Xebia is een (te) gek bedrijf

Xebia is een (te) gek bedrijf

Vier maanden geleden leerde ik een knotsgek bedrijf kennen in Hilversum.

Xebia Group.

Het zijn helden op het gebied van IT.

Er werken 350 mensen bij Xebia en Peter O. leek het wel een goed idee als ik eens kwam praten. Via Facebook stuurt hij me een berichtje:

Peter O. houdt bij Xebia de boel schoon en op orde.

Hij had wel eens met me in een koemelkkoelingssysteem gezeten bij Henk van den Bergh.

Het bericht kwam via Facebook, dus ik had het eerst helemaal niet gezien, want zo vaak kijk ik niet bij mijn berichten op Facebook.

Als het belangrijk is komen mensen wel even langs op kantoor voor een gesprek en een kop koffie, denk ik nog steeds.

Dat wist Peter natuurlijk niet, maar hij hield aan. En hij stuurde nog een bericht op Facebook. Toen ik daar ook niet op reageerde hij belde hij me op.

Wat wil je dan doen bij Xebia?  vroeg ik wat huiverig.

Ik heb de laatste jaren veel gedaan bij grote bedrijven en meestal gaat zo’n traject stroef.

Medewerkers aanmoedigen om rustig te ademen en te sporten vind ik betekenisvol en mooi om te doen. Maar bij grote bedrijven lukt het meestal niet echt.

Een rampscenario zoals het vaak gaat bij een bedrijf met meer dan 100 medewerkers:

Iemand is enthousiast over ademhalingsoefeningen en hardlopen. Vervolgens zegt diegene tijdens een vergadering iets over zittend stressen, verzuim of vitaliteit.

Vitaliteit? Ja, daar moeten we wat mee. Ronald, pak jij het op? 

Ronald knikt, hoewel hij (nog) niet heel enthousiast is over ademhaling en sporten. Dus hij belt naar Sportrusten, omdat hij daar iets over hoorde dat wel goed klonk en hij deze opdracht liever snel uitbesteedt. Hij is al druk genoeg met zijn ‘gewone’ werk.

Kunnen jullie iets doen met onze medewerkers? – vraagt Ronald.

Natuurlijk – zeg ik enthousiast. En ik ga op bezoek bij Ronald met ideeën voor een evenement in de buurt van het hoofdkantoor met hardlopen en wielrennen. Er zijn schema’s voor beginners én gevorderden in een mooi programma van 100 dagen. Collega’s kunnen samen sporten en met hartslagmeters zorgen we ervoor dat collega’s écht beter worden. Mensen die niet willen sporten kunnen aan de slag met ademhalingsoefeningen of koud douchen. Ook daar hebben we programma’s voor; van 30 dagen. We trappen af met een gezamenlijke lezing en daarna kunnen collega’s aan de slag.

Na een uur praten is Ronald superenthousiast.

Maar vervolgens gebeurt er niets.

Er is geen budget.

Niemand neemt Ronald serieus.

Ronald is te druk.

Ronald krijgt een burn-out.

Of het bedrijf zit zo vast in protocollen dat mensen eerst een jaar moeten vergaderen of het uit het potje opleiding of uit het potje stressreductie moet worden gehaald.

Bij een grote verzekeraar ben ik eens bijna gillend weg gerend

Langs de A10 bij Amsterdam staat een duur en chique pand. Veel glas. Veel planten. Veel vergaderplekken. Ik was uitgenodigd om 12 medewerkers ademhalingsoefeningen mee te geven. 7 mannen en 5 vrouwen.  Managers. Die praten niet met elkaar, die communiceren. Bij binnenkomst in het grote pand word ik opgewacht door een vrouw die me naar de zevende verdieping begeleidt. In de lift lees ik haar naambordje: Monique, gastvrouw. De ruimte waar we aan de slag gaan is ruim. Het is duidelijk een vergaderruimte: flipover, stiften, whiteboard, beamer, scherm en 12 stoelen in een U-vorm. Er staat geen water, dus ik vraag aan Monique: heb je een kan water en 12 glazen voor ons? 

Monique kijkt op het formulier dat ze al vanaf beneden bij zich heeft.

Nee, een kan en glazen zijn niet aangevraagd.

