Help. Ik heb vier chocoladecroissants, scones en lekkere taartjes

Help. Ik heb vier chocoladecroissants, scones en lekkere taartjes

63.8.

Zie ik dat goed?

Ik stap van de weegschaal en wacht tot de cijfers doven. Dan tik ik met mijn voorvoet kort op de weegschaal. De cijfers lichten weer op: 0.0. Ik ga op de weegschaal staan en na een korte flikkering staat het er opnieuw: 63.8.

Dit kan toch niet kloppen?

Ik ben nooit zwaarder geweest dan 61 kilo

Eerst denk ik dat het aan de weegschaal ligt. Ik kan toch niet ineens 3 kilo zwaarder zijn dan ik ooit ben geweest? Als wielrenner woog ik 55 kilo (ik ben 1m69) en na mijn fanatieke fietsjaren schommelde mijn gewicht altijd tussen 58 en 61.

Afgelopen jaar heb ik me nauwelijks gewogen. Mijn weegschaal was stuk en ik had geen behoefte aan een nieuwe.

Tot ik op 1 mei het 5kg kwijt programma mee ging doen. Niet dat ik 5 kilo hoefde af te vallen (dacht ik), maar ik vond het leuk om met Janneke Poort en honderden Sportrusters mee te doen met programma: geen tussendoortjes, minder koolhydraten, wel sporten en ademhalingsoefeningen.

Dus ik had een weegschaal gekocht

En daar stond het: 63,8.

Natuurlijk is mijn BMI prima en hoef ik me geen zorgen te maken.

Maar met wat kilo’s minder loop ik toch wat harder en zit mijn broek wat minder strak.

Want nu ik mijn gewicht op de weegschaal zie staan, vallen er wel wat kwartjes.

Mijn tempo’s op een snelle 5K waren de laatste maanden langzamer dan ik van mezelf gewend was. Ik weet het nog aan de rustige trainingen voor de 60 van Texel.

Maar nu ik aan de 60 van Texel denk, schiet me ook te binnen dat mijn shirtje daar best strak zat.

Fotograaf Bjorn Parée stuurde me de dag voor de 60 van Texel een foto, toen ik stond te luisteren naar Hans Koeleman bij het graf van Knippenberg.

Een opbollend buikje was zichtbaar.

Niet veel. Maar drie kilo kan eigenlijk best.

63.8

Ik kan er nog niet helemaal over uit.

Bij lezingen heb ik altijd mijn mond vol over je lijf voelen of objectief observeren wat er in je lijf gebeurt. 

En als iemand zijn PR wil verbeteren, kijk ik eerst of iemand wat extra kilo’s heeft, want als je minder kilo’s meeneemt, word je vanzelf sneller. 

En nu blijk ik zelf 4 kilo ‘te zwaar’ zonder dat ik er erg in had

Eigenlijk vind ik het ook wel leuk, die extra kilo’s: dan heb ik een goede reden om écht fanatiek mee te doen met het 5 kilo kwijt programma

De eerste week gaat het sommige dagen goed: ik eet geen tussendoortjes en mijn ontbijt, lunch en avondeten zijn goed. Veel groenten, weinig koolhydraten.

Andere dagen gaat het faliekant mis

De sympathieke app van TooGoodToGo gooit op de zesde dag roet in het eten.

Het is een app waarmee je eten kunt behoeden voor de vuilnisbelt. Supermarkten, slagers, groentemannen en bakkers doen mee. Je betaalt een klein bedrag en je kunt aan het eind van de dag een pakket ophalen met eten dat anders weggegooid zou worden.

Bij supermarkten krijg je meestal veel vlees. Heel veel vlees. Dus dat doe ik eigenlijk nooit. Want ik eet niet veel vlees en van kiloknallers word ik sowieso wat somber.

Van lekkere bakkers word ik meestal wel vrolijk. Ook tijdens mijn strenge maand dacht ik dat ik TooGoodToGo wel kon gebruiken voor de Bakkerswinkel. In het 5 kilo kwijt programma word je aangemoedigd om minder koolhydraten te eten, maar lekker bruin, volkorenbrood mag best. Als ik maar geen 6 boterhammen met jam ga eten, maar bijvoorbeeld 2 boterhammen met ei en avocado.

En brood kun je prima invriezen, dus ik had bij de Bakkerswinkel € 2,99 betaald en ging met mijn zoon onze schat ophalen.

Eeeeehhhmmmm, dit past niet echt in een programma om wat kilo’s af te vallen. De verrassingstas zit vol met (lekkere) zoetigheid.

De cheesecake hadden we bij de deur al cadeau gedaan aan Bert, die met zijn blikje bier en zijn shag post had gevat in onze portiek.

Bleef er nog over: 4 croissants, 3 scones, 3 stukken chocoladetaart, 2 chocoladecroissants en 3 taartjes die roken naar kaneel en zoet.

Geen lekker bruin volkorenbrood

De meeste lekkernijen kregen een goede bestemming, maar ik heb toch gezondigd.

TooGoodToGo gebruik ik in het vervolg alleen voor de groenteman.

Na de wat stroeve eerste week gaat het uitstekend met het programma.

De kilo’s verdwijnen en mijn energie gaat uitstekend.

De tussendoortjes laten staan, blijkt niet zo moeilijk.

En af en toe een avond toch wat koolhydraten of een biertje kan helemaal geen kwaad.

Ik speel wel een beetje vals. Op dagen dat ik buiten de deur eet, let ik niet zo op mijn koolhydraten. Om dat te compenseren loop ik af en toe een extra rondje hard.

Het brengt me veel.

Niet alleen raak ik wat kilo’s kwijt, maar ik merk (niet voor de eerste keer) dat gezond eten, zonder onnodige tussendoortjes mijn energiepijl constant houdt.

Niet alleen mijn energiepijl blijft constant, ook mijn stemming jojoot niet heen en weer, maar is gelijkmoediger en prettiger zonder de energiedips

Nog een mooie extra: mijn wekker staat tegenwoordig op 5:45 en ik werd geregeld fit wakker voor de wekker.

Al met al, was afgelopen maand weer erg leerzaam en vruchtbaar. Dank Janneke, voor de inspirerende video’s en de support op Facebook.

 

 

Deel dit artikel
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Nieuwsbrief
Wil je wekelijks het nieuwste blog, aankondiging van webinars, nieuwe interessante boeken en meer in je mailbox? Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief.


Over de auteur

Koen de Jong (1979) loopt hard, fietst graag, ademt rustig en doucht koud. Hij is bedenker van het 100-dagen-sportrustenprogramma en geeft veel presentaties bij bedrijven.

Koen schreef de boeken Verademing (met Bram Bakker), Ik hardloper en De Hardlooprevolutie (met Stans van der Poel), Ik, de wielrenner (met Aart Vierhouten) en Koud kunstje (met Wim Hof). Zijn werk is in meerdere landen vertaald.

Zijn favoriete boek: Momo en de tijdspaarders.

Verder is hij dol op vers gemaaid gras, landkaarten, boekwinkels en ijsvogels.

10 reacties op "Help. Ik heb vier chocoladecroissants, scones en lekkere taartjes"