te blijven pushen naar 275 watt. Het was heerlijk weer. Ik liep alleen. Ik liep sowieso snoeihard voor mijn doen. Ik ging ruim onder de 2:40 lopen. En onder de 2:30 was onmogelijk.

Met deze gedachten viel mijn vermogen (wat) terug.

268. 264. 257. 255. 254. 249. 245.

Na een versnelling op de Coolsingel (dat gaat vanzelf) met een grote grijns gefinisht in 2:34:21”

Tijdens het nagenieten bij de finish kwamen de andere KBoomers binnen.

Het was bizar.

10 lopers, allemaal een (dik) persoonlijk record. David, Toon, Koen D, Kiki, Gerben, Thijs, Leon, Danique en Mark Z. Het regende tevreden gezichten en felicitaties. Ook Bas M. (die van het clubhuis) liep zijn persoonlijk record van 25 jaar geleden uit de boeken.

Het bleek maar weer eens dat loopvreugde aanstekelijk werkt en dat samen rennen goed werkt om wat meer uit jezelf te halen dan je gewend was.

Wat nu?

Afgelopen maanden heb ik genoten van trainen met de groep van Klaas. Nu twee weken rust (en mediteren, ijsbaden en nog meer mediteren). Daarna is het lekker om even zonder schema te lopen en wat trails af te wisselen met evenementen, intervallen en fietsen.

‘Met deze tijden, kun je hoog scoren bij de 40-plussers. Doe je mee aan het NK dit najaar?’ vroeg H. gistermiddag.

Ik had daar eigenlijk helemaal niet aan gedacht. En om eerlijk te zijn trekt het me niet om te wedijveren met andere lopers. Wat ik zo leuk vind aan hardlopen is dat je samen snoeihard gaat rennen en dat iedereen een PR kan lopen. Om tegen anderen te lopen, spreekt me niet (meer) zo aan. Maar goed, als we met een cluppie gaan proberen om onder de 2:30 te lopen, kan het maar zo dat ik nog een keer voor een hele snelle marathon ga.

Liep jij ook in Rotterdam? Met het 14 kilometerschema? Ik ben benieuwd hoe het jou verging.

Over de auteur

Koen de Jong (1979) is oprichter van Sportrusten. Hij loopt hard, mediteert dagelijks en zit graag in een ijsbad.

Zijn nieuwste boek, Tem je brein, gaat over zijn favoriete onderwerp: voordelen van minder denken.

Koen schreef eerder de boeken Verademing (met Bram Bakker), De Hardlooprevolutie (met Stans van der Poel), Koud kunstje (met Wim Hof) en Tien dagen stil. Zijn werk is in meerdere landen vertaald.

Tussen 2014 en 2023 liep hij acht keer een marathon met het 14-kilometerschema. Zijn PR met dit schema is 2:42:41, maar stiekem is 'vogels kijken' zijn favoriete training.


Nieuwsbrief

Wil je wekelijks het nieuwste blog, aankondiging van webinars, meer interessante kost je mailbox? Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief.

*  Website URL


80 reacties

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *