Waarom mediteren meer voor me betekent dan hardlopen

Bijgewerkt: oktober 2024.

Vanmorgen zaten we weer te mediteren op het clubhuis. Van 6:30 tot 7:30. In stilte op een meditatieplankje.

Het is een verrukkelijk begin van de dag. Vier keer per week mediteren we een uur (je bent welkom, mail naar koen@sportrusten.nl) en ik zou dat voor geen goud willen missen.

Voor volgers van Sportrusten en lopers op Strava is het geregeld een verrassing: jij bent toch een hardloper, dat is toch al een soort mediteren?

Hardlopen is hardlopen en mediteren is mediteren. Het is toch echt wat anders.

Hardlopen vind ik verrukkelijk. Maar ik meen het: als ik moet kiezen tussen nooit meer hardlopen of nooit meer mediteren, is de keuze simpel. Dan loop ik nooit meer hard

‘Wat ís mediteren dan?’

Goleman en Davidson hebben daar een mooi boek over geschreven: Meditatie.

Na de podcast pak ik thuis het boek erbij en sla het open op pagina 15.

Meditatie is een overkoepelend woord voor uiteenlopende vormen van contemplatieve activiteit, net zoals ‘sport’ naar een heleboel soorten lichamelijke inspanning kan verwijzen. Zowel bij de sport als bij meditatie hangt het uiteindelijke resultaat af van wat je precies doet. Zoals regelmatig sporten tot een betere lichamelijke gesteldheid leidt, zo zal vrijwel elke vorm van meditatie een zekere verbetering van geestelijke gezondheid tot gevolg hebben.

Mijn gedachten hebben meer invloed op mijn stemming dan mijn conditie.

Als ik sombere gedachten heb, voel ik me somber. Als ik vrolijke gedachten heb, voel ik me goed. Dus is meditatie voor mij betekenisvoller dan hardlopen. Want daarmee tem ik mijn gedachten.

Hardlopend kan ik ook wel een punt bereiken waarop ik één word met mijn ritme, de natuur, mijn pasfrequentie of mijn ademhaling.

Het grote verschil met mediteren is echter dat ik tijdens mediteren de subtiele sensaties op mijn lichaam voel. Als mijn lichaam fluistert, vang ik het tijdens een meditatie op. In rust komt er een ervaring uit het verleden naar boven, of ik voel een subtiel pijntje in mijn rug. Tijdens hardlopen ben ik ook met aandacht bij mijn lichaam, maar dan zijn de sensaties grof, mijn lichaam roept hard en de subtiele sensaties voel ik niet.

Daarom ben ik fan van mediteren.

Ik leer tijdens de uren mediteren veel meer dan ik ooit op school heb geleerd (althans, wat ik leerde nádat ik hard leren lezen).

Eigenlijk ook heel logisch: je oefent je brein om niet mee te gaan met je gedachten.

Oud-minister Johan Witteveen gaat nog een stap verder.

En het is zeer de moeite waard om te onderzoeken wat er overblijft als je voorbij het denken komt

Is dat saai of prachtig?

Niet denken, kan dat überhaupt?

Ik merk dat als ik de dag begin met mediteren dat het me rust, creativiteit en overzicht schenkt. En dat het nogal praktische voordelen brengt.

Terwijl ik dit schrijf, heeft mijn brein al een paar keer op het punt gestaan om op te staan.

Even kijken of Michiel B. al heeft gebeld.

Even thee zetten.

Even in mijn agenda kijken hoe laat ik straks door moet naar mijn volgende afspraak.

Even op NOS.nl kijken; waarom eigenlijk?

Afleiding.

Zonder meditatie had ik al drie keer opgestaan om gehoor te geven aan mijn gedachten en mijn telefoon te pakken. Nu denk ik: Michiel B. komt na dit bloggie, thee zetten is helemaal nog niet nodig en die agenda komt wel, ik heb echt nog wel 20 minuten de tijd om dit stukkie te tikken.

En op langere termijn werkt dat natuurlijk fijn: een gelijkmoedig brein in plaats van een onrustige flipperkast van gedachtes en stemmingen.

Ik ben erg benieuwd naar ervaringen van mensen die én hardlopen én mediteren: wat is voor jou het verschil?

Gelijkmoedig voorwaarts.

Over de auteur

Ademhaling is mijn favoriete onderwerp. Hardlopen en kou staan gedeeld tweede. Over deze onderwerpen schreef ik 10 boeken en ik leid ademcoaches en koucoaches op. Mijn favoriete ademhalingsoefening is anapana en run-dip-run is mijn favoriete training.

Koen de Jong