Yeah: dippen in een wak

Yeah: dippen in een wak

Al dik vier jaar droom ik er van: dippen in een wak.

Sinds ik de foto ken van Henny Boogert waarop Wim Hof ontspannen in een wak zit en met zijn ellebogen op een pak ijs leunt en nieuwsgierig in de verte kijkt, wil ik dat ook.

Wim Hof in een wak

Het plaatje boezemt me angst in

Het soort van angst waar ik graag naar op zoek ga. Alsof ik 11 ben en mais ga stelen van de boer met een buks in zijn schuur.

Dus toen afgelopen donderdag het ijs op onze vaste plonsplek dik genoeg was, ging ik er met lichte opwinding heen.

Dikke winterjas aan. Muts op. Handschoenen aan om de Russische oostenwind te weren.

Het ijs is dik.

Ik ga op de vlonder zitten en stamp hard op het ijs. Er gebeurt niets.

Even ben ik opgelucht. Ik hoef toch niet, want ik kom er niet doorheen.

Maar A. komt zo ook, een enthousiast lid van Plonsgroep Amsterdam West die ook tijd had op een doordeweekse donderdag om 10:00 uur.

En ik wil deze kans niet laten schieten.

9:55 uur.

We hebben om 10:00 uur afgesproken, dus ik kan nog vlug naar huis om mijn bijl te halen

Die bijl gebruik ik nooit, maar die verraadt een wens naar een leven buiten Amsterdam met ruimte, bomen, een open haard, kampvuren en natuur.

Op weg naar huis kom ik A. tegen. Met vragende blik kijkt ze me aan: ga je toch niet plonsen?

‘Ga maar vast’, zeg ik, ‘ik moet even een bijl halen, anders komen we niet door het ijs.’

A. kijkt me aan met een geamuseerde of angstige blik, het verschil zie ik niet direct.

Na twee minuten ben ik terug met een bijl.

‘Gaan we dit echt doen?’, vraagt A.

‘Ja, natuurlijk’, zeg ik dapperder dan ik me voel, ‘het water is heus niet veel kouder dan afgelopen zondag. Met het ijs erbij is het prachtig, we doen het gewoon.’

A. ziet het aan en E. (dochter van A.) maakt foto’s.

Hakken

Hak een wak

Doen we het echt?

Yeah: dippen in een wak

Wak

In het wak is het koud, maar goed te doen. Het is vergelijkbaar met alle zondagen dat we het doen van 1 november tot 1 april. Maar op de vlonder met de gure wind is het serieus koud. Mijn handen komen pas thuis weer tot leven tijdens de tweede kop koffie met de verwarming aan.

We hebben het gedaan.

Ik zet de foto’s op Facebook.

137 likes en veel reacties.

Maar dan gaat het knagen.

Want reacties zijn in de trant van:

En daar gaat wat mis

Want de foto’s zijn juist een aanmoediging om het ook eens te proberen. Niet om af te schrikken.

Ik ben geen held met kou en het is geen kwestie van trainen in Polen of jarenlange ervaring met ademhalingsoefeningen.

Het is een kwestie van een tikkie gek en nieuwsgierig zijn, meer heb je niet nodig.

De plonsers van Plonsgroep Amsterdam West gingen zondag allemaal met wat angst en een grote grijns het wak in. Het is toch een beetje mais jatten voor volwassenen, maar dan zonder boze boer en mét 100.000 kilometer blijmoedige bloedvaten.

Amber

Annemiek

Albert

Robin

Ilse O. en Pauline O. gingen zonder camera op zondagmiddag ook nog het wak in, geënthousiasmeerd door de foto’s in de app-groep.

Ja maar, hoe doe je dat dan precies?

Na het zien van de plaatjes kreeg ik ook vragen van nieuwsgierigen die het ook wel wilden doen. Hoe doe je dat met je ademhaling? Hoe lang is je warming up? Wat zijn goede oefeningen om te doen vooraf?

Wat wij doen is doodsimpel.

  1. Ga het water in
  2. Adem rustig
  3. Blijf anderhalve minuut in het water
  4. Ga het water uit
  5. Drink een kop koffie
  6. Vertel een mooi verhaal

Moeilijk is het niet.

Met kou heb je eigenlijk maar één probleem.

Wat doe je als het lente wordt?

Deel dit artikel
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Nieuwsbrief
Wil je wekelijks het nieuwste blog, aankondiging van webinars, nieuwe interessante boeken en meer in je mailbox? Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief.


Over de auteur

Koen de Jong (1979) loopt hard, fietst graag, ademt rustig en doucht koud. Hij is bedenker van het 100-dagen-sportrustenprogramma en geeft veel presentaties bij bedrijven.

Koen schreef de boeken Verademing (met Bram Bakker), Ik hardloper en De Hardlooprevolutie (met Stans van der Poel), Kopwerk (met Aart Vierhouten) en Koud kunstje (met Wim Hof). Zijn werk is in meerdere landen vertaald.

Zijn favoriete boek: Momo en de tijdspaarders.

Verder is hij dol op vers gemaaid gras, landkaarten, boekwinkels en ijsvogels.

28 reacties op "Yeah: dippen in een wak"

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.