Recordboetes voor farmaceuten: dood aan de pillen

Farmaceuten kregen er vorige week flink van langs.

Op woensdag kopte de voorpagina van De Volkskrant: Recordboetes voor farmaceuten.

De boetes waren vooral voor farmaceuten die reclame maakten voor een middel waar ze helemaal geen handelsvergunning voor hadden. Of omdat ze artsen met te dure etentjes enthousiast maakten voor hun medicijnen. En dat mag niet.

Zaterdag stond – opnieuw in De Volkskrant – een artikel met de kop: Dood aan de pillen. Over een boek van de Deense arts Peter Cotzsche waarin staat dat de farmaceutische industrie door en door verrot is.

Cotzsche zegt: Vertrouw uw arts, maar niet de pillen die hij voorschrijft. Hij vond schrikbarende onderzoeken die gemanipuleerd werden omdat het de verkoop van de medicijnen kon schaden. Depressieve kinderen kregen pillen voorgeschreven die sommige aanzetten tot zelfmoord. Happy pills werden ze genoemd omdat ze kinderen gelukkig moesten maken. Maar ze werkten helemaal niet. Dat dossier schokte Cotzsche het meest.

Moeten we pillen dan vermijden?

Nee. We kunnen moeilijk alle pillen vermijden. De farmaceutische industrie brengt immers ook veel goeds.

Maar ja. Welke pillen zijn wel goed en welke niet?

Antibiotica en insuline zijn medicijnen waar iedereen achter staat. En er zijn geweldige middelen tegen kanker.

Ik hoef gelukkig geen medicijnen te slikken.

Maar medicijnen die een verhoogde sympatische activiteit onderdrukken zou ik niet snel nemen. Tenminste niet meteen.

Wat is dat ook alweer: sympaticus en parasympaticus?

Je autonoom zenuwstelsel bestaat uit twee delen: sypmaticus en parasympaticus.

De sympaticus staat voor actie, alertheid, adrenaline, versnelde hartslag, verhoogde bloeddruk en snelle ademhaling.

De parasympaticus staat voor ontspanning, rust, langzame en onhoorbare ademhaling, lage bloeddruk en rustige hartslag.

Veel kwalen hebben als kenmerk een verhoogde activiteit van de sympaticus: brandend maagzuur, hartkloppingen, koude handen, burn-out en hoge bloeddruk ( volgens Centraal Bureau voor de Statistiek hebben ongeveer 2 miljoen Nederlanders last van hoge bloeddruk.)

Een verhoogde sympatische activiteit is vergelijkbaar met een aanlopende rem op je fiets.

Het kost meer energie, maar je gaat langzamer. Als je lang doorfietst met een aanlopende rem, slijten je remblokjes sneller. Fiets je hard en lang door, dan kan je velg zo heet worden dat je zelfs een klapband krijgt.

Het kan ook zijn dat je remblokje een klein beetje aanloopt en dat je het nauwelijks in de gaten hebt.

Als je bemerkt dat je remblokje aanloopt is de oplossing simpel.

Je haalt wat spanning weg zodat je remblokje wat verder van je velg staat.

Ok. Wat heeft dit met een hoge bloeddruk te maken?

Mensen met een hoge bloeddruk hebben een flink aanlopend remblokje.

Met de kwaal ga je naar de dokter. En dan gebeurt er iets geks.

De dokter schrijft medicijnen voor om de bloeddruk te verlagen.

Maar met een medicijn bestrijd je enkel het symptoom. In het voorbeeld van het aanlopende remblokje neem je dan medicijnen voor de vermoeide bovenbenen.

Zonde. Er zijn veel manieren om de parasympaticus zelf te activeren. Dan heb je ook geen medicijnen nodig die sympaticus kunstmatig onderdrukken.

Je kunt de parasympaticus activeren door bijvoorbeeld yoga, meditatie, ademhalingsoefeningen en rustig sporten: minder bijwerkingen, meer ontspanning.

Artsen die de medicijnen voorschrijven valt niets te verwijten.

In de tien minuten die een arts heeft met een patiënt is het onmogelijk om een inleidend gesprek te voeren, de bloeddruk te meten, de hartslag te controleren en ook nog even drie ademhalingsoefeningen uit te proberen met een patiënt die daar misschien niet op zit te wachten.

Maar het voordeel van de oefeningen is dat je het eenvoudig zelf kunt proberen. Met een simpele hartslagmeter kun je controleren of de oefeningen werken.

Gaat de hartslag omhoog? Dan werkt de oefening niet.

Gaat de hartslag omlaag? Dan gaat het goed.

Je kunt de oefeningen eenvoudig combineren met je medicijnen. Als de oefeningen aanslaan dan ziet je arts dat vanzelf terug in de waarden bij je volgende bezoek. Bij alle kwalen waarbij een verhoogde activiteit van de sympaticus een rol speelt zijn yoga, meditatie of ademhalingsoefeningen de moeite waard om te proberen.

Heeft er iemand ervaring mee?

Koen de Jong (1979) loopt hard, fietst graag en ademt rustig. Hij schreef de boeken Koud kunstje, Verademing, Ik, hardloper, en Ik, de wielrenner. Daarnaast bedacht hij 100 dagen sportrusten.

Het is een ramp om hem telefonisch te pakken te krijgen. Als je hem wil spreken maak je de meeste kans op een muurtje in Nederhorst den Berg, Radioweg 3.

Verder is hij dol op koffie, lanterfanten en vers gemaaid gras.

Zijn favoriete boek: Momo en de tijdspaarders.