Een PR op de 10K! (geheime tips: ze wérken)

‘Eigenlijk is je tip dus gewoon om te gaan,‘ zegt Ray een beetje bedenkelijk.

‘Ja,’ zeg ik, ‘gewoon gaan. Of eigenlijk gááááán.’

‘Als je in je volgende boek opschrijft hoe je een PR kunt lopen op de 10K, wordt dat wel een dun boekie,’ Ray levert zijn tas in bij tasseninname en we gaan naar de start.

Hij is nog niet helemaal overtuigd van mijn tips.

Kort daarvoor kwamen we met een klein cluppie samen om het strijdplan voor de 10K door te nemen. Een strijdplan voor een PR. Ik had benadrukt dat veel lopers te rustig starten voor een 10K. Het is best een eind, dus je kan maar beter rustig starten en daarna versnellen.

Dat gaan we in Alphen a/d Rijn dus anders doen. Want we gaan snel starten.

‘Als je na 6 kilometer nog kunt versnellen, heb je het niet goed gedaan,’ zeg ik. ‘Heb je na 6 kilometer spijt dat je zo hard bent gestart, dán doe je het goed vandaag.’

‘Ja, maar wat als ik dan instort en niet meer kan?’ vraagt A.

‘Zorg er dan voor dat je gedachten de boel niet overnemen. Met pijn in je bovenbenen en een snelle ademhaling, kun je prima doorlopen. Gewoon zo hard mogelijk doorlopen en je merkt dat de pijn ook weer minder wordt, zonder dat je rustiger gaat lopen.’

Niet iedereen lijkt even blij met deze tips. Maar we hebben allemaal een startnummer op en mogen straks écht diep gaan. Vandaag geen vogels kijken, niet letten op hartslag en het is prima om de ademhaling vandaag niet onder controle te houden. Gewoon gaan.

‘Wat de eindtijd ook wordt, vandaag wordt een leerzame en mooie dag.’

Ik doe zelf ook mee met dezelfde tactiek als de anderen: hard starten

 

Een PR  zit er vandaag niet in. Vorig jaar liep ik 37:54″ in Amsterdam Noord bij de Molenwijkrun. Maar toen was ik 2 kilo lichter én beter getraind. De afgelopen drie weken heb ik maar 2 keer gelopen. Ik ben aan het bijkomen van mijn reguliere marathonschema.

Mijn doel is om boven de 270 te lopen op mijn Stryd. Dat moet kunnen, als ik maar diep genoeg ga.

Hard starten.

Gáán.

Na 6 kilometer ben ik er hé-le-maal klaar mee. Dat is alvast goed gelukt. In mijn hoofd loop ik vandaag geen 10, maar probeer ik eerst nog even door te lopen tot 7. Nog vier kilometer trek ik niet in mijn hoofd. Ik haal mijn mantra van stal. Lucht, aarde, vuur, water, gaan. Lucht, aarde, vuur, water, gaan. 

Een bordje: 7 kilometer.

Nog twee kilometer te gaan, prent ik mezelf in. Ik kijk even op mijn horloge. 262 Watt. Ik pers er nog wat uit en zit weer op 275 Watt. Voor me loopt een groepje van 3, daar moet ik heen. Ik beeld me in dat ik aan een elastiek vast zit aan één van de lopers uit het groepje en dat ie me meesleept. Ik kom dichterbij. Niet aan mijn benen denken. 8 kilometer staat er op een bordje langs de kant. Ik zit vlak achter de drie en bij het bordje 9 heb er twee ingehaald. Yes, gelukt. Nu nog 1 kilometer knallen met publiek en we zijn er.

37:48″

Huh.

37:48″ het staat er echt. Hard starten en een nieuw PR!

Met een grijns loop ik naar de kleedkamer (het theater). Niet veel later komt Ray binnen. Zijn grijns is nog groter.

‘En?’ vraag ik.

‘Bijna vier minuten van mijn PR! Ik kan het niet geloven,’ hij kijkt met een mengeling van trots, verbazing en gretigheid voor wat er nog meer gaat komen nu hij weet dat hij zo hard kan lopen.

Het groepje vindt elkaar en de resultaten zijn geweldig

Rob: PR.

Angela: PR.

Ray: PR (nogal een dik PR.)

Daphne: PR (yeah, op naar de 50).

Carolien: PR.

Janneke: 50′ en haar tweede beste tijd ooit. Na twee maanden verdriet en stress, een bizar goeie prestatie.

In de groep heb ik het niet zo best gedaan. Ik heb mijn PR slechts met 6 seconden aangescherpt.

Maar ja, ik kende vorig jaar al het geheim van een snelle 10K: gewoon gáán.

 

Over de auteur

Ademhaling is mijn favoriete onderwerp. Hardlopen en kou staan gedeeld tweede. Over deze onderwerpen schreef ik 10 boeken en ik leid ademcoaches en koucoaches op. Mijn favoriete ademhalingsoefening is anapana en run-dip-run is mijn favoriete training.

Koen de Jong