Rondje IJsselmeer (in 2 dagen)

We fietsen een rondje IJsselmeer met vijf vrienden.

Willard T. is de aanstichter.

Zijn bovenbuurman schept graag op over zijn fietsprestaties. Hij is zo’n type die met geschoren benen een rondje IJsselmeer (340 kilometer) in één dag fietst met 33 km/uur gemiddeld.

340 kilometer fietsen op een dag kan best, maar is dat nog leuk?

Wij vinden van niet.

Dus we knippen het gewoon op in twee etappes. Op zaterdag fietsen we van Amsterdam naar Rijs – 200 kilometer – en op zondag fietsen we van Rijs naar Amsterdam. We sturen met de post een tas vooruit, dus we hoeven geen rugzak mee met een spijkerbroek en gewone schoenen.

Ideaal.

Zo’n weekend staat garant voor veel lachen, oude verhalen, voldoening, een lekker biertje en pijn in mijn bovenbenen.

Het cluppie van vijf kent elkaar al dertig jaar, we hebben allemaal op voetbal gezeten en in onze jeugd hoefden thuis bijna nooit te douchen, omdat we vaker in de kleedkamer van BFC zaten, dan in onze kamers thuis.

Blessures, tijdgebrek, sportambitie en nieuwsgierigheid hebben het quintet op de fiets gekregen.

We zijn een mooi stel op de fiets. Willard T. nadert de 40 en is in de vorm van zijn leven na de Agnel eerder dit jaar. Alexander Z. fietste eerder op karakter de Galibier op met 39×21. Martin S. had liever met 10 kilo minder aan het weekend begonnen, maar troost zich met de gedachte aan de goede wijnkaart in Rijs. En talent Maarten de J. (neef 2) heeft dit jaar pas 50 kilometer gefietst maar denkt wel mee te kunnen op zijn talent en 20 jaar oude racefiets (hij kreeg gelijk). Ik fiets mee om de route aan te geven en heb mijn huiswerk goed gedaan met de knooppunten routekaarten*, ideaal voor een rondje IJsselmeer.

Wanneer gaan we lunchen?

’s Ochtends om 8:00 vertrekken we achter Amsterdam CS. En op de dijk bij Durgerdam begint na 5,5 kilometer de mazzel, en dat liet ons de resterende 335 kilometer niet meer in de steek.

We worden ingehaald door 4 wielrenners die 33 km/uur fietsen en een rondje Markermeer fietsen. Dus tot Enkhuizen kunnen we uit de wind zitten om onze krachten te sparen.

Na koffie in Enkhuizen fietsen we door naar Den Oever. Het is te merken dat we al ruim 100 kilometer gefietst hebben. Willard T. rijdt op kop en fietst met 35 km/uur net te hard voor  Martin S. Waar Martin S. eerder nog hele verhalen vertelde is hij nu stil en schuift vaak met zijn kont voor een andere houding op de fiets. De man op kop doet of hij het niet merkt en versnelt nog wat. Martin S. zakt van plek 2 iets verder naar achteren, maar kan op plek vijf nog net aanpikken.

Zijn gezicht spreekt boekdelen. Het hoofd van Martin S. schiet altijd alle kanten op en is net een pretpark. Nu is hij in het spookhuis. En hij vindt het niet leuk.

Den Oever is zijn redding: lunch. Even overwogen we om eerst de afsluitdijk over te steken en pas dan te lunchen. Maarten de J. en Willard T. fietsten liever door. Alexander Z. en ik gingen liever in Den Oever (na 130 kilometer) even zitten. Dus Martin S. mocht beslissen, waar gaan we zitten: hier of over 35 kilometer.

HIER! – kwam het uit zijn tenen

Ik bestel een tomatensoep en een Spa rood

De anderen kijken me aan of ik helemaal gek ben en bestellen cola, uitsmijters en kroketten.

Met een trillende hand pakt Martin S. zijn glas cola van tafel. Hij neemt een slok, zet zijn glas op tafel tussen zijn helm en zijn fietshandschoenen en mompelt met moeie ogen: ‘Ai, die cola is heerlijk, maar bij mij is de prik er wel een beetje uit mannen.’

Na vijf minuten bijkomen is iedereen alweer bij en worden er grappen gemaakt en anekdotes verteld.

Een klein uurtje later stappen we op de fiets voor de laatste zeventig kilometer. Ik verwacht dat we de afsluitdijk met wind mee rustig oversteken en de lunch wat laten zakken. Willard T. is echter zo blij met wind mee, dat hij meteen 40 km/uur gaat rijden. Het vrolijke gemoed van Martin S. zakt snel weer in zijn verzuurde kuiten als niet alleen Willard T. maar ook Alexander Z. snoeihard gaan fietsen.

De twee rijden op kop terwijl Maarten de J., Martin S. en ik met een lekker tempo wat rustiger doorfietsen.

Dat helpt. We verteren ons eten en voelen ons iedere kilometer beter worden. Na de afsluitdijk (meer dan 160 kilometer van huis) hervindt iedereen zijn goede benen en rijden we kop over kop door Friesland (wat is het hier mooi, wat zou een huis hier kosten?) naar Hindeloopen.

In Hindeloopen ploffen we vermoeid en voldaan op een terras voor een biertje en olijven.

Nog 18 kilometer tot het hotel in Rijs, de angst voor de rit van 200 kilometer maakt al plaats voor voldoening en geruststelling.

Met pijn in mijn benen en een blijmoedig gemoed vraag ik me af waarom dit toch zo ontzettend leuk is.

Ik weet het nog steeds niet. Maar in Rijs werd het laat en de volgende dag was de etappe Rijs – Amsterdam een kopie: lekker beginnen – helemaal stuk gaan – er weer bovenop komen – en thuis heerlijk nagenieten.

Dag 1:

200,3 kilometer
6u42’18”
29,9 km/uur

Dag 2:

136,4 kilometer
5u10’52”
26,3 km/uur

Knooppunten

* Wil je het rondje zelf fietsen op de knooppunten? Normaal zijn de knooppunten met een racefiets een ramp omdat je te hard gaat. Maar bij dit rondje loodst het je mooi door de dorpen en stadjes terug naar de waterkant.

Beginnen bij Durgerdam op de dijk richting Monnickendam:

Amsterdam – Durgerdam – 54 – 55 – 56 – 99 (Volendam) – 98 – 97 – (Edam) – 64 (Warder) – 83 (Schardam) – 37 – 36 (Scharwoude) – 58 – 59 (Hoorn) – 62 (Schellinkhout) – 80 – 9 (Oosterleek) – 10 – 47 – 28 – 12 – 30 (Enkhuizen) – 14 – 15 – 16 – 57 – 74 – 90 (Medemblik) – 98 – 97 – 28 – 25 – 66 (Den Oever) – 59 – 52 – (Makkum) – 56 – 1 (Ferwoude) – 22 (Workum) – 20 – 19 – 96 (Hindeloopen) – 97 – 98 (Starum) – 4 – 5 – 6 (Mirus) – 15 – 14 – 17 (Rijs) – 46 – 51 – 50 – 29  (Lemmer) – 9 – 55 – 72 – 86 (Urk) – 25 – 36 – 2 – 68 – 11 – 78  (Lelystad) – 34 – 33 – 32 – 30 – 25 – 24 – 67 (Almere) – Muiden – Amsterdam.