Ik ben dol op flauwe grapjes, dus ik schiet in een oprechte lach

Maar Monique blijft stil en aan haar blik zie ik dat ze geen grapje maakt.

Ik: Moet je een kan water en wat glazen écht aanvragen? 

Monique: Ja

Ik: Kan dat nu?

Monique: Nee, dat moet 24 uur van tevoren.

Ik: Dus we kunnen niet gewoon naar de keuken voor een kan en wat glazen?

Monique: Nee, dat had degene moeten aanvragen die deze ruimte reserveerde.

Ik: Oh

Ik ben er stil van en vraag me af hoe het is om voor een bedrijf te werken waar je 24 uur van tevoren een formulier in moet vullen om een kan water aan te vragen.

Bij Xebia is echter alles anders

Peter is zo enthousiast en heeft zo’n innemende glimlach dat ik graag met hem bij Xebia afspreek. Ik neem Mirjam Langedijk mee. Dat is zo’n type die dol is op organiseren. Ze is het opperhoofd van Mir Sportmarketing en ze organiseert gerust evenementen voor honderd, duizend of tienduizend man. Ik ga al hyperventileren bij het idee dat ik koffie moet zetten voor 20 mensen tegelijk, maar Mirjam is dol op dingen regelen. Dus die heb ik graag in de buurt bij grote bedrijven.

Mireille (de allesregelaar) en Stefan (CFO: fietst veel en is al getraind met kou) zitten er ook bij.

Want als we samen wat gaan doen, dan moeten we ook maar meteen wat data afspreken voor een lezing. En dan is het wel handig om meteen te kunnen beslissen.

Na de voorzet van Peter zijn Mireille en Stefan nogal enthousiast.

We gaan meteen aan de slag.

Xebia start met 60 mensen met het 30 dagen ademprogramma.

Daarna introduceren we kou.

Bedrijven die 30 dagen koud douchen aanbieden aan hun medewerkers houden het meestal bij een lezing + boek + kalender + stickervel. Daarna mogen mensen zelf aan de slag.

Xebia regelt ter plekke een briljante douche.

In de binnentuin ontpopt Sjuck – de man van de allesregelaar – zich als de Mac Gyver van het bedrijf. Een slimme constructie bezorgt je de koudste douche ooit, door water uit de vijver (3,2 graden Celsius) omhoog te pompen.

Drie weken na de koude douche kom ik terug met Blaricumse ijsman Henk van den Bergh.

IJsbad mee.

Warming up.

Wie wil, mag aanhaken en onder werktijd de ervaring van zijn leven meemaken.

Henk van den Bergh begeleidt de Xebianen en de leverancier van de Frietfiets die spontaan aanhaakt en in het ijsbad stapt.

Na afloop van het ijsbad staat er soep en warme chocomelk klaar.

Dampende rode lijven zitten tussen verbaasde medewerkers die het ijsbad aan zich voorbij lieten gaan. Het is pas 14:00 uur maar om het plaatje compleet te maken deelt Mireille  Jägermeister uit.

En voor de collega’s die kou en ademhalingsoefeningen maar niets vinden wacht alweer het volgende plan: 100 dagen fietsen met een hartslagmeter in aanloop naar de Stelvio.

Mirjam Langedijk ziet alles

Het bruist en knettert bij Xebia.

Moedig voorwaarts.


Nieuwsbrief
Wil je wekelijks het nieuwste blog, aankondiging van webinars, nieuwe interessante boeken en meer in je mailbox? Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief.


Over de auteur

Koen de Jong (1979) loopt hard, fietst graag, ademt rustig en doucht koud. Hij is bedenker van het 100-dagen-sportrustenprogramma en geeft veel presentaties bij bedrijven.

Koen schreef de boeken Verademing (met Bram Bakker), Ik hardloper en De Hardlooprevolutie (met Stans van der Poel), Ik, de wielrenner (met Aart Vierhouten) en Koud kunstje (met Wim Hof). Zijn werk is in meerdere landen vertaald.

Zijn favoriete boek: Momo en de tijdspaarders.

Verder is hij dol op vers gemaaid gras, landkaarten, boekwinkels en ijsvogels.

2 reacties op "Xebia is een (te) gek bedrijf"

Geef een reactie