Hoe word je een supervetverbrander?

Afvallen is een ramp.

Vraag maar aan Laura.

Wat ze ook doet, ze raakt haar zwangerschapskilo’s niet kwijt.

Haar baby is inmiddels een peuter maar haar lichaam lijkt nog vijf maanden zwanger

Of vraag het aan Richard.  Hij gaat voor een goede carriere. Voor de deur staat een glimmende leasewagen en met elke bonus die hij krijgt, groeit zijn buik. Richard hoeft maar naar eten te kijken of hij komt al aan.

Ook Els kan er radeloos van worden, ze is acht kilo aangekomen in drie jaar. Haar gewicht lijkt een eigen leven te leiden sinds ze in de overgang is.

Het is niet zo dat Laura, Richard en Els er niets aan doen. Integendeel. Ze hebben allerlei dieten geprobeerd. Ze aten low carb, telden punten, gaven een vermogen uit aan maaltijdvervangende poeders en lieten de oermens in zichzelf los met het dieet van onze verre voorouders. Ze sportten tot ze er blessures van kregen en kropen in warmte cabines.

Alles tevergeefs, hun gewicht lijkt een niet te temmen monster

Afvallen is welbeschouwd helemaal niet simpel. Om een kilo vet kwijt te raken, moet een lichaam 7.000 calorieen extra verbranden.

In de praktijk komt dit neer op 7.000 calorieen minder eten, 25 uur wandelen of tien uur hardlopen.

En dit is lastig want van minder eten en meer bewegen krijgen de meeste mensen trek in meer dan alleen een kop thee zonder suiker.

Dieten zijn dom

Het leven is vol verleidingen en (bijna) niemand houdt een dieet een leven lang vol. Frustratie, jojoën en langzaam dichtgroeien zijn ons lot. Of toch niet?

Laura, Richard en Els hebben meer gemeen dan alleen een probleem met hun gewicht. Ze zitten veel. Achter de computer, in de auto en op de bank. Ze hebben stress.

Ze bewegen weinig en slapen minder dan ze fijn vinden. Als ze ontspannen is dat met de iPad op schoot voor de televisie. Hun lichaam krijgt weinig rust. Hun suikerverbranding draait overuren. Door zittend te stressen, weinig te bewegen en weinig te ontspannen verbranden ze alle drie relatief veel energiesnelle suikers en weinig energiezuinige vetten. Hun lichaam schreeuwt om chocola, drop, jus d’orange en wit brood met hagelslag.

Laura, Richard en Els zijn supersuikerverbranders

Afvallen is moeilijk als je een supersuikerverbrander bent. Je lijf weet dan niet meer hoe het energiezuinige vetten moet aanspreken. Afvallen is doodsimpel als je een supervetverbrander wordt. Een gemiddeld mens draagt een flinke energievoorraad met zich mee. Ons vet is goed voor 100.000 calorieen, oftewel voedsel voor 50 dagen. Daar kan onze suikervoorraad niet tegenop. Die is maar beperkt en snel leeg. Veel mensen zijn na drie kwartier matig intensief sporten door hun suikers heen.

Wie de kunst verstaat energiezuinige vetten te verbranden in plaats van energiesnelle suikers, zal makkelijker afvallen. Als je een supervetverbrander bent, kan je zonder probleem, verspreid over meerdere dagen, 25 uur wandelen of 10 uur hardlopen op een kop thee zonder suiker.

Afvallen en hardlopen

Wat ben jij? Een supervetverbrander of een supersuikerverbrander? Je kunt dit eenvoudig testen door ‘s ochtends als je wakker wordt, direct een rondje hard te lopen. Zonder ontbijt, helemaal nuchter. Hoe gaat dat? Loop je lekker en met gemak een uur achter elkaar? Dan ben jij een supervetverbrander. Voel je je binnen een half uur zweterig, misselijk en naar of ruik je naar ammoniak, dan loop je voornamelijk op suikers.

Dan is er werk aan de winkel.

Over hoe je een supervetverbrander wordt, heb ik een boek geschreven. Het is geen quick-fix, maar wel een die loont op de lange termijn. Onbegonnen werk dus en net zo weinig haalbaar als al die stomme diëten? Helemaal niet.

Iedereen kan een supervetverbrander worden. En je kan klein beginnen.

Bijvoorbeeld door een paar minuten per dag bewust langer uit te ademen. Je ademhaling even helemaal tot rust te laten komen. Of door een uurtje heel rustig te gaan hardlopen. Zo langzaam dat je een gesprek kunt voeren of vogels kunt kijken.

Als je daar nu mee begint, ben je morgen al een beetje meer een supervetverbrander dan vandaag.

Over de auteur

Maaike de Vries (1972) is gepromoveerd gezondheidswetenschapper. Ze is actief in de gezondheidszorg als wetenschappelijk directeur, adviseur en toezichthouder.

Met haar man en twee pubers woont ze bij de duinen en de zee.

Ze loopt en fietst graag hard, haalt rustig adem en schreef eerder de bestseller ‘Zo werkt de zorg in Nederland’.