Waar gaat het om in het leven?

Na het marathongeweld van de afgelopen weken is het tijd voor wat anders.

Iets luchtigs.

Waar gaat het om in het leven?

Het antwoord is eigenlijk heel simpel.

Toch verstopte het antwoord zich ergens in de bosjes van mijn onderbewustzijn zondagmiddag.

Ik zat thuis op de bank en dacht aan de ochtend. Met Fred, Franklin, Eline, Karin en Mark hadden we koffie gedronken en chocola gegeten op het clubhuis. Ontspannen. We hadden een uur gemediteerd, een vogel gelopen en twee minuten in het ijsbad gezeten.

Vogel van 13,5 kilometer.

We ouwehoerden over Klaas (die een marathon liep op Malta) en over Louk (die 3:00 liep bij de marathon in Enschede) en over het vermogen van Fred (4 watt/kg). Hardlopen is een dankbaar gespreksonderwerp.

We hadden het niet over zoons die niet meer naar school willen, dochters die niet willen eten of geliefden die er niet meer zijn.

Toch waren die er ook bij.

Terwijl wij zwijgen (mediteren) en hardlopen en praten over hardlopen, is er ruimte om zorgen en gepieker een plek te geven. En als zorgen een plek hebben, zijn ze vanzelf behapbaar.

Het was een mooie ochtend.

Thuis op de bank zat ik na te genieten. Gelukkig te wezen. En zoals dat gaat als je in je uppie gelukkig zit te wezen, duurt dat nooit lang. Er ploppen ondermijnende gedachten op.

Het is oorlog.

Er is klimaatcrisis.

In Afrika is te weinig water en te weinig te eten.

Is er een school waar het leuke brein van mijn zoon wél aangesproken wordt?

Kan ik wel gelukkig zijn en doen alsof alles koek en ei is?

Moet ik niks doen om de wereld te redden (of een beetje mooier te maken)?

Toen plopte de vraag op: waar gaat het om in het leven?

Want voor ik überhaupt weet hoe ik de wereld een klein beetje mooier kan maken, moet ik toch eerst weten waar het dan om gaat; dit leven.

Makkie.

Liefde, duh.

Dat is logisch.

Wat anders?

Liefde voor je geliefde, je kind, de mensen om je heen, bloemen, vogels, eten (chocola), drinken, de zon, bomen, boeken, muziek, schilderijen. Jezelf.

Genoeg om lief te hebben.

Maar hoe doe ik dat, vroeg ik me af?

Liefhebben is makkelijk als je liefhebt, maar wat als de waan van de dag de liefde wegdrukt?

Ook dat antwoord is eenvoudig.

Een boel wijze mensen zeggen het: aandacht in het nu, geen (of weinig) identificatie met het ego en verbinding met anderen en natuur. In het nu, zonder ego zit je vanzelf snel bij liefde.

‘Als het delen van clichés en dooddoeners ooit een Olympische sport wordt, doe je vast mee voor de medailles,’ roept mijn kritische ik, ‘dat gezwam over het nu en ego.’

Ik neem een slok thee en een stukje (een stuk) chocola. Taal leent zich maar moeilijk om onder woorden te brengen waar het om gaat in het leven. Zwijgen en ervaren werkt beter.

In de taal zit veel van de misverstanden besloten.

Ik zeg wel eens: ik ben verdrietig (nou, ik denk het, ik zeg het niet zo vaak)? Of: ik ben onzeker. Dat is eigenlijk iets geks. Hoe kan ik verdrietig of onzeker zijn? Door het  zo te zeggen identificeer ik me met verdriet of onzekerheid, alsof het zich in me nestelt. Ik maak het mezelf al een stuk makkelijker door te zeggen of te denken dat ik verdriet ervaar. Of dat ik onzekerheid ervaar.

Dan wordt het vanzelf al kleiner en kan het ook weer wegdrijven.

Wat nu?

Stel het lukt: ik leg mijn ego alvast in bed en ga zelf nog een ommetje lopen. Wat blijft er dan over? Naast liefde eigenlijk maar vijf dingen.

Lucht. Aarde. Vuur. Water. Trilling.

Het menselijk lichaam is een mirakel. Toch is er niks anders dan de vier elementen en trilling (vraag het maar na bij de wetenschappers of je yogalerares).

Er is een verzameling lucht, aarde, vuur en water die ik Koen noem en die nogal veel invloed heeft op mijn dag. Door de vier elementen met volle overgave te voeden, trilt er vanzelf wat moois. Hardlopen ervaar ik als aarde, mediteren als lucht en een ijsbad als water. Warme koffie en mooie mensen om me heen, zijn het vuur. Daarom is zo’n ochtendje op het clubhuis zo verrukkelijk.

Vier elementen gevoed, trilling staat goed, dan komt de liefde ook.

Ode aan vrienden, koffie, rennen, mediteren, een ijsbad, vriendelijkheid en chocola.

Knuffel. Enne: als je een keertje mee wilt mediteren, rennen en een ijsbad nemen, zie ik je wel verschijnen.

Aho.

Over de auteur

Ademhaling is mijn favoriete onderwerp. Hardlopen en kou staan gedeeld tweede. Over deze onderwerpen schreef ik 10 boeken en ik leid ademcoaches en koucoaches op. Mijn favoriete ademhalingsoefening is anapana en run-dip-run is mijn favoriete training.

Koen de Jong