Komende winter vergeet je nooit meer
Goed nieuws.
Komende winter hervind je een manier om avonturen te beleven en je goed te voelen.
En het kost je geen vakantiedagen.
Het gevoel ken je vermoedelijk van een vakantie. Je bent buiten geweest en je hebt genoten van de omgeving. Je dacht niet aan cijfers van Q1 en Q2, maar je hebt je verbaasd over een Rode Wouw en je werd rustig van een kabbelende beek.
Een gevoel van vrijheid in de natuur.
Volgend jaar juli mag je weer op vakantie. Maar wat doe je komende winter?
De komende maanden veranderen je kijk op de winter
Ga deze winter mee het natuurwater in en je weet niet wat je overkomt. Iedereen heeft een hekel aan kou. Tot je ieder weekend begint met 2 minuten in de gracht. Dan wordt kou iets om naar uit te kijken en de winter wordt een seizoen van avontuur en vrolijkheid.
‘Wanneer begint het dip-seizoen?’ vroeg Klaas van de week.
’27 oktober,’ antwoordde ik, ‘dan mogen we weer.’
‘Lekker,’ zegt Klaas, ‘ik had niet gedacht dit ooit te zeggen, maar ik zie uit naar de winter en de momenten op de steiger.’
Het is herkenbaar. Bosjes mensen voor wie de lente en zomer al jarenlang het favoriete seizoen is, kijken ineens uit naar eind oktober. Dan mogen we weer.
Wat mag er weer?
Eigenlijk is het doodeenvoudig. Je gaat 2 minuten de gracht in. Of een plas. Of een wed. Of de zee. Omdat het koud is, slaat het op je ademhaling. De kunst is: rustig ademen.Ben je eenmaal rustig, dan ervaar je een kracht die verrukkelijk is. Je lichaam gloeit. De energie stroomt door je aderen. Vreugde ontspringt in je hart en creativiteit nestelt zich in je brein.
Het werkt snel en het is aanstekelijk.
Verspreid over Nederland zijn er meer dan 600 plekken waar mensen in het weekend samenkomen om te dippen.
In Amsterdam is de eerste kouclub van Nederland
We zijn in Amsterdam zelfs een kouclub begonnen, voor mensen die niet kunnen wachten tot het water buiten koud genoeg is.
Er is veel wetenschappelijk onderzoek gedaan naar kou. In Finland en Zweden is kou al 2500 jaar een medicijn en de laatste decennia is Nederlander Wim Hof een welwillend onderzoeksobject. Koudetraining lijkt iets te doen met bruin vet, ontstekingen, de doorbloeding en hormonen. Wat er precies gebeurt met je schildklier, je immuunsysteem en je pijnappelklier wordt nog onderzocht. De komende jaren krijgen we veel antwoorden over de effecten van koudetraining.
Maar daar hoef je niet op te wachten om je komende winter glans te geven.
Samen met een paar anderen, je weekend beginnen met een dip in koud water is meer dan verrukkelijk.
Een voordeel: het geeft niet als je zere knieën hebt of als je snel buiten adem bent met wandelen. 2 minuten in de kou kan (bijna) iedereen.
Op een hele mooie winter. De winter waar je over tien jaar van zegt:Â toen ben ik ermee begonnen, met dippen in de gracht.
Doe je mee?

Hoi Koen,
Ik heb last van witte vingers/ onderkant voeten, ik heb wel eens laten onderzoeken of het de ziekte of fenomeen van Raynaud is en het kwam op geen onderliggende ziekte dus het fenomeen.
Heb je hier ook ervaring mee (bij anderen)?
Ik heb namelijk het idee dat het uit een overprikkeld stresssysteem zou kunnen komen, daar heb ik namelijk nogal last van. Ik denk dan ook dat juist voor een overprikkeld stresssysteem het goed zou zijn om met kou te gaan werken maar het fenomeen van Raynaud werkt daar niet bepaald in mee. Ik heb de dokter wel gevraagd of ik met kou aan de slag kan en de reactie was dat als je dit voorzichtig opbouwt dat dat wel kan, maar een dagelijkse koude douche maakt nog niet echt verschil.
Hoopte dat jij hier ook iets van kan zeggen/ ervaring mee hebt bij anderen/ is er onderzoek naar gedaan?
Ha Edwin, over het fenomeen van Raynaud schreef ik eerder een blog. Is dit behulpzaam? https://www.sportrusten.nl/fenomeen-van-raynaud-en-koud-douchen-een-goede-of-slechte-combinatie/
Ha Edwin,
Ik heb (sinds een paar jaar – vroeger heb ik er schijnlijk geen/nooit last van gehad) ook last van witte vingers; zeer waarschijnlijk dat primaire fenomeen van Raynaud (bij afwezigheid van andere verklaringen). Bij mij lijkt het een reactie te zijn op een koudeprikkel: een koude werkkamer, een vroege autorit in de winter… en dus ook bij koud afdouchen of dippen. Naast dat mijn vingers opvallend wit zijn — soms alleen de bovenste twee kootjes, en ook niet altijd alle vingers — doet het geen pijn. Het tintelt ook niet echt als het bloed weer begint te stromen, maar ik heb er wel weinig gevoel in.
Met koud dippen ben ik pas vorig jaar begonnen. Een paar minuten nadat ik het water ben ingegaan, worden mijn vingers wit, en het duurt dan 45-60 minuten voordat ze weer normaal van kleur en doorbloed zijn. Ik houd het goed in de gaten, maar verder heb ik er geen bijwerkingen of last van. Het is aan het einde van het dipseizoen niet minder geworden — helaas — maar gelukkig ook niet erger.
Mijn voorlopige, persoonlijke (N = 1) diagnose: dippen helpt niet tegen Raynaud; ik zie bij mezelf nog geen genezend effect. Maar het lijkt ook niet kwaad te kunnen, dus (bij mij) lijkt Raynaud ook geen contra-indicatie voor dippen te zijn.