7 mensen die ik eeuwig dankbaar ben

7 mensen die ik eeuwig dankbaar ben

‘Ik ben echt jaloers op jou,’ N. drukt op de 8 en de liftdeuren gaan dicht.

‘Hoezo?’ vraag ik, en ik vraag me meteen af of mijn toon niet wat onbeleefd en kortaf is.

De lift schiet snel en stil in beweging.

‘Dat je van je hobby je werk hebt gemaakt – als autodidact – en dat je daarmee beroemd bent geworden.’

Ik schiet in de lach: ‘Nou zo, beroemd ben ik niet hoor. En ik ben ook geen autodidact,’ zeg ik wat ongemakkelijk.

‘Hier op kantoor kent anders iedereen je. Van mijn secretaresse tot de grote baas. Iedereen kent wel Sportrusten, je boek met de Iceman of het 14 kilometerschema. Of dat boek met die bekende psychiater, over ademhaling.’

‘Da’s mooi,’ zeg ik, en ik zie het verlichte knopje van 4 naar 5 springen, ‘maar autodidact kun je me toch niet noemen.’

‘Ik dacht dat jij helemaal geen opleiding had gedaan?’

‘Dat klopt ook. Ik heb geen opleiding gedaan. Maar een autodidact ben ik niet. Ik heb het geluk gehad dat ik tientallen slimme, leuke types ben tegengekomen. Van hen heb ik alles geleerd, dus een autodidact ben ik niet.’

Ik denk aan mensen die ik eeuwig dankbaar ben. Het zijn mensen, gesprekken, boeken en lezingen waar ik de afgelopen jaren veel van heb geleerd.

Zeven mensen die ik eeuwig dankbaar ben

Stans van der Poel

In 1999 kwam ik als wielrenner terecht bij Stans van der Poel. Ze leerde me trainen op hartslag en ze leerde me het effect van ademhalingsoefeningen op mijn hartslag. Tussen 2002 en 2006  mocht ik voor haar werken. Ze weet niet alleen veel over ademhaling en training, ze is ook ondernemend en bevlogen. Het was voor mij een openbaring dat er ook mensen zijn die na drie bier in een café nog steeds graag over hun werk praten. Ik ben Stans eeuwig dankbaar dat ze me op het spoor zette van ademhaling, trainen op hartslag én ondernemen.

Bram Bakker

Rasoptimist Bram Bakker ben ik eeuwig dankbaar dat hij me een boek liet schrijven. De beroemde psychiater deed een rustmeting en inspanningstest en hij was enthousiast over het effect van ademhalingsoefeningen. Omdat hij al wat boeken geschreven had belde ik hem op: waarom schrijf je geen boek over ademhaling? Zijn reactie: doe het zelf. Het resultaat was dat we het samen gingen doen. Na het boek Verademing stopte het niet. Want Bram ziet overal mogelijkheden, kansen en mooie samenwerkingen. En dat is genieten. Dank!

Maarten Carbo

In 2009 was Maarten Carbo de uitgever van het boek dat ik schreef met Bram. Natuurlijk ben ik Maarten dankbaar dat hij ons boek wilde uitgeven en dat hij vertrouwen had in het boek, nog vóór er überhaupt een boek was. Maar ik ben Maarten vooral dankbaar dat hij me leerde schrijven voor één lezer. Koen, je hoeft geen boek te schrijven voor een arts, een patiënt, een loopmaatje, een krachtsporter, een intellectueel én een stresskip. Neem één lezer in je hoofd en schrijf dan het boek. Dat was een heerlijk advies.

Kitty Kilian

‘Dat kan veel beter,’ zegt Kitty Kilian als ik haar bel om te vragen wat ze van mijn blogs vindt. En ze heeft gelijk. Van blogjuf Kitty Kilian leer ik anders denken, anders schrijven, anders bloggen. Ze is streng, eerlijk, grappig en heeft gevoel voor taal en ritme. Schrijf jij ook weleens wat en wil je dat je teksten gelezen worden? Volg Kilian. Daarnaast is haar blik op de zorg in Nederland ook een openbaring, maar dat is een ander verhaal.

S. N. Goenka

De Birmees S. N. Goenka heb ik nooit ontmoet. Maar van zijn video’s heb ik zoveel geleerd dat ik hem eeuwig dankbaar ben. Hij leerde me dat ademhaling niet alleen effect heeft op hartslag en koolzuur, maar ook op het brein. Om mijn brein te temmen volg ik een meditatiecursus van Goenka en het is geruststellend om te ervaren dat ik mijn gedachtes niet ben. Dat Goenka het hart (en zijn pretoogjes) op de goede plaats heeft blijkt ook uit het feit dat zijn meditatiecursus gratis is, maar dat zijn organisatie groeit als kool. Hij is in 2013 op 89-jarige leeftijd overleden, maar zijn meditatietechnieken kun je nog steeds leren.

De ‘Sportrusters’

Ook de ervaringen van alle mensen die Sportrusten volgen zijn een bron van dankbare energie. Al die mensen die ademhalingsoefeningen doen, hardlopen, koud douchen en mediteren en laten weten wat hen dat brengt: dat is onwijs inspirerend en leuk. Dank!

De Criticasters

Niet alleen de ‘fans’ maar ook de criticasters ben ik zeer dankbaar. Ik leer veel van mensen die de moeite nemen om een blog of een boek af te kraken. Zonder de criticasters was ik bijvoorbeeld nooit gaan hardlopen. Dan had ik nu nog steeds alleen op een racefiets gezeten. Door de felle kritiek op het 14K-schema ging ik het zelf proberen. In eerste instantie had ik het boek meer als ‘onderzoeksjournalist’ geschreven, door de kritiek wilde ik het zelf ervaren. En wat bleek: hardlopen is onwijs leuk :).

Kritiek is eigenlijk altijd fijn. Als kritiek me helemaal niet raakt, weet ik dat ik met de juiste intentie en voldoende kennis iets heb gezegd/geschreven. Als kritiek me wel raakt, is er nog wat werk aan de winkel.

Hoe dan ook: ik ben dankbaar.

Ik had geen tijd om N. dat allemaal te zeggen na mijn presentatie op de 8ste verdieping, maar ik zal hem dit bloggie sturen.

Deel dit artikel
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Nieuwsbrief
Wil je wekelijks het nieuwste blog, aankondiging van webinars, nieuwe interessante boeken en meer in je mailbox? Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief.


Over de auteur

Koen de Jong (1979) loopt hard, fietst graag, ademt rustig en doucht koud. Hij is bedenker van het 100-dagen-sportrustenprogramma en geeft veel presentaties bij bedrijven.

Koen schreef de boeken Verademing (met Bram Bakker), Ik hardloper en De Hardlooprevolutie (met Stans van der Poel), Ik, de wielrenner (met Aart Vierhouten) en Koud kunstje (met Wim Hof). Zijn werk is in meerdere landen vertaald.

Zijn favoriete boek: Momo en de tijdspaarders.

Verder is hij dol op vers gemaaid gras, landkaarten, boekwinkels en ijsvogels.

18 reacties op "7 mensen die ik eeuwig dankbaar ben